ماده ۴۰۲ قانون تجارت
باب دهم ـ ضمانت
ضامن وقتی حق دارد از مضمون له تقاضا نماید که بدواً بمدیون اصلی رجوع کرده و در صورت عدم وصول طلب باو رجوع نماید که بین طرفین ( خواه ضمن قرارداد مخصوص خواه در خود ضمانت نامه) این ترتیب مقرر شده باشد.
در یک نگاه
ضامن فقط وقتی می تواند از طلبکار بخواهد اول سراغ بدهکار اصلی برود که این ترتیب در قرارداد یا ضمانت نامه آمده باشد.
مواد دیگر باب دهم ـ ضمانت
- ماده ۴۰۳در کلیه مواردی که بموجب قوانین یا موافق قراردادهای خصوصی ضمانت تضامنی باشد طلبکار می تواند بضامن و مدیون اصلی …
- ماده ۴۰۴حکم فوق در موردی نیز جاری است که چند نفر بموجب قرارداد یا قانون متضامناً مسئول انجام تعهدی باشند.
- ماده ۴۰۵قبل از رسیدن اجل دین اصلی ضامن ملزم بتأدیه نیست ولو اینکه بواسطه ورشکستگی یا فوت مدیون اصلی دین مؤجل او حال …
- ماده ۴۰۶ضمان حال از قاعده فوق مستثنی است.
- ماده ۴۰۷اگر حق مطالبه دین اصلی مشروط باخطار قبلی است این اخطار نسبت بضامن نیز باید بعمل آید.
- ماده ۴۰۸همینکه دین اصلی بنحوی از انحاء ساقط شده ضامن نیز بری می شود.
- ماده ۴۰۹همینکه دین حال شد ضامن می تواند مضمون له را بدریافت طلب یا انصراف از ضمان ملزم کند ولو ضمان مؤجل باشد.
- ماده ۴۱۰استنکاف مضمون له از دریافت طلب یا امتناع از تسلیم وثیقه - اگر دین با وثیقه بوده - ضامن را فوراً و بخودی خود …
- ماده ۴۱۱پس از آنکه ضامن دین اصلی را پرداخت مضمون له باید تمام اسناد و مدارکی را که برای رجوع ضامن بمضمون عنه لازم و …
پرسشی درباره اجرای این مقررات در پرونده خودتان دارید؟
متن قانون جای مشاوره حقوقی برای یک پرونده مشخص را نمی گیرد. کارشناسان برندنو وضعیت شما را بررسی می کنند.