فصل دوم: بررسی مقدماتی بین المللی معاهده همکاری ثبت اختراع (پی سی تی)

(۱) بنا به تقاضای متقاضی، درخواست (اظهارنامه) بین المللی او طبق مقررات زیر و آیین نامه باید موضوع بررسی مقدماتی بین المللی قرار گیرد.

(۲)

(الف) هر متقاضی که طبق تعریف آیین نامه، مقیم یا تبعه یک دولت متعاهد متعهد به فصل دوم باشد، و درخواست (اظهارنامه) بین المللی او به اداره دریافت کننده آن دولت یا اداره ای که به نمایندگی از آن دولت عمل می کند تسلیم شده باشد، می تواند تقاضای بررسی مقدماتی بین المللی نماید.

(ب) مجمع می تواند تصمیم بگیرد به اشخاصی که حق تسلیم درخواست (اظهارنامه) های بین المللی را دارند اجازه دهد تقاضای بررسی مقدماتی بین المللی نمایند حتی اگر مقیم یا تبعه دولتی باشند که طرف این معاهده نیست یا متعهد به فصل دوم نمی باشد.

(۳) تقاضای بررسی مقدماتی بین المللی باید جدا از درخواست (اظهارنامه) بین المللی به عمل آید. تقاضا باید حاوی مشخصات مقرر بوده و به زبان و شکل مقرر باشد.

(۴)

(الف) تقاضا باید دولت یا دولت های متعاهدی را که متقاضی قصد دارد از نتایج بررسی مقدماتی بین المللی در آنها استفاده کند («دولت های انتخاب شده») مشخص نماید. دولت های متعاهد اضافی می توانند بعداً انتخاب شوند. انتخاب تنها می تواند مربوط به دولت های متعاهدی باشد که قبلاً طبق ماده ۴ تعیین شده اند.

(ب) متقاضیان مذکور در بند (۲) قسمت الف می توانند هر دولت متعاهد متعهد به فصل دوم را انتخاب نمایند. متقاضیان مذکور در بند (۲) قسمت ب تنها می توانند آن دسته از دولت های متعاهد متعهد به فصل دوم را انتخاب نمایند که اعلام کرده اند آماده اند توسط چنین متقاضیانی انتخاب شوند.

(۵) تقاضا باید منوط به پرداخت هزینه های مقرر ظرف مهلت مقرر باشد.

(۶)

(الف) تقاضا باید به مرجع بررسی مقدماتی بین المللی صالح مذکور در ماده ۳۲ تسلیم شود.

(ب) هر انتخاب بعدی باید به دفتر بین المللی تسلیم شود.

(۷) به هر اداره انتخاب شده باید در مورد انتخاب آن اطلاع داده شود.

(۱) بررسی مقدماتی بین المللی باید توسط مرجع بررسی مقدماتی بین المللی انجام گیرد.

(۲) در مورد تقاضاهای مذکور در بند (۲) قسمت الف ماده ۳۱، اداره دریافت کننده، و در مورد تقاضاهای مذکور در بند (۲) قسمت ب ماده ۳۱، مجمع، باید طبق موافقت نامه قابل اعمال میان مرجع یا مراجع بررسی مقدماتی بین المللی ذینفع و دفتر بین المللی، مرجع یا مراجع بررسی مقدماتی بین المللی صالح برای بررسی مقدماتی را مشخص نماید.

(۳) مقررات بند (۳) ماده ۱۶، با اعمال تغییرات لازم، در مورد مراجع بررسی مقدماتی بین المللی اعمال خواهد شد.

(۱) هدف از بررسی مقدماتی بین المللی، تدوین یک نظریه مقدماتی و غیرالزام آور در مورد این پرسش ها است که آیا اختراع ادعا شده جدید به نظر می رسد، دارای گام ابتکاری (غیربدیهی بودن) هست، و از نظر صنعتی دارای کاربرد می باشد یا خیر.

