فصل چهارم ـ ارزیابی کیفی تأمین کنندگان آیین نامه اجرایی بند «ج» ماده (۱۲) قانون برگزاری مناقصات

معیارهای ارزیابی تأمین کنندگان

الف (اصلاحی ۱۳۸۶/۰۲/۱۲) ـ ارزیابی کیفی تأمین کنندگان بر اساس حداقل معیارهای زیر انجام می شود: ۱- توان مالی ۲- ارزیابی مشتریان قبلی و حسن شهرت ۳- استانداردهای تولید ۴ ـ داشتن تجربه و دانش در زمینه مورد نظر. ۵ ـ حسن سابقه ۶ ـ تضمین کیفیت خدمات و محصولات.

ب ـ اگر مبلغ برآوردی تأمین کالا بیش از بیست برابر نصاب معاملات متوسط باشد، علاوه بر معیارهای بند «الف» این ماده، باید معیارهای زیر نیز منظور شود: ۱ - نظام کیفیت و نحوه تضمین محصولات (گارانتی). ۲ - ظرفیت تولید.

پ ـ چنانچه به تشخیص مناقصه گزار معیارهای دیگری علاوه بر معیارهای یاد شده در بند «الف» این ماده لازم باشد، اهمیت وزنی و روش امتیازدهی باید در استعلام ارزیابی تشریح شود.

ارزیابی توان مالی تأمین کنندگان

الف ـ ارزیابی توان مالی تأمین کنندگان بر اساس اطلاعات حداکثر پنج سال گذشته تعیین می شود.

ب ـ حداکثر امتیاز توان مالی در صورتی احراز می شود که مبلغ برآوردی مناقصه معادل یا کمتر از یکی از مقادیر زیر باشد: ۱ - یکصد برابر مالیات متوسط سالانه، مستند به اسناد مالیاتهای قطعی و علی الحساب پرداخت شده. ۲ - بیست و پنج درصد فروش آخرین سال تولید، مستند به قراردادها و اسناد فروش یا صورتهای مالی تأیید شده. ۳ - ده درصد داراییهای ثابت، مستند به اظهارنامه رسمی یا گواهی بیمه داراییها. ۴ - تأیید اعتبار از سوی بانک یا مؤسسات مالی و اعتباری معتبر تا سقف مبلغ موضوع مناقصه.

تبصره ۱ ـ بالاترین عدد کسب شده از جزءهای (۱) تا (۳) بند «ب» این ماده، مبنای محاسبات می باشد و در صورتی که بالاترین عدد محاسبه شده از مبلغ برآوردی مناقصه کمتر باشد، امتیاز مالی به تناسب کاهش می یابد.

تبصره ۲ ـ در صورت ضرورت، نسبتهای فوق با توجه به شرایط اقتصادی و اجرایی با پیشنهاد سازمان و تصویب هیئت وزیران بهنگام می شود.

ارزیابی مشتریان قبلی

الف ـ برای تعیین امتیاز ارزیابی مشتریان قبلی از کالای مورد نظر، اخذ اطلاعات مربوط به نشانی مشتریان عمده، موضوع و مبلغ قراردادها از طریق استعلام ارزیابی لازم است.

تبصره ـ ارزیابی مشتریان قبلی از طریق خوداظهاری و ارائه مدارک لازم و با تشخیص و مسئولیت مناقصه گزار قابل پذیرش می باشد.

ب ـ امتیاز ارزیابی مشتریان قبلی با توجه به مواردی نظیر کیفیت کالا، عملکرد در دوره بهره برداری، کیفیت خدمات پشتیبانی و انجام بموقع تعهدات تعیین می شود.

پ ـ میانگین امتیاز ارزیابی مشتریان قبلی در حداکثر پنج سال گذشته، ملاک تعیین امتیاز یاد شده خواهد بود.

ارزیابی استانداردها

الف ـ اگر حداقل استانداردهای الزامی در استعلام ارزیابی قید شده باشد، متقاضیان باید حصول استانداردهای یاد شده را اثبات کنند. این استانداردها می تواند شامل استانداردهای کیفیت، استانداردهای تولید، نصب یا بهره برداری باشد. چنانچه استانداردهای لازم تأمین نشود، می توان مناقصه گران فاقد شرایط را بدون در نظر گرفتن سایر معیارها رد کرد. ارائه اسناد و گواهینامه های معتبر یا بازدید کارشناسی می تواند ملاک عمل قرار گیرد. حتی المقدور در صورت وجود استفاده از استانداردهای بومی و ایرانی اولویت دارد.

ب ـ اگر استانداردهای ترجیحی که کارایی، دوام و سایر ویژگیهای فنی کالا را بیش از حداقل مورد نیاز تأمین می کنند، در استعلام ارزیابی تعیین شده باشند، برای امتیازدهی استانداردها می توان به روش متعارف (مذکور در بند «ب» ماده (۹) این آیین نامه) عمل کرد و در این صورت، روش امتیازدهی باید در استعلام ارزیابی تشریح شود.

نظام تضمین کیفیت

الف ـ نظام تضمین کیفیت بر اساس گواهینامه های تضمین کیفیت نظیر سری ISO ۹۰۰۰ یا سایر گواهینامه های معتبر کیفیت تعیین می شود. در موارد خاصی که گواهینامه های تضمین کیفیت موجود نباشد، باید با توافق کارفرما و مناقصه گر روشهایی نظیر بیمه نامه یا بازرسی فنی حین ساخت پیش بینی شود.

ب ـ موارد زیر باید بر اساس خوداظهاری مناقصه گران تعیین شود. حداقل های مربوط به هر مورد نیز باید حسب مورد در اسناد استعلام قید شود: ۱ ـ نحوه تضمین محصولات و گارانتی. ۲ ـ نحوه تأمین خدمات پس از فروش (وارانتی) در محل استفاده. ۳ ـ چگونگی بسته بندی و حمل و نقل. ۴ ـ چگونگی نصب. ۵ - آموزش کاربرد و نگهداری و تعمیرات.

ظرفیت تولید ظرفیت تولید بر اساس بازدید، ارائه پروانه ها یا مجوزهای تولید تعیین می شود. هرگاه اثبات شود که مناقصه گری به دلیل تکمیل ظرفیت تولید، قادر به تأمین کالای مورد مناقصه نیست، بدون در نظر گرفتن سایر معیارهای مندرج در ماده (۲۴) این آیین نامه از فهرست کوتاه حذف می شود.

معاون اول رئیس جمهور - پرویز داودی