ماده ۱۳ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی

(۱)

(الف) اتحادیه دارای مجمعی متشکل از آن کشورهای عضو اتحادیه خواهد بود که متعهد به مواد ۱۳ تا ۱۷ هستند.

(ب) دولت هر کشور توسط یک نماینده نمایندگی می شود که می تواند از سوی نمایندگان علی البدل، مشاوران و کارشناسان یاری شود.

(ج) هزینه های هر هیئت نمایندگی بر عهده دولتی خواهد بود که آن را تعیین کرده است.

(۲)

(الف) مجمع باید:

(یکم) به کلیه امور مربوط به حفظ و توسعه اتحادیه و اجرای این کنوانسیون رسیدگی کند؛

(دوم) دستورالعمل های مربوط به آماده سازی کنفرانس های تجدید نظر را به دفتر بین المللی مالکیت فکری (که از این پس «دفتر بین المللی» نامیده می شود) مذکور در کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری (که از این پس «سازمان» نامیده می شود)، با در نظر گرفتن نظرات ابراز شده توسط آن دسته از کشورهای عضو اتحادیه که متعهد به مواد ۱۳ تا ۱۷ نیستند، ارائه دهد؛

(سوم) گزارش ها و فعالیت های مدیر کل سازمان در رابطه با اتحادیه را بررسی و تصویب کند، و کلیه دستورالعمل های لازم را در خصوص موضوعات در صلاحیت اتحادیه به وی بدهد؛

(چهارم) اعضای کمیته اجرایی مجمع را انتخاب کند؛

(پنجم) گزارش ها و فعالیت های کمیته اجرایی خود را بررسی و تصویب کند، و به این کمیته دستورالعمل بدهد؛

(ششم) برنامه اتحادیه را تعیین و بودجه دو ساله آن را تصویب کند، و حساب های نهایی آن را تایید نماید؛

(هفتم) مقررات مالی اتحادیه را تصویب کند؛

(هشتم) کمیته های کارشناسان و گروه های کاری را که برای دستیابی به اهداف اتحادیه مناسب می داند، تاسیس کند؛

(نهم) تعیین کند که چه کشورهایی غیر عضو اتحادیه و کدام سازمان های بین الدولی و بین المللی غیردولتی به عنوان ناظر در جلسات آن پذیرفته شوند؛

(دهم) اصلاحات مواد ۱۳ تا ۱۷ را تصویب کند؛

(یازدهم) هر گونه اقدام مناسب دیگری را که برای پیشبرد اهداف اتحادیه طراحی شده است اتخاذ نماید؛

(دوازدهم) سایر وظایفی را که به موجب این کنوانسیون مناسب است انجام دهد؛

(سیزدهم) با رعایت پذیرش آن، حقوقی را که در کنوانسیون تاسیس سازمان به آن داده شده است اعمال کند.

(ب) در خصوص مسائلی که مورد علاقه سایر اتحادیه های تحت اداره سازمان نیز می باشد، مجمع پس از استماع نظر مشورتی کمیته هماهنگی سازمان اتخاذ تصمیم خواهد کرد.

(۳)

(الف) با رعایت مقررات قسمت (ب)، یک نماینده فقط می تواند یک کشور را نمایندگی کند.

(ب) کشورهای عضو اتحادیه که طبق شرایط یک موافقت نامه خاص در یک اداره مشترک گرد هم آمده اند که برای هر یک از آنها دارای خصیصه یک اداره خاص ملی مالکیت صنعتی مذکور در ماده ۱۲ است، می توانند در طول مذاکرات به طور مشترک توسط یکی از میان خود نمایندگی شوند.

(۴)

(الف) هر کشور عضو مجمع دارای یک رای خواهد بود.

(ب) یک دوم از کشورهای عضو مجمع حد نصاب رسمیت جلسات را تشکیل می دهند.

(ج) علی رغم مقررات قسمت (ب)، چنانچه در هر اجلاس، تعداد کشورهای نمایندگی شده کمتر از نصف ولی برابر یا بیشتر از یک سوم کشورهای عضو مجمع باشد، مجمع می تواند تصمیم گیری کند، اما به استثنای تصمیمات مربوط به آیین کار خود، کلیه این تصمیمات تنها در صورتی نافذ خواهند بود که شرایط مقرر در زیر برآورده شوند. دفتر بین المللی باید تصمیمات مزبور را به کشورهای عضو مجمع که نمایندگی نشده بودند ابلاغ کند و از آنها دعوت نماید تا ظرف مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ، رای موافق، مخالف یا ممتنع خود را به طور کتبی اعلام کنند. چنانچه در انقضای این مدت، تعداد کشورهایی که بدین ترتیب رای خود یا امتناع از رای را ابراز داشته اند به تعداد کشورهایی برسد که برای احراز حد نصاب در خود آن اجلاس کسری بود، این تصمیمات نافذ خواهند شد مشروط بر این که در همان زمان، اکثریت لازم کماکان حاصل باشد.

(د) با رعایت مقررات بند (۲) ماده ۱۷، تصمیمات مجمع مستلزم دو سوم آرای ماخوذه است.

(هـ) آرای ممتنع رای محسوب نخواهند شد.

(۵)

(الف) با رعایت مقررات قسمت (ب)، یک نماینده فقط می تواند به نام یک کشور رای دهد.

(ب) کشورهای عضو اتحادیه مذکور در قسمت (ب) بند (۳) باید به عنوان یک قاعده کلی، تلاش کنند هیئت های نمایندگی خود را به اجلاس های مجمع اعزام دارند. با این حال، چنانچه بنا به دلایل استثنایی، هر یک از این کشورها نتواند هیئت نمایندگی خود را اعزام کند، می تواند به هیئت نمایندگی کشور دیگری از این قبیل اختیار رای دادن به نام خود را اعطا نماید، مشروط بر این که هر هیئت نمایندگی بتواند به وکالت فقط برای یک کشور رای دهد. چنین اختیاری برای رای دادن باید در سندی که به امضای رئیس کشور یا وزیر صلاحیت دار رسیده است اعطا گردد.

(۶) کشورهای عضو اتحادیه که عضو مجمع نیستند به عنوان ناظر در جلسات آن پذیرفته خواهند شد.

(۷)

(الف) مجمع باید هر دو سال تقویمی یک بار به دعوت مدیر کل به اجلاس عادی تشکیل جلسه دهد و در صورت عدم وجود اوضاع و احوال استثنایی، در همان دوره و در همان محل مجمع عمومی سازمان برگزار شود.

(ب) مجمع به دعوت مدیر کل، بنا به درخواست کمیته اجرایی یا بنا به درخواست یک چهارم از کشورهای عضو مجمع، در اجلاس فوق العاده تشکیل جلسه خواهد داد.

(۸) مجمع باید آیین کار خود را تصویب کند.