پروتکل موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

دولت های طرف این پروتکل (که از این پس «دولت های متعاهد» نامیده می شوند)، حتی در مواردی که طرف موافقت نامه مادرید در خصوص ثبت بین المللی علائم تجدیدنظر شده در استکهلم در سال ۱۹۶۷ و اصلاح شده در سال ۱۹۷۹ (که از این پس «موافقت نامه مادرید (استکهلم)» نامیده می شود) نباشند، و سازمان های مذکور در قسمت (ب) بند (۱) ماده ۱۴ که طرف این پروتکل هستند (که از این پس «سازمان های متعاهد» نامیده می شوند) باید عضو همان اتحادیه ای باشند که کشورهای طرف موافقت نامه مادرید (استکهلم) عضو آن هستند. هر گونه ارجاع در این پروتکل به «طرف های متعاهد» باید به عنوان ارجاع به هر دو دولت های متعاهد و سازمان های متعاهد تفسیر شود.

(۱) در صورتی که یک درخواست (اظهارنامه) برای ثبت یک علامت نزد اداره یک طرف متعاهد تودیع شده باشد، یا در صورتی که یک علامت در دفتر ثبت اداره یک طرف متعاهد به ثبت رسیده باشد، شخصی که آن درخواست (اظهارنامه) (که از این پس «درخواست پایه» نامیده می شود) یا آن ثبت (که از این پس «ثبت پایه» نامیده می شود) به نام او است می تواند، با رعایت مقررات این پروتکل، از طریق تحصیل ثبت آن علامت در دفتر ثبت دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی (که از این پس به ترتیب «ثبت بین المللی»، «دفتر ثبت بین المللی»، «دفتر بین المللی» و «سازمان» نامیده می شوند)، حمایت از علامت خود را در قلمرو طرف های متعاهد تحصیل کند، مشروط بر این که،

(یکم) در صورتی که درخواست پایه نزد اداره یک دولت متعاهد تودیع شده باشد یا در صورتی که ثبت پایه توسط چنین اداره ای انجام شده باشد، شخصی که آن درخواست یا ثبت به نام او است تبعه آن دولت متعاهد باشد، یا در دولت متعاهد مذکور اقامتگاه داشته باشد، یا دارای یک مرکز صنعتی یا تجاری واقعی و مؤثر در دولت متعاهد مذکور باشد،

(دوم) در صورتی که درخواست پایه نزد اداره یک سازمان متعاهد تودیع شده باشد یا در صورتی که ثبت پایه توسط چنین اداره ای انجام شده باشد، شخصی که آن درخواست یا ثبت به نام او است تبعه یک دولت عضو آن سازمان متعاهد باشد، یا در قلمرو سازمان متعاهد مذکور اقامتگاه داشته باشد، یا دارای یک مرکز صنعتی یا تجاری واقعی و مؤثر در قلمرو سازمان متعاهد مذکور باشد.

(۲) درخواست (اظهارنامه) برای ثبت بین المللی (که از این پس «درخواست بین المللی» نامیده می شود) باید حسب مورد، از طریق واسطه اداره ای که درخواست پایه نزد آن تودیع شده است یا ثبت پایه توسط آن انجام شده است (که از این پس «اداره مبدأ» نامیده می شود) نزد دفتر بین المللی تودیع شود.

(۳) هر گونه ارجاع در این پروتکل به یک «اداره» یا «اداره یک طرف متعاهد» باید به عنوان ارجاع به اداره ای تفسیر شود که از طرف یک طرف متعاهد، مسئول ثبت علائم است، و هر گونه ارجاع در این پروتکل به «علائم» باید به عنوان ارجاع به علائم تجاری و علائم خدماتی تفسیر شود.

(۴) از نظر این پروتکل، «قلمرو یک طرف متعاهد» در مواردی که طرف متعاهد یک دولت است به معنای قلمرو آن دولت، و در مواردی که طرف متعاهد یک سازمان بین الدولی است به معنای قلمروی است که معاهده موسس آن سازمان بین الدولی در آن اعمال می شود.

(۱) هر درخواست (اظهارنامه) بین المللی به موجب این پروتکل باید بر روی فرم مقرر شده توسط آیین نامه ارائه شود. اداره مبدأ باید گواهی کند که مشخصات مندرج در درخواست (اظهارنامه) بین المللی با مشخصاتی که در زمان صدور گواهی، حسب مورد، در درخواست پایه یا ثبت پایه درج شده است، مطابقت دارد. علاوه بر این، اداره مذکور باید قید کند،

(یکم) در مورد درخواست پایه، تاریخ و شماره آن درخواست (اظهارنامه) را،

(دوم) در مورد ثبت پایه، تاریخ و شماره آن ثبت و همچنین تاریخ و شماره درخواست (اظهارنامه) ای را که ثبت پایه ناشی از آن بوده است.

اداره مبدأ همچنین باید تاریخ درخواست (اظهارنامه) بین المللی را قید کند.

(۲) متقاضی باید کالاها و خدماتی را که حمایت از علامت در رابطه با آن ها مطالبه می شود و همچنین در صورت امکان، طبقه یا طبقات مربوطه را طبق طبقه بندی برقرار شده به موجب موافقت نامه نیس در خصوص طبقه بندی بین المللی کالاها و خدمات به منظور ثبت علائم قید کند. چنانچه متقاضی چنین قیدی به عمل نیاورد، دفتر بین المللی باید کالاها و خدمات را در طبقات مناسب طبقه بندی مذکور طبقه بندی نماید. قید طبقات توسط متقاضی، مشمول کنترل توسط دفتر بین المللی خواهد بود که کنترل مزبور را با همکاری اداره مبدأ اعمال خواهد کرد. در صورت بروز اختلاف نظر بین اداره یادشده و دفتر بین المللی، نظر دفتر اخیر حاکم خواهد بود.

(۳) چنانچه متقاضی، رنگ را به عنوان ویژگی متمایزکننده علامت خود ادعا کند، مکلف خواهد بود

(یکم) این واقعیت را بیان کند، و همراه با درخواست (اظهارنامه) بین المللی خود اخطاریه ای دایر بر تعیین رنگ یا ترکیب رنگ های ادعا شده تسلیم نماید؛

(دوم) نسخه های رنگی علامت مزبور را به درخواست (اظهارنامه) بین المللی خود ضمیمه کند، که به ابلاغیه های ارسالی از سوی دفتر بین المللی پیوست خواهد شد؛ تعداد این نسخه ها توسط آیین نامه تعیین می شود.

(۴) دفتر بین المللی باید علائمی را که مطابق ماده ۲ تسلیم شده اند، فورا ثبت کند. ثبت بین المللی حامل تاریخی خواهد بود که در آن تاریخ، درخواست (اظهارنامه) بین المللی در اداره مبدأ دریافت شده است، مشروط بر این که درخواست (اظهارنامه) بین المللی ظرف مهلت دو ماه از آن تاریخ، توسط دفتر بین المللی دریافت شده باشد. چنانچه درخواست (اظهارنامه) بین المللی ظرف مهلت مذکور دریافت نشده باشد، ثبت بین المللی حامل تاریخی خواهد بود که درخواست (اظهارنامه) بین المللی مذکور در آن تاریخ به وسیله دفتر بین المللی دریافت گردیده است. دفتر بین المللی باید ثبت بین المللی را بدون تأخیر به ادارات ذی ربط ابلاغ کند. علائم ثبت شده در دفتر ثبت بین المللی بر اساس مشخصات مندرج در درخواست (اظهارنامه) بین المللی، در نشریه ای ادواری که توسط دفتر بین المللی منتشر می شود، منتشر خواهند شد.

(۵) با توجه به انتشاری که باید به علائم ثبت شده در دفتر ثبت بین المللی داده شود، هر اداره بر اساس شرایط تعیین شده توسط مجمع یادشده در ماده ۱۰ (که از این پس «مجمع» نامیده می شود)، تعدادی نسخه از نشریه مذکور را به طور رایگان و تعدادی نسخه را با قیمت تخفیف یافته از دفتر بین المللی دریافت خواهد کرد. چنین انتشاری برای مقاصد تمامی طرف های متعاهد کافی تلقی خواهد شد، و انتشار دیگری را نمی توان از دارنده ثبت بین المللی مطالبه نمود.

حمایت ناشی از ثبت بین المللی تنها به درخواست شخصی که درخواست (اظهارنامه) بین المللی را تسلیم می کند یا دارنده ثبت بین المللی است، به هر یک از طرف های متعاهد تسری خواهد یافت. با این حال، چنین درخواستی را نمی توان در رابطه با طرف متعاهدی که اداره آن، اداره مبدأ است مطرح کرد.

(۱) هرگونه درخواست برای تسری حمایت ناشی از ثبت بین المللی به هر یک از طرف های متعاهد باید به طور مشخص در درخواست (اظهارنامه) بین المللی قید شود.

(۲) درخواست تسری سرزمینی می تواند پس از ثبت بین المللی نیز به عمل آید. هر گونه درخواستی از این قبیل باید بر روی فرم مقرر شده توسط آیین نامه ارائه گردد. این درخواست باید فورا توسط دفتر بین المللی ضبط شود، و دفتر مزبور باید این ضبط را بدون تأخیر به اداره یا ادارات مربوطه ابلاغ کند. ضبط مزبور باید در نشریه ادواری دفتر بین المللی منتشر شود. چنین تسری سرزمینی از تاریخی که در دفتر ثبت بین المللی ضبط شده است نافذ خواهد بود؛ و با انقضای ثبت بین المللی که به آن مربوط است، اعتبار خود را از دست می دهد.

(۱)

(الف) از تاریخ ثبت یا درج انجام شده طبق مقررات مواد ۳ و ۳ مکرر ۲، حمایت از علامت در هر یک از طرف های متعاهد ذی ربط همان خواهد بود که گویی علامت مستقیما نزد اداره آن طرف متعاهد تودیع شده است. چنانچه هیچ گونه ردی طبق بندهای (۱) و (۲) ماده ۵ به دفتر بین المللی اعلام نشده باشد یا چنانچه رد اعلام شده طبق ماده مزبور متعاقبا پس گرفته شده باشد، حمایت از علامت در طرف متعاهد ذی ربط، از تاریخ مزبور، همان خواهد بود که گویی علامت توسط اداره آن طرف متعاهد به ثبت رسیده است.

(ب) ذکر طبقات کالاها و خدمات پیش بینی شده در ماده ۳، طرف های متعاهد را در خصوص تعیین دامنه حمایت از علامت ملزم نخواهد کرد.

(۲) هر ثبت بین المللی از حق تقدم پیش بینی شده در ماده ۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی برخوردار خواهد شد، بدون آنکه رعایت تشریفات مقرر در بخش د آن ماده ضروری باشد.

(۱) هرگاه علامتی که موضوع یک ثبت ملی یا منطقه ای در اداره یک طرف متعاهد است، موضوع یک ثبت بین المللی نیز باشد و هر دو ثبت به نام شخص واحدی باشند، ثبت بین المللی جایگزین ثبت ملی یا منطقه ای تلقی می شود، بدون آنکه به هر گونه حقوق مکتسبه به موجب ثبت اخیر خدشه ای وارد آید، مشروط بر آنکه

(یکم) حمایت ناشی از ثبت بین المللی طبق بندهای (۱) یا (۲) ماده ۳ مکرر ۲ به طرف متعاهد مزبور تسری یابد،

(دوم) تمام کالاها و خدمات فهرست شده در ثبت ملی یا منطقه ای، در ثبت بین المللی در رابطه با طرف متعاهد مزبور نیز فهرست شده باشند،

(سوم) چنین تسری ای پس از تاریخ ثبت ملی یا منطقه ای نافذ شود.

(۲) اداره اشاره شده در بند (۱) باید بنا به درخواست، ملزم باشد ثبت بین المللی را در دفتر ثبت خود یادداشت کند.

(۱) در مواردی که قانون حاکم چنین اجازه ای می دهد، هر اداره یک طرف متعاهد که از سوی دفتر بین المللی، طبق بند های (۱) یا (۲) ماده ۳مکرر ۲، از گسترش حمایت ناشی از ثبت بین المللی به آن طرف متعاهد مطلع شده است، این حق را خواهد داشت که در اخطاریه رد اعلام کند که حمایت در طرف متعاهد مذکور نمی تواند به علامتی که موضوع چنین گسترشی است اعطا شود. هر گونه ردی از این دست فقط می تواند مبتنی بر دلایلی باشد که طبق کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، در مورد علامتی که مستقیما نزد اداره ای که رد را اعلام می کند تودیع شده باشد، اعمال می گردد. با این حال، نمی توان حمایت را، حتی به طور جزئی، صرفا به این دلیل رد کرد که قانون حاکم ثبت را فقط در تعداد محدودی از طبقات یا برای تعداد محدودی از کالا ها یا خدمات مجاز می داند.

(۲)

(الف) هر اداره ای که مایل به اعمال چنین حقی باشد، باید رد خود را به همراه بیانیه ای مشتمل بر کلیه دلایل، ظرف مهلت مقرر در قانون حاکم بر آن اداره و حداکثر، مشروط به رعایت قسمت های (ب) و (ج)، قبل از انقضای یک سال از تاریخی که اخطاریه گسترشِ موضوع بند (۱) توسط دفتر بین المللی برای آن اداره ارسال شده است، به دفتر بین المللی اعلام نماید.

(ب) صرف نظر از قسمت (الف)، هر طرف متعاهد می تواند اعلام کند که، برای ثبت های بین المللی انجام شده به موجب این پروتکل، مهلت یک ساله موضوع قسمت (الف) با ۱۸ ماه جایگزین می شود.

(ج) چنین اعلامیه ای همچنین می تواند تصریح کند که، هرگاه رد حمایت ممکن است ناشی از اعتراض به اعطای حمایت باشد، چنین ردی می تواند پس از انقضای مهلت ۱۸ ماهه توسط اداره طرف متعاهد مذکور به دفتر بین المللی اعلام شود. چنین اداره ای می تواند، در رابطه با هر ثبت بین المللی معین، رد حمایت را پس از انقضای مهلت ۱۸ ماهه اعلام نماید، اما تنها در صورتی که

(یکم) قبل از انقضای مهلت ۱۸ ماهه، دفتر بین المللی را از این احتمال که ممکن است اعتراض ها پس از انقضای مهلت ۱۸ ماهه واصل شوند، مطلع کرده باشد، و

(دوم) اخطاریه رد مبتنی بر اعتراض، ظرف مهلت یک ماه از انقضای دوره اعتراض و، در هر حال، حداکثر ظرف هفت ماه از تاریخی که دوره اعتراض آغاز می شود، ارسال گردد.

(د) هر گونه اعلامیه به موجب قسمت های (ب) یا (ج) می تواند در اسناد موضوع بند (۲) ماده ۱۴ به عمل آید، و تاریخ اثر اعلامیه همان تاریخ لازم الاجرا شدن این پروتکل در رابطه با دولت یا سازمان بین الدولی صادرکننده اعلامیه خواهد بود. هر گونه اعلامیه ای از این دست همچنین می تواند بعدا صادر شود، که در این صورت اعلامیه سه ماه پس از دریافت آن توسط مدیر کل سازمان (که از این پس «مدیر کل» نامیده می شود)، یا در هر تاریخ مؤخر قید شده در اعلامیه، نسبت به هر ثبت بین المللی که تاریخ آن همان تاریخ اثر اعلامیه یا مؤخر بر آن باشد، نافذ خواهد بود.

(هـ) به محض انقضای یک دوره ده ساله از لازم الاجرا شدن این پروتکل، مجمع، نحوه کارکرد نظام برقرار شده به موجب قسمت های (الف) تا (د) را بررسی خواهد کرد. پس از آن، مقررات قسمت های مذکور می تواند با تصمیم به اتفاق آرای مجمع تغییر یابد.

(۳) دفتر بین المللی باید، بدون تاخیر، یکی از نسخه های اخطاریه رد را برای دارنده ثبت بین المللی ارسال کند. دارنده مذکور از همان طرق جبران برخوردار خواهد بود که گویی علامت مستقیما توسط او نزد اداره ای که رد را اعلام کرده است، تودیع شده بود. در صورتی که دفتر بین المللی اطلاعاتی را طبق جزء (یکم) قسمت (ج) بند (۲) دریافت کرده باشد، باید، بدون تاخیر، اطلاعات مذکور را برای دارنده ثبت بین المللی ارسال نماید.

(۴) دلایل رد یک علامت باید توسط دفتر بین المللی به هر ذی نفعی که چنین درخواستی داشته باشد ابلاغ شود.

(۵) هر اداره ای که در رابطه با یک ثبت بین المللی معین، هیچ گونه رد موقت یا نهایی را طبق بند های (۱) و (۲) به دفتر بین المللی اعلام نکرده باشد، در رابطه با آن ثبت بین المللی، حق مقرر در بند (۱) را از دست خواهد داد.

(۶) ابطال آثار یک ثبت بین المللی در قلمرو یک طرف متعاهد توسط مراجع صالح آن طرف متعاهد، نمی تواند بدون آن که به دارنده چنین ثبت بین المللی در زمان مناسب فرصت دفاع از حقوقش داده شده باشد، اعلام گردد. ابطال باید به دفتر بین المللی اعلام شود.

مدارک مثبته مشروعیت استفاده از عناصر خاصی که در یک علامت درج شده اند، از قبیل نشان های خانوادگی و کشوری، نشان های سپری، تصاویر چهره، نشان های افتخار، عناوین، نام های تجاری، نام های اشخاصی غیر از نام متقاضی، یا سایر عبارات مشابه، که ممکن است توسط اداره های طرف های متعاهد مطالبه شود، از هر گونه تصدیق رسمی و نیز از هر گونه گواهی به جز گواهی اداره مبدأ معاف خواهد بود.

(۱) دفتر بین المللی باید برای هر شخصی که درخواست نماید، در ازای پرداخت هزینه ای که به موجب آیین نامه تعیین می شود، رونوشتی از مندرجات دفتر ثبت بین المللی مربوط به یک علامت مشخص صادر کند.

(۲) دفتر بین المللی همچنین می تواند در ازای پرداخت، در میان علامت هایی که موضوع ثبت های بین المللی هستند، به جستجو برای سوابق مبادرت ورزد.

(۳) مستخرجات از دفتر ثبت بین المللی که به منظور ارائه در یکی از طرف های متعاهد درخواست می شوند، باید از هر گونه تصدیق معاف باشند.

(۱) ثبت یک علامت در دفتر بین المللی برای مدت ۱۰ سال با امکان تمدید طبق شرایط مشخص شده در ماده ۷ انجام می شود.

(۲) با انقضای یک دوره ۵ ساله از تاریخ ثبت بین المللی، ثبت مزبور، با رعایت مقررات زیر، بر حسب مورد از درخواست پایه یا ثبت حاصل از آن، یا از ثبت پایه، مستقل خواهد شد.

(۳) حمایت ناشی از ثبت بین المللی، اعم از اینکه موضوع انتقال قرار گرفته باشد یا خیر، در صورتی که پیش از انقضای ۵ سال از تاریخ ثبت بین المللی، درخواست پایه یا ثبت حاصل از آن، یا ثبت پایه، بر حسب مورد، در رابطه با تمام یا برخی از کالاها و خدماتی که در ثبت بین المللی فهرست شده اند، پس گرفته شده باشد، ساقط شده باشد، از آن صرف نظر شده باشد، یا موضوع یک تصمیم نهایی مبنی بر رد، لغو، ابطال یا بی اعتباری قرار گرفته باشد، دیگر قابل استناد نخواهد بود. همین امر اعمال می شود اگر

(یکم) تجدیدنظرخواهی نسبت به تصمیمی مبنی بر رد آثار درخواست پایه،

(دوم) دعوایی با خواسته استرداد درخواست پایه یا لغو، ابطال یا بی اعتباری ثبت حاصل از درخواست پایه یا ثبت پایه، یا

(سوم) اعتراض نسبت به درخواست پایه

پس از انقضای دوره ۵ ساله، به یک تصمیم نهایی مبنی بر رد، لغو، ابطال یا بی اعتباری، یا دستور استرداد درخواست پایه یا ثبت حاصل از آن، یا ثبت پایه، بر حسب مورد، منجر شود، مشروط بر اینکه تجدیدنظرخواهی، دعوا یا اعتراض مزبور پیش از انقضای دوره مذکور آغاز شده باشد. همین امر نیز اعمال می شود اگر درخواست پایه پس گرفته شود، یا از ثبت حاصل از درخواست پایه یا از ثبت پایه، پس از انقضای دوره ۵ ساله صرف نظر شود، مشروط بر اینکه در زمان استرداد یا صرف نظر کردن، درخواست یا ثبت مذکور موضوع رسیدگی اشاره شده در بندهای (یکم)، (دوم) یا (سوم) بوده و رسیدگی مزبور پیش از انقضای دوره مذکور آغاز شده باشد.

(۴) اداره مبدأ باید طبق آنچه در آیین نامه مقرر شده است، وقایع و تصمیم های مربوط به موجب بند (۳) را به دفتر بین المللی ابلاغ کند، و دفتر بین المللی باید طبق آنچه در آیین نامه مقرر شده است، مراتب را به طرف های ذی نفع ابلاغ نماید و هر گونه انتشار مربوط را بر همین اساس انجام دهد. اداره مبدأ باید در صورت لزوم از دفتر بین المللی درخواست کند که تا حد قابل اعمال، ثبت بین المللی را ابطال نماید، و دفتر بین المللی باید بر همین اساس اقدام کند.

(۱) هر ثبت بین المللی می تواند صرفاً با پرداخت هزینه پایه و با رعایت بند (۷) ماده ۸، هزینه های تکمیلی و اضافی پیش بینی شده در بند (۲) ماده ۸، برای یک دوره ۱۰ ساله از تاریخ انقضای دوره پیشین تمدید شود.

(۲) تمدید نمی تواند هیچ گونه تغییری در آخرین شکل ثبت بین المللی ایجاد کند.

(۳) ۶ ماه پیش از انقضای مدت حمایت، دفتر بین المللی باید با ارسال یک اخطار غیر رسمی، تاریخ دقیق انقضا را به دارنده ثبت بین المللی و نماینده او، در صورت وجود، یادآوری کند.

(۴) با رعایت پرداخت اضافه بهایی که به موجب آیین نامه تعیین می شود، یک مهلت ارفاقی ۶ ماهه برای تمدید ثبت بین المللی داده خواهد شد.

(۱) اداره مبدأ می تواند به صلاحدید خود، هزینه ای را تعیین و به نفع خود وصول کند که می تواند آن را از متقاضی ثبت بین المللی یا از دارنده ثبت بین المللی در ارتباط با تسلیم درخواست (اظهارنامه) بین المللی یا تمدید ثبت بین المللی مطالبه نماید.

(۲) ثبت یک علامت در دفتر بین المللی مشروط به پرداخت پیشاپیش هزینه ای بین المللی خواهد بود که با رعایت مقررات جزء (الف) بند (۷)، شامل موارد زیر می شود:

(یکم) یک هزینه پایه؛

(دوم) یک هزینه تکمیلی برای هر طبقه از طبقه بندی بین المللی، مازاد بر سه طبقه، که کالاها یا خدماتی که علامت بر آن ها اعمال می شود در آن قرار می گیرند؛

(سوم) یک هزینه متمم برای هر درخواست گسترش حمایت به موجب ماده ۳ مکرر ۲.

(۳) با وجود این، هزینه تکمیلی مشخص شده در جزء (دوم) بند (۲) می تواند بدون خدشه به تاریخ ثبت بین المللی، ظرف مهلت مقرر در آیین نامه پرداخت شود مشروط بر اینکه تعداد طبقات کالاها یا خدمات توسط دفتر بین المللی تعیین شده یا مورد اختلاف قرار گرفته باشد. چنانچه پس از انقضای مهلت مذکور، هزینه تکمیلی پرداخت نشده باشد یا فهرست کالاها یا خدمات تا میزان لازم توسط متقاضی کاهش نیافته باشد، درخواست (اظهارنامه) بین المللی متروک تلقی خواهد شد.

(۴) عواید سالانه حاصل از دریافتی های گوناگون از ثبت بین المللی، به استثنای دریافتی های ناشی از هزینه های ذکر شده در جزء های (دوم) و (سوم) بند (۲)، پس از کسر هزینه ها و مخارجی که اجرای این پروتکل ایجاب می کند، توسط دفتر بین المللی به طور مساوی میان طرف های متعاهد تقسیم خواهد شد.

(۵) مبالغ ناشی از هزینه های تکمیلی پیش بینی شده در جزء (دوم) بند (۲) در پایان هر سال میان طرف های متعاهد ذینفع به نسبت تعداد علامت هایی که طی آن سال حمایت از آن ها در هر یک از آن ها تقاضا شده است تقسیم خواهد شد، و در مورد طرف های متعاهدی که بررسی انجام می دهند، این تعداد در ضریبی که توسط آیین نامه تعیین خواهد شد، ضرب می شود.

(۶) مبالغ ناشی از هزینه های متمم پیش بینی شده در جزء (سوم) بند (۲) طبق همان قواعد پیش بینی شده در بند (۵) تقسیم خواهد شد.

(۷)

(الف) هر طرف متعاهد می تواند اعلام کند که در ارتباط با هر ثبت بین المللی که در آن به موجب ماده ۳ مکرر ۲ از آن نام برده شده است، و در ارتباط با تمدید هر یک از این ثبت های بین المللی، می خواهد به جای سهمی از درآمد حاصل از هزینه های تکمیلی و متمم، هزینه ای دریافت کند (که از این پس «هزینه انفرادی» نامیده می شود) که مبلغ آن در اعلامیه مشخص خواهد شد، و می تواند در اعلامیه های بعدی تغییر یابد، اما نمی تواند از معادل مبلغی که اداره طرف متعاهد مذکور حق دارد از متقاضی برای یک ثبت ده ساله، یا از دارنده یک ثبت برای تمدید ده ساله آن ثبت، برای علامت در دفتر ثبت اداره مذکور دریافت کند، بیشتر باشد؛ مبلغ مذکور با صرفه جویی های ناشی از تشریفات بین المللی تقلیل می یابد. در مواردی که چنین هزینه انفرادی قابل پرداخت باشد،

(یکم) چنانچه به موجب ماده ۳ مکرر ۲ تنها از طرف های متعاهدی نام برده شده باشد که طبق این جزء اعلامیه داده اند، هیچ هزینه تکمیلی مذکور در جزء (دوم) بند (۲) قابل پرداخت نخواهد بود، و

(دوم) در رابطه با هر طرف متعاهدی که طبق این جزء اعلامیه داده است، هیچ هزینه متمم مذکور در جزء (سوم) بند (۲) قابل پرداخت نخواهد بود.

(ب) هر اعلامیه به موجب جزء (الف) می تواند در اسناد مذکور در بند (۲) ماده ۱۴ صادر شود، و تاریخ اثر اعلامیه همان تاریخ لازم الاجرا شدن این پروتکل در مورد دولت یا سازمان بین الدولی صادرکننده اعلامیه خواهد بود. هرگونه اعلامیه ای از این دست همچنین می تواند بعدا صادر شود که در این صورت اعلامیه سه ماه پس از وصول آن توسط مدیر کل، یا در هر تاریخ مؤخری که در اعلامیه قید شده است، در مورد هر ثبت بین المللی که تاریخ آن همانند یا مؤخر بر تاریخ اثر اعلامیه باشد، نافذ خواهد بود.

بنا به درخواست شخصی که ثبت بین المللی به نام اوست، یا بنا به درخواست اداره ذینفع که راسا یا به درخواست شخص ذینفع به عمل آمده باشد، دفتر بین المللی هرگونه تغییر در مالکیت آن ثبت را، نسبت به تمام یا برخی از طرف های متعاهدی که ثبت مذکور در سرزمین های آن ها نافذ است و نسبت به تمام یا برخی از کالاها و خدمات مندرج در ثبت، در دفتر ثبت بین المللی ثبت خواهد کرد، مشروط بر اینکه دارنده جدید شخصی باشد که طبق بند (۱) ماده ۲، حق تسلیم درخواست های (اظهارنامه های) بین المللی را داشته باشد.

دفتر بین المللی در دفتر ثبت بین المللی موارد زیر را ثبت خواهد کرد:

(یکم) هرگونه تغییر در نام یا نشانی دارنده ثبت بین المللی،

(دوم) تعیین نماینده دارنده ثبت بین المللی و هرگونه واقعه مربوط دیگر در رابطه با چنین نماینده ای،

(سوم) هرگونه تحدید نسبت به تمام یا برخی از طرف های متعاهد، در مورد کالاها و خدمات مندرج در ثبت بین المللی،

(چهارم) هرگونه صرف نظر کردن، ابطال یا بی اعتباری ثبت بین المللی نسبت به تمام یا برخی از طرف های متعاهد،

(پنجم) هرگونه واقعه مربوط دیگر، مشخص شده در آیین نامه، درباره حقوق ناشی از علامتی که موضوع یک ثبت بین المللی است.

هرگونه ثبت در سوابق به موجب ماده ۹ یا به موجب ماده ۹مکرر می تواند منوط به پرداخت هزینه باشد.

(۱) چنانچه چند دولت متعاهد توافق کنند که یکسان سازی قوانین داخلی خود در مورد علامت ها را محقق سازند، می توانند به مدیر کل اطلاع دهند

(یکم) که یک اداره مشترک باید جایگزین اداره ملی هر یک از آنها شود، و

(دوم) که کل سرزمین های مربوط به آنها به منظور اعمال تمام یا بخشی از مقررات پیش از این ماده و نیز مقررات مواد ۹مکرر ۴ و ۹مکرر ۵ باید یک دولت واحد تلقی شود.

(۲) چنین اطلاعیه ای تا سه ماه پس از تاریخ ابلاغ آن توسط مدیر کل به سایر طرف های متعاهد نافذ نخواهد شد.

در مواردی که در صورت ابطال ثبت بین المللی بنا به درخواست اداره مبدأ به موجب بند (۴) ماده ۶، نسبت به تمام یا برخی از کالاها و خدمات فهرست شده در ثبت مذکور، شخصی که دارنده ثبت بین المللی بوده است، درخواست (اظهارنامه ای) را برای ثبت همان علامت نزد اداره هر یک از طرف های متعاهد که ثبت بین المللی در سرزمین آن دارای اثر بوده است تسلیم نماید، با آن درخواست (اظهارنامه) به گونه ای رفتار خواهد شد که گویی در تاریخ ثبت بین المللی طبق بند (۴) ماده ۳ یا در تاریخ ثبت گسترش سرزمینی در سوابق طبق بند (۲) ماده ۳مکرر ۲ تسلیم شده است و چنانچه ثبت بین المللی از حق تقدم برخوردار بوده باشد، از همان حق تقدم برخوردار خواهد شد، مشروط بر آنکه

(یکم) چنین درخواست (اظهارنامه ای) ظرف سه ماه از تاریخی که ثبت بین المللی ابطال گردید تسلیم شود،

(دوم) کالاها و خدمات فهرست شده در درخواست (اظهارنامه) در واقع تحت پوشش فهرست کالاها و خدمات مندرج در ثبت بین المللی در رابطه با طرف متعاهد مربوط باشد، و

(سوم) چنین درخواست (اظهارنامه ای) با تمام شرایط مقرر در قانون قابل اعمال، از جمله شرایط مربوط به هزینه ها مطابقت داشته باشد.

(۱)

(الف) این پروتکل به تنهایی در خصوص روابط متقابل دولت های عضو هم این پروتکل و هم موافقت نامه مادرید (استکهلم) قابل اعمال خواهد بود.

(ب) علی رغم قسمت الف، اعلامیه ای که به موجب بند (۲) قسمت ب ماده ۵، بند (۲) قسمت ج ماده ۵ یا بند (۷) ماده ۸ این پروتکل توسط یک دولت عضو هم این پروتکل و هم موافقت نامه مادرید (استکهلم) صادر شود، در روابط با دولت دیگری که عضو هم این پروتکل و هم موافقت نامه مادرید (استکهلم) است هیچ گونه اثری نخواهد داشت.

(۲) مجمع باید پس از انقضای یک دوره سه ساله از ۱ سپتامبر ۲۰۰۸، اعمال بند (۱) قسمت ب را مورد بازنگری قرار دهد و می تواند در هر زمان پس از آن، با اکثریت سه چهارم آرا، آن را لغو کند یا دامنه شمول آن را محدود نماید. در رای گیری مجمع، تنها آن دسته از دولت هایی که عضو هم موافقت نامه مادرید (استکهلم) و هم این پروتکل هستند، حق شرکت خواهند داشت.

(۱)

(الف) طرف های متعاهد، عضو همان مجمعی خواهند بود که کشورهای عضو موافقت نامه مادرید (استکهلم) در آن عضویت دارند.

(ب) هر طرف متعاهد در آن مجمع توسط یک نماینده نمایندگی می شود که می تواند توسط جانشین های نماینده، مشاوران و کارشناسان همراهی شود.

(ج) هزینه های هر هیئت نمایندگی بر عهده طرف متعاهدی خواهد بود که آن را منصوب کرده است، به استثنای هزینه های سفر و کمک هزینه اقامت یک نماینده برای هر طرف متعاهد، که از محل وجوه اتحادیه پرداخت خواهد شد.

(۲) مجمع، علاوه بر وظایفی که طبق موافقت نامه مادرید (استکهلم) بر عهده دارد، باید:

(یکم) به کلیه امور مربوط به اجرای این پروتکل رسیدگی کند؛

(دوم) در خصوص آماده سازی کنفرانس های بازنگری این پروتکل، با در نظر گرفتن هر گونه نظرات ارائه شده توسط آن دسته از کشورهای عضو اتحادیه که عضو این پروتکل نیستند، به دفتر بین المللی دستورالعمل هایی بدهد؛

(سوم) مقررات آیین نامه مربوط به اجرای این پروتکل را تصویب و اصلاح کند؛

(چهارم) سایر وظایفی را که به موجب این پروتکل مقتضی است انجام دهد.

(۳)

(الف) هر طرف متعاهد در مجمع دارای یک رای خواهد بود. در مسائلی که صرفا مربوط به کشورهای عضو موافقت نامه مادرید (استکهلم) است، طرف های متعاهدی که عضو موافقت نامه مذکور نیستند حق رای نخواهند داشت، در حالی که در مسائلی که صرفا مربوط به طرف های متعاهد است، تنها طرف های متعاهد اخیر حق رای خواهند داشت.

(ب) نصف اعضای مجمع که در خصوص یک موضوع معین حق رای دارند، حد نصاب را برای اهداف رای گیری در مورد آن موضوع تشکیل خواهند داد.

(ج) صرف نظر از مقررات جزء (ب)، اگر در هر اجلاس، تعداد اعضای مجمع دارای حق رای در خصوص یک موضوع معین که نمایندگی دارند کمتر از نصف اما مساوی یا بیشتر از یک سوم اعضای مجمع دارای حق رای در مورد آن موضوع باشد، مجمع می تواند تصمیم گیری کند؛ اما، به استثنای تصمیم های مربوط به آیین کار خود، کلیه این تصمیم ها تنها در صورتی نافذ خواهند شد که شرایط مقرر در ادامه محقق گردند. دفتر بین المللی باید تصمیم های مذکور را به اعضای مجمعی که در مورد موضوع مزبور حق رای داشته و نمایندگی نداشته اند ابلاغ کند و از آنها دعوت نماید تا ظرف مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ، رای یا امتناع از رای خود را به طور کتبی اعلام کنند. چنانچه در پایان این مهلت، تعداد اعضایی که بدین ترتیب رای یا نظر ممتنع خود را اعلام کرده اند به تعداد اعضایی برسد که برای دستیابی به حد نصاب در خود اجلاس کسری وجود داشته است، این تصمیم ها نافذ خواهند شد، مشروط بر آنکه در عین حال اکثریت لازم همچنان حاصل باشد.

(د) با رعایت مقررات قسمت (هـ) بند (۲) ماده ۵، بند (۲) ماده ۹ مکرر ۵، ماده ۱۲ و بند (۲) ماده ۱۳، تصمیم های مجمع مستلزم دو سوم آرای داده شده خواهد بود.

(هـ) آرای ممتنع به عنوان رای تلقی نخواهند شد.

(و) یک نماینده صرفا می تواند یک عضو مجمع را نمایندگی کند و به نام آن رای دهد.

(۴) مجمع، علاوه بر تشکیل جلسه در اجلاس های عادی و اجلاس های فوق العاده همان گونه که در موافقت نامه مادرید (استکهلم) مقرر شده است، بر اساس دعوت مدیر کل، به درخواست یک چهارم اعضای مجمع که در خصوص موضوعات پیشنهادی برای گنجاندن در دستور کار اجلاس حق رای دارند، در اجلاس فوق العاده تشکیل جلسه خواهد داد. دستور کار چنین اجلاس فوق العاده ای توسط مدیر کل تهیه خواهد شد.

(۱) ثبت بین المللی و وظایف مربوطه، و همچنین کلیه سایر امور اداری به موجب این پروتکل یا در خصوص آن، توسط دفتر بین المللی انجام خواهد شد.

(۲)

(الف) دفتر بین المللی باید طبق دستورالعمل های مجمع، تدارکات کنفرانس های بازنگری این پروتکل را فراهم کند.

(ب) دفتر بین المللی می تواند در خصوص تدارکات کنفرانس های بازنگری مزبور با سازمان های بین الدولی و بین المللی غیردولتی مشورت کند.

(ج) مدیر کل و اشخاص تعیین شده توسط او، بدون داشتن حق رای، در مذاکرات این کنفرانس های بازنگری شرکت خواهند کرد.

(۳) دفتر بین المللی هر گونه وظیفه دیگری را که در ارتباط با این پروتکل به آن محول شود انجام خواهد داد.

تا آنجا که به طرف های متعاهد مربوط می شود، امور مالی اتحادیه تابع همان مقررات مندرج در ماده ۱۲ موافقت نامه مادرید (استکهلم) خواهد بود، مشروط بر آنکه هر گونه ارجاع به ماده ۸ موافقت نامه مذکور، ارجاع به ماده ۸ این پروتکل تلقی شود. علاوه بر این، برای اهداف قسمت (ب) بند (۶) ماده ۱۲ موافقت نامه مذکور، سازمان های متعاهد، مشروط به عدم وجود تصمیم اتفاق آرای مجمع مبنی بر خلاف آن، مشمول طبقه سهمیه ۱ (یک) بر اساس کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی تلقی خواهند شد.

(۱) پیشنهادهای مربوط به اصلاح مواد ۱۰، ۱۱، ۱۲ و ماده حاضر می تواند توسط هر طرف متعاهد یا توسط مدیر کل مطرح شود. این گونه پیشنهادها باید حداقل شش ماه پیش از بررسی آن ها توسط مجمع، توسط مدیر کل به طرف های متعاهد ابلاغ شود.

(۲) اصلاحات مواد مذکور در بند (۱) باید توسط مجمع به تصویب برسد. تصویب مستلزم سه چهارم آرای مأخوذه خواهد بود، مشروط بر این که هرگونه اصلاح ماده ۱۰ و بند حاضر مستلزم چهار پنجم آرای مأخوذه باشد.

(۳) هرگونه اصلاح در مواد مذکور در بند (۱)، یک ماه پس از آن که اعلامیه های کتبی مبنی بر پذیرش، که مطابق با فرآیندهای قانون اساسی مربوط به آن ها انجام شده است، از سوی سه چهارم آن دسته از دولت ها و سازمان های بین الدولی که در زمان تصویب اصلاحیه، عضو مجمع بوده و حق رأی درباره اصلاحیه را داشته اند، توسط مدیر کل دریافت شد، لازم الاجرا خواهد شد. هرگونه اصلاح در مواد مذکور که بدین ترتیب پذیرفته شده باشد، برای کلیه دولت ها و سازمان های بین الدولی که در زمان لازم الاجرا شدن اصلاحیه طرف متعاهد هستند یا در تاریخ بعدی طرف متعاهد می شوند، الزام آور خواهد بود.

(۱)

(الف) هر دولتی که طرف کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی باشد، می تواند طرف این پروتکل شود.

(ب) علاوه بر این، هر سازمان بین الدولی نیز در صورتی که شرایط زیر برآورده شده باشد، می تواند طرف این پروتکل شود:

(یکم) حداقل یکی از دولت های عضو آن سازمان، طرف کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی باشد؛

(دوم) آن سازمان دارای یک اداره منطقه ای به منظور ثبت علامت ها با اثر در قلمرو آن سازمان باشد، مشروط بر این که چنین اداره ای موضوع ابلاغیه ای بر اساس ماده ۹مکرر ۳ نباشد.

(۲) هر دولت یا سازمان مذکور در بند (۱) می تواند این پروتکل را امضا کند. هر یک از این دولت ها یا سازمان ها در صورتی که این پروتکل را امضا کرده باشد، می تواند سند تصویب، پذیرش یا تأیید این پروتکل را تودیع کند، یا چنانچه این پروتکل را امضا نکرده باشد، سند الحاق به این پروتکل را تودیع نماید.

(۳) اسناد مذکور در بند (۲) باید نزد مدیر کل تودیع شود.

(۴)

(الف) این پروتکل سه ماه پس از تودیع چهار سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق لازم الاجرا خواهد شد، مشروط بر این که حداقل یکی از آن اسناد توسط یک کشور طرف موافقت نامه مادرید (استکهلم) تودیع شده باشد و حداقل یکی دیگر از آن اسناد توسط دولتی که طرف موافقت نامه مادرید (استکهلم) نیست یا توسط هر یک از سازمان های مذکور در بند (۱) قسمت (ب) تودیع شده باشد.

(ب) در رابطه با هر دولت یا سازمان دیگر مذکور در بند (۱)، این پروتکل سه ماه پس از تاریخی که تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق آن توسط مدیر کل ابلاغ شده است، لازم الاجرا خواهد شد.

(۵) هر دولت یا سازمان مذکور در بند (۱) می تواند هنگام تودیع سند تصویب، پذیرش، یا تأیید، یا الحاق خود به این پروتکل اعلام دارد که حمایت ناشی از هر ثبت بین المللی انجام شده بر اساس این پروتکل پیش از تاریخ لازم الاجرا شدن این پروتکل در رابطه با آن، نمی تواند به آن تسری یابد.

(۱) این پروتکل بدون محدودیت زمانی لازم الاجرا باقی خواهد ماند.

(۲) هر طرف متعاهد می تواند با ابلاغیه ای خطاب به مدیر کل، این پروتکل را فسخ کند.

(۳) فسخ (کناره گیری) یک سال پس از روزی که مدیر کل ابلاغیه را دریافت کرده است، نافذ خواهد شد.

(۴) حق فسخ پیش بینی شده در این ماده نباید توسط هیچ طرف متعاهدی پیش از انقضای پنج سال از تاریخی که این پروتکل در رابطه با آن طرف متعاهد لازم الاجرا شده است، اعمال شود.

(۵)

(الف) در مواردی که یک علامت، موضوع ثبت بین المللی دارای اثر در دولت یا سازمان بین الدولی فسخ کننده در تاریخی باشد که فسخ نافذ می شود، دارنده چنین ثبتی می تواند درخواست (اظهارنامه)ای برای ثبت همان علامت نزد اداره دولت یا سازمان بین الدولی فسخ کننده تسلیم کند، که با آن چنان رفتار خواهد شد که گویی در تاریخ ثبت بین المللی طبق بند (۴) ماده ۳ یا در تاریخ ثبت تسری سرزمینی طبق بند (۲) ماده ۳مکرر ۲ تسلیم شده است و چنانچه ثبت بین المللی از حق تقدم برخوردار بوده باشد، از همان حق تقدم برخوردار خواهد شد، مشروط بر این که:

(یکم) چنین درخواستی ظرف دو سال از تاریخی که فسخ نافذ شده است، تسلیم شود،

(دوم) کالاها و خدماتی که در درخواست (اظهارنامه) فهرست شده اند، در عمل تحت پوشش فهرست کالاها و خدمات مندرج در ثبت بین المللی در رابطه با دولت یا سازمان بین الدولی فسخ کننده باشند، و

(سوم) چنین درخواستی با کلیه شرایط قانون حاکم، از جمله شرایط مربوط به هزینه ها، مطابقت داشته باشد.