(۲) از نظر بررسی مقدماتی بین المللی، یک اختراع ادعا شده در صورتی باید جدید تلقی شود که با دانش پیشین طبق تعریف آیین نامه پیش بینی نشده باشد.

(۳) از نظر بررسی مقدماتی بین المللی، یک اختراع ادعا شده در صورتی باید دارای گام ابتکاری تلقی شود که با توجه به دانش پیشین طبق تعریف آیین نامه، در تاریخ مربوط مقرر، برای شخص دارای مهارت در آن فن بدیهی نباشد.

(۴) از نظر بررسی مقدماتی بین المللی، یک اختراع ادعا شده در صورتی باید از نظر صنعتی دارای کاربرد تلقی شود که با توجه به ماهیت آن، بتواند در هر نوع صنعتی ساخته شده یا (به مفهوم فناورانه) مورد استفاده قرار گیرد. «صنعت» باید در گسترده ترین مفهوم آن، همان گونه که در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی آمده است، فهمیده شود.

(۵) معیارهای توصیف شده در بالا صرفاً در خدمت اهداف بررسی مقدماتی بین المللی هستند. هر دولت متعاهد می تواند به منظور تصمیم گیری در این مورد که آیا در آن دولت، اختراع ادعا شده قابل ثبت به عنوان اختراع (ورقه اختراع) است یا خیر، معیارهای اضافی یا متفاوتی را اعمال کند.

(۶) بررسی مقدماتی بین المللی باید کلیه اسناد ذکر شده در گزارش جستجوی بین المللی را مد نظر قرار دهد. این بررسی می تواند هر سند اضافی دیگری را که در آن مورد خاص مرتبط دانسته می شود مد نظر قرار دهد.

(۱) آیین رسیدگی در مرجع بررسی مقدماتی بین المللی تابع مقررات این معاهده، آیین نامه و موافقت نامه ای خواهد بود که دفتر بین المللی، مشروط به این معاهده و آیین نامه، با مرجع مذکور منعقد می کند.

(۲)

(الف) متقاضی حق خواهد داشت به صورت شفاهی و کتبی با مرجع بررسی مقدماتی بین المللی ارتباط برقرار کند.

(ب) متقاضی حق خواهد داشت ادعاها، توصیف و نقشه ها را به شیوه مقرر و در مهلت مقرر، پیش از تنظیم گزارش بررسی مقدماتی بین المللی، اصلاح کند. اصلاح نباید فراتر از افشای صورت گرفته در درخواست (اظهارنامه) بین المللی به هنگام تسلیم باشد.

(ج) متقاضی باید حداقل یک نظریه کتبی از مرجع بررسی مقدماتی بین المللی دریافت کند مگر آن که مرجع مزبور احراز کند که تمام شرایط زیر محقق شده است:

(یکم) اختراع معیارهای مقرر در بند (۱) ماده ۳۳ را دارا باشد،

(دوم) درخواست (اظهارنامه) بین المللی تا آنجا که توسط آن مرجع بررسی شده است با شرایط این معاهده و آیین نامه مطابقت داشته باشد،

(سوم) هیچ ملاحظه ای به موجب بند (۲) ماده ۳۵، جمله پایانی، مد نظر نباشد.

(د) متقاضی می تواند به نظریه کتبی پاسخ دهد.

(۳)

(الف) اگر مرجع بررسی مقدماتی بین المللی تشخیص دهد که درخواست (اظهارنامه) بین المللی با شرط وحدت اختراع مقرر در آیین نامه مطابقت ندارد، می تواند از متقاضی دعوت کند تا به انتخاب خود، ادعاها را محدود کند تا با آن شرط منطبق گردد یا هزینه های اضافی را پرداخت نماید.

(ب) قانون ملی هر دولت انتخاب شده می تواند مقرر دارد که هرگاه متقاضی محدود کردن ادعاها را به موجب جزء (الف) برگزیند، آن بخش هایی از درخواست (اظهارنامه) بین المللی که در نتیجه این تحدید، موضوع بررسی مقدماتی بین المللی قرