قانون مالیاتهای مستقیم

ماده ۱۳۱ قانون مالیاتهای مستقیم

فصل هفتم ـ مالیات بر جمع درآمد ناشی از منابع مختلف

(اصلاحی ۱۴۰۴/۰۹/۱۲)

نرخ مالیات بر درآمد اشخاص حقیقی به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه ای می باشد به شرح زیر است: ۱ـ تا میزان چهارمیلیارد (۰۰۰ /۰۰۰ /۰۰۰ /۴) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه به نرخ پانزده درصد (۱۵ %) ۲ـ نسبت به مازاد چهارمیلیارد (۰۰۰ /۰۰۰ /۰۰۰ /۴) ریال تا میزان هشت میلیارد (۰۰۰ /۰۰۰ /۰۰۰ /۸) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه به نرخ بیست درصد (۲۰ %) ۳ـ نسبت به مازاد هشت میلیارد (۰۰۰ /۰۰۰ /۰۰۰ /۸) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه به نرخ بیست و پنج درصد (۲۵%)

تبصره (الحاقی ۱۳۹۴/۰۴/۳۱) ـ به ازای هر ده درصد (۱۰ %) افزایش درآمد ابرازی مشمول مالیات اشخاص موضوع این ماده نسبت به درآمد ابرازی مشمول مالیات سال گذشته آنها، یک واحد درصد و حداکثر تا پنج واحد درصد از نرخهای مذکور کاسته می شود. شرط برخورداری از این تخفیف تسویه بدهی مالیاتی سال قبل و تسلیم اظهارنامه مالیاتی مربوطه در مهلت اعلام شده از سوی سازمان امور مالیاتی است.

تبصره ۱ ـ تشخیص کالاهای سرمایه ای و واسطه ای به عهده شورایعالی صنایع خواهد بود.

تبصره ۲ ـ معافیت موضوع این ماده شامل درآمدهای حاصل از واحدهای تولیدی مستقر در داخل شعاع ۱۲۰ کیلومتری مرکز تهران و ۵۰ کیلومتری مرکز استانهای اصفهان، خراسان، آذربایجانشرقی و مرکزی خواهد بود. واحدهای تولیدی واقع در محدوده شهرستان مراکز سایر استانها باستثنای مراکز استانهای چهارمحال و بختیاری و کهکیلویه و بویراحمد و سیستان و بلوچستان و ایلام و کردستان و هرمزگان و بوشهر فقط از نصف مدت معافیت مقرر در این ماده برخوردار خواهند شد و در موارد کسر یکسال معافیت به نسبت مدت از درآمد آن سال منظور میشود.

تبصره ۳ ـ واحدهای تولیدی که پروانه یا کارت تأسیس آنها از ابتدای سال ۱۳۵۸ تا تاریخ تصویب این قانون صادر گردیده چنانچه به مرحله بهره برداری نرسیده باشند نسبت به کل مدت از تاریخ صدور پروانه بهره برداری و اگر در حال بهره برداری باشند نسبت به بقیه مدت از تاریخ تصویب این قانون با رعایت تبصره ۲ فوق مشمول معافیت این ماده خواهند بود.

تبصره ۴ ـ فعالیتهای زیر در هیچیک از نقاط کشور مشمول معافیت مالیاتی موضوع این ماده نخواهد بود:

۱ ـ سقز و آدامس سازی.

۲ ـ بستنی سازی.

۳ ـ برنج کوبی.

۴ ـ چای خشک کنی.

۵ ـ تهیه خشکبار.

۶ ـ یخسازی ( باستثنای کارخانجات واقع در استان سیستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر).

۷ ـ نوشابه سازی.

۸ ـ تولید هر نوع شیرینی جات.

۹ ـ تولید هر نوع کمپوت و کنسرو و انواع رب و آب میوه و بسته بندی مواد غذائی باستثنای مواد لبنی.

۱۰ ـ ساخت قوطی و جعبه و کارتن ( از هر جنس).

۱۱ ـ انواع چیپس و کراکر نمکی و پفک نمکی و کامک و مشابه آنها.

۱۲ ـ ساخت انواع لوازم آرایش.

۱۳ ـ خوشبو کننده ها از هر نوع.

۱۴ ـ کبریت سازی.

۱۵ ـ واکس سازی.

۱۶ ـ شمع سازی.

۱۷ ـ تولید کیسه و پاکت ( تهیه شده از مواد پلاستیکی).

۱۸ ـ مبل سازی و در و پنجره و دکورسازی ( از هر نوع).

۱۹ ـ ساخت انواع پوشش برای کف - سقف - دیوار ساختمان و مصارف مشابه.

۲۰ ـ کرکره سازی ( از هر نوع).

۲۱ ـ تولید نوارهای پرده کرکره - کمربند ایمنی.

۲۲ ـ کاغذ روکش شده.

۲۳ ـ مقوای روکش شده.

۲۴ ـ ساخت کاغذ دیواری از هر نوع ( اعم از تولید کاغذ و نقش زنی).

۲۵ ـ کلاه دوزی.

۲۶ ـ چاپ.

۲۷ ـ قالی شوئی و پرشوئی و مانند آن به جز پشم شوئی.

۲۸ ـ خشک شویی.

۲۹ ـ ماشین شوئی و سرویس وسائط نقلیه زمینی.

۳۰ ـ تعمیرات و سرویس وسایل الکتریکی و الکترونیکی.

۳۱ ـ فیلمبرداری و صدابرداری و عکسبرداری.

۳۲ ـ زینت آلات.

۳۳ ـ ساخت وسائل موسیقی.

۳۴ ـ لوازم بهداشتی کاغذی.

۳۵ ـ تکثیر نوارهای کاست و ویدئو و کارتریج ( اعم از موسیقی یا داستانی).

۳۶ ـ مصنوعات فلزی شامل کابینت - جای لباس - کتابخانه - قفسه - کمد - میز و صندلی - فایل - جای گلدان - تختخواب - نردبان - ویترین - نرده ـ حفاظ.

۳۷ ـ رادیاتور آلومینیومی.

۳۸ ـ قلم خودکار فلزی.

۳۹ ـ فندک.

۴۰ ـ کپسول های گاز یک بار مصرف. ۴۱ - ساخت ظروف از هر نوع. ۴۲ - لوسترسازی. ۴۳ - شیشه ایمنی ساختمان ۴۴ - تولید و شستشو و دانه بندی شن و ماسه برای غیر از مصارف ریخته گری. ۴۵ - نان فانتزی. ۴۶ - انواع ماکارونی و رشته. ۴۷ - تهیه قهوه و کاکائو. ۴۸ - زیپ سازی. ۴۹ - منسوجات ابریشمی. ۵۰ - ساخت فرش ماشینی و موکت از هر نوع. ۵۱ - آسانسور و پله متحرک. ۵۲ - سنگ بری از هر نوع. ۵۳ - ساخت اسباب بازی و وسائل سرگرمی.

آیین نامه ها، بخشنامه ها و آرای مرتبط با این ماده

مقررات اجرایی و آرایی که به این ماده مربوط اند.

آرای دیوان عدالت اداری و دیگر مراجع (۴)
  • رای شماره ۱۳۰۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال جزء ۳ بند (ب) بخشنامه شماره ۲۰۰/۹۶/۱۵۸ـ ۱۳۹۶/۱۲/۷ سازمان امور مالیاتی کشور
  • رأی شماره ۱۸۹۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بخشنامه شماره ۲۰۰/۹۳/۶۱ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۰ سازمان امور مالیاتی کشور
  • رأی شماره ۳۳۳ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال بخشنامه های شماره ۱۴۱۸۷ /۴ /۳۰ مورخ ۲۱ /۱۲ /۱۳۷۸ و ۱۴۵۶۱ /۴ /۳۰ مورخ ۲۱ /۱۲ /۱۳۷۸ رئیس شورای عالی مالیاتی
  • رأی شماره ۱۴۲۵ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع «با اعمال ماده ۹۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری نسبت به دادنامه شماره ۱۶۹۹ ـ ۱۳۹۹/۱۱/۱۴ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری موافقت شد و اعتبار حقوقی مصوبه شماره ۱۷۳۰۸۵/ت۵۶۳۴۲هـ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۲ هیأت وزیران و بخشنامه شماره ۲۰۰/۹۸/۱۴ مورخ ۱۳۹۸/۲/۳۱ سازمان امور مالیاتی کشور مورد تأیید قرار گرفت
تصویب نامه ها و مصوبات (۲)
  • تصویب نامه در خصوص معافیت مالیاتی واحدهای جدیدالاحداث [فعالیت های تولیدی و معدنی واحدهای تولیدی یا معدنی بخشهای تعاونی و خصوصی] در شهرکهای خارج از شعاع سی کیلومتری مرکز استان آذربایجان غربی
  • تصویب نامه در خصوص معافیت مالیاتی واحدهای صنعتی [فعالیت های تولیدی و معدنی واحدهای تولیدی یا معدنی بخشهای تعاونی و خصوصی] مستقر در شهرکها و نواحی صنعتی خارج از شعاع سی کیلومتری مرکز استان همدان
دیگر مقررات و تصمیم ها (۴)
  • محسوب شدن شهرستان فردوس از مصادیق مناطق کمتر توسعه یافته
  • تعیین استان قم به عنوان منطقه کمتر توسعه یافته به منظور برخورداری واحدهای صنعتی و تآسیسات گردشگری از معافیت مالیاتی
  • محسوب شدن دهستان پیوه ژن از بخش احمدآباد مشهد جزء مناطق کمتر توسعه یافته
  • تعیین فعالیتهای تولیدی و معدنی مشمول اولویت های یک و دو موضوع ماده ۱۳۲ اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۷۱

موادی که به این ماده ارجاع داده اند

مواد دیگر فصل هفتم ـ مالیات بر جمع درآمد ناشی از منابع مختلف

پرسشی درباره اجرای این مقررات در پرونده خودتان دارید؟

متن قانون جای مشاوره حقوقی برای یک پرونده مشخص را نمی گیرد. کارشناسان برندنو وضعیت شما را بررسی می کنند.