(ب) مقررات جزء (الف) همچنین در رابطه با هر علامتی که موضوع ثبت بین المللی دارای اثر در طرف های متعاهد غیر از دولت یا سازمان بین الدولی فسخ کننده در تاریخی باشد که فسخ نافذ می شود و دارنده آن، به دلیل فسخ، دیگر مجاز به تسلیم درخواست (اظهارنامه)های بین المللی طبق بند (۱) ماده ۲ نباشد، اعمال خواهد شد.

(۱)

(الف) این پروتکل باید در یک نسخه واحد به زبان های انگلیسی، فرانسوی و اسپانیایی امضا شود، و هنگامی که دیگر برای امضا در مادرید مفتوح نباشد، نزد مدیر کل تودیع خواهد شد. متون به سه زبان از اعتبار یکسان برخوردار خواهند بود.

(ب) متون رسمی این پروتکل باید توسط مدیر کل، پس از مشورت با دولت ها و سازمان های ذی نفع، به زبان های عربی، چینی، آلمانی، ایتالیایی، ژاپنی، پرتغالی و روسی، و به سایر زبان هایی که مجمع ممکن است تعیین کند، تهیه شود.

(۲) این پروتکل تا ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹ برای امضا در مادرید مفتوح خواهد ماند.

(۳) مدیر کل باید دو نسخه از متون امضا شده این پروتکل را که توسط دولت اسپانیا گواهی شده است، به تمام دولت ها و سازمان های بین الدولی که ممکن است طرف این پروتکل شوند، ارسال نماید.

(۴) مدیر کل باید این پروتکل را نزد دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت برساند.

(۵) مدیر کل باید به تمام دولت ها و سازمان های بین المللی که ممکن است طرف این پروتکل شوند یا طرف آن هستند، امضاها، تودیع اسناد تصویب، پذیرش، تایید یا الحاق، لازم الاجرا شدن این پروتکل و هرگونه اصلاحیه آن، هرگونه اعلامیه فسخ (کناره گیری) و هرگونه اعلامیه مقرر در این پروتکل را اطلاع دهد.

«ماده ۱
[تشکیل یک اتحادیه خاص. تسلیم علامت های تجاری / علامت ها در دفتر بین المللی. تعریف کشور مبدأ]

(۱) کشورهایی که این موافقت نامه در مورد آن ها اعمال می شود، یک اتحادیه خاص برای ثبت بین المللی علامت های تجاری / علامت ها تشکیل می دهند.

(۲) اتباع هر یک از کشورهای متعاهد می توانند در کلیه سایر کشورهای طرف این موافقت نامه، از طریق تسلیم علامت های مزبور در دفتر بین المللی مالکیت فکری (که از این پس «دفتر بین المللی» نامیده می شود) مذکور در کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری (که از این پس «سازمان» نامیده می شود)، با وساطت اداره کشور مبدأ مزبور، برای علامت های تجاری / علامت های خود که برای کالاها یا خدمات به کار می روند و در کشور مبدأ به ثبت رسیده اند، حمایت کسب کنند.

(۳) کشور مبدأ، کشور عضو اتحادیه خاص تلقی می شود که متقاضی در آنجا دارای یک اقامتگاه صنعتی یا تجاری واقعی و موثر باشد؛ چنانچه وی فاقد چنین اقامتگاهی در یک کشور عضو اتحادیه خاص باشد، کشور عضو اتحادیه خاص که در آن دارای اقامتگاه قانونی است؛ چنانچه در اتحادیه خاص دارای اقامتگاه قانونی نباشد اما تبعه یک کشور عضو اتحادیه خاص باشد، کشوری که وی تبعه آن است.»

«چنین استنباط می شود که قسمتِ هـ بند (۲) ماده ۵ پروتکل به مجمع اجازه می دهد نحوه کارکرد نظامی را که به موجب قسمت های الف تا د ایجاد شده است مورد بررسی مداوم قرار دهد، همچنین چنین استنباط می شود که هرگونه اصلاح مقررات مزبور مستلزم تصمیم به اتفاق آرای مجمع خواهد بود.»

«ماده ۱۰
[مجمع اتحادیه خاص]

(۱)

(الف) اتحادیه خاص دارای یک مجمع مرکب از کشورهایی خواهد بود که این سند را تصویب کرده یا به آن ملحق شده اند.

(ب) دولت هر کشور توسط یک نماینده نمایندگی می شود که می تواند از کمک جانشینان نمایندگان، مشاوران و کارشناسان بهره مند گردد.

(ج) هزینه های هر هیئت نمایندگی بر عهده دولتی خواهد بود که آن را منصوب کرده است، به استثنای هزینه های سفر و فوق العاده روزانه یک نماینده برای هر کشور عضو که از محل وجوه اتحادیه خاص پرداخت خواهد شد.

(۲)

(الف) مجمع باید:

(یکم) به تمام امور مربوط به حفظ و توسعه اتحادیه خاص و اجرای این موافقت نامه رسیدگی کند؛

(دوم) دستورالعمل هایی را به دفتر بین المللی در خصوص آماده سازی کنفرانس های بازنگری صادر کند، با در نظر گرفتن مناسب هرگونه نظری که توسط آن دسته از کشورهای عضو اتحادیه خاص که این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده اند، ابراز شده باشد؛

(سوم) آیین نامه، از جمله تعیین مبالغ هزینه های مذکور در بند (۲) ماده ۸ و سایر هزینه های مربوط به ثبت بین المللی را اصلاح نماید؛

(چهارم) گزارش ها و فعالیت های مدیر کل مربوط به اتحادیه خاص را بررسی و تصویب کند، و تمام دستورالعمل های لازم را در خصوص موضوعات در صلاحیت اتحادیه خاص به وی بدهد؛

(پنجم) برنامه را تعیین و بودجه دوسالانه اتحادیه خاص را تصویب نماید، و حساب های نهایی آن را تایید کند؛

(ششم) آیین نامه مالی اتحادیه خاص را تصویب کند؛

(هفتم) آن دسته از کمیته های کارشناسان و گروه های کاری را که برای تحقق اهداف اتحادیه خاص ضروری می داند، تشکیل دهد؛

(هشتم) تعیین کند کدام کشورهای غیرعضو اتحادیه خاص و کدام سازمان های بین الدولی و بین المللی غیردولتی به عنوان ناظر در جلسات آن پذیرفته شوند؛

(نهم) اصلاحیه های مواد ۱۰ تا ۱۳ را تصویب کند؛

(دهم) هرگونه اقدام مقتضی دیگر را به منظور پیشبرد اهداف اتحادیه خاص انجام دهد؛

(یازدهم) سایر وظایفی را که طبق این موافقت نامه مقتضی است، انجام دهد.

(ب) در مورد موضوعاتی که همچنین مورد توجه سایر اتحادیه های تحت اداره سازمان است، مجمع پس از شنیدن نظر کمیته هماهنگی سازمان، تصمیمات خود را اتخاذ خواهد کرد.

(۳)

(الف) هر کشور عضو مجمع دارای یک رای خواهد بود.

(ب) یک دوم کشورهای عضو مجمع، حد نصاب را تشکیل خواهند داد.

(ج) با وجود مقررات قسمتِ ب، چنانچه در هر دوره اجلاس، تعداد کشورهای دارای نماینده کمتر از یک دوم اما برابر با یا بیشتر از یک سوم کشورهای عضو مجمع باشد، مجمع می تواند تصمیم گیری کند ولی، به استثنای تصمیمات مربوط به آیین کار خود، کلیه این تصمیمات صرفاً در صورتی نافذ خواهند شد که شرایط مقرر در زیر محقق گردند. دفتر بین المللی باید تصمیمات مزبور را به کشورهای عضو مجمع که نماینده نداشته اند ابلاغ کند و از آن ها دعوت نماید که ظرف مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ، رای یا امتناع از رای خود را به صورت کتبی ابراز دارند. چنانچه در انقضای این مدت، تعداد کشورهایی که بدین ترتیب رای یا رای ممتنع خود را ابراز داشته اند به تعداد کشورهایی برسد که برای حصول حد نصاب در خود اجلاس کسری وجود داشته است، تصمیمات مزبور به شرطی نافذ خواهند شد که هم زمان اکثریت لازم همچنان حاصل باشد.

(د) با رعایت مقررات بند (۲) ماده ۱۳، تصمیمات مجمع مستلزم دو سوم آرای ماخوذه خواهد بود.

(هـ) آرای ممتنع رای به حساب نخواهند آمد.

(و) یک نماینده تنها می تواند نماینده یک کشور باشد و به نام همان کشور رای دهد.

(ز) کشورهای عضو اتحادیه خاص که عضو مجمع نیستند، به عنوان ناظر در جلسات مجمع پذیرفته خواهند شد.

(۴)

(الف) مجمع باید در هر سال تقویمی دوم یک بار در دوره اجلاس عادی با دعوت مدیر کل و در صورت عدم وجود اوضاع و احوال استثنایی، در همان دوره و در همان محل مجمع عمومی سازمان تشکیل جلسه دهد.

(ب) مجمع باید در دوره اجلاس فوق العاده با دعوت مدیر کل، بنا به درخواست یک چهارم کشورهای عضو مجمع، تشکیل جلسه دهد.

(ج) دستور کار هر دوره اجلاس باید توسط مدیر کل تهیه شود.

(۵) مجمع باید آیین کار خود را تصویب کند.»

«ماده ۱۲
[امور مالی]

(۱)

(الف) اتحادیه خاص دارای بودجه خواهد بود.

(ب) بودجه اتحادیه خاص شامل درآمدها و هزینه های مختص اتحادیه خاص، سهم آن در بودجه هزینه های مشترک اتحادیه ها، و در صورت لزوم، مبلغ اختصاص یافته به بودجه کنفرانس سازمان خواهد بود.

(ج) هزینه هایی که منحصراً ناشی از اتحادیه خاص نبوده بلکه ناشی از یک یا چند اتحادیه دیگر تحت اداره سازمان نیز باشد، هزینه های مشترک اتحادیه ها محسوب می شوند. سهم اتحادیه خاص در این قبیل هزینه های مشترک به نسبت بهره ای خواهد بود که اتحادیه خاص در آنها دارد.

(۲) بودجه اتحادیه خاص با توجه لازم به الزامات هماهنگی با بودجه های سایر اتحادیه های تحت اداره سازمان تنظیم خواهد شد.

(۳) بودجه اتحادیه خاص از منابع زیر تامین خواهد شد:

(یکم) هزینه های ثبت بین المللی و سایر هزینه ها و مبالغ متعلق برای سایر خدماتی که دفتر بین المللی در رابطه با اتحادیه خاص ارائه می دهد؛

(دوم) فروش یا حق امتیاز انتشارات دفتر بین المللی مربوط به اتحادیه خاص؛

(سوم) هدایا، وصایا، و کمک های مالی بلاعوض؛

(چهارم) اجاره بها، بهره ها، و سایر درآمدهای متفرقه.

(۴)

(الف) مبالغ هزینه های مذکور در بند (۲) ماده ۸ و سایر هزینه های مربوط به ثبت بین المللی بنا به پیشنهاد مدیر کل توسط مجمع تعیین خواهد شد.

(ب) مبالغ این قبیل هزینه ها به نحوی تعیین خواهد شد که درآمدهای اتحادیه خاص حاصل از هزینه ها، به استثنای هزینه های اضافی و تکمیلی مذکور در قسمت های ب و ج بند (۲) ماده ۸، و سایر منابع حداقل برای پوشش دادن هزینه های دفتر بین المللی در خصوص اتحادیه خاص کافی باشد.

(ج) چنانچه بودجه قبل از آغاز دوره مالی جدید به تصویب نرسد، همان گونه که در آیین نامه مالی مقرر گردیده است، در همان سطح بودجه سال قبل خواهد بود.

(۵) با رعایت مقررات قسمتِ الف بند (۴)، مبلغ هزینه ها و مبالغ متعلق برای سایر خدماتی که دفتر بین المللی در رابطه با اتحادیه خاص ارائه می دهد، توسط مدیر کل تعیین و به مجمع گزارش خواهد شد.

(۶)

(الف) اتحادیه خاص دارای یک صندوق سرمایه در گردش خواهد بود که از طریق پرداخت یکباره توسط هر کشور عضو اتحادیه خاص تشکیل می شود. چنانچه صندوق ناکافی گردد، مجمع در مورد افزایش آن تصمیم گیری خواهد کرد.

(ب) مبلغ پرداخت اولیه هر کشور به صندوق مزبور یا مشارکت آن در افزایش آن، نسبتی از سهم آن کشور به عنوان عضو اتحادیه پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در بودجه اتحادیه مزبور برای سالی خواهد بود که صندوق در آن سال تشکیل یا تصمیم به افزایش آن اتخاذ شده است.

(ج) این نسبت و شرایط پرداخت، بنا به پیشنهاد مدیر کل و پس از استماع نظر کمیته هماهنگی سازمان، توسط مجمع تعیین خواهد شد.

(د) تا زمانی که مجمع استفاده از صندوق ذخیره اتحادیه خاص را به عنوان صندوق سرمایه در گردش مجاز بداند، مجمع می تواند اعمال مقررات قسمت های الف، ب، و ج را به حالت تعلیق درآورد.

(۷)

(الف) در موافقت نامه مقر منعقده با کشوری که سازمان مقر خود را در قلمرو آن دارد، باید پیش بینی شود که هر زمان صندوق سرمایه در گردش ناکافی باشد، کشور مزبور مساعده هایی را اعطا خواهد کرد. مبلغ این مساعده ها و شرایطی که به موجب آن اعطا می شوند، در هر مورد، موضوع موافقت نامه های جداگانه بین کشور مزبور و سازمان خواهد بود.

(ب) کشور مذکور در قسمتِ الف و سازمان، هر یک حق فسخ (کناره گیری) تعهد اعطای مساعده ها را از طریق اعلام کتبی خواهند داشت. فسخ (کناره گیری) سه سال پس از پایان سالی که در آن اعلام شده است، نافذ خواهد شد.

(۸) حسابرسی حساب ها توسط یک یا چند کشور عضو اتحادیه خاص یا توسط حسابرسان خارجی، طبق آنچه در آیین نامه مالی پیش بینی شده است، انجام خواهد گرفت. آنان با موافقت خودشان توسط مجمع تعیین خواهند شد.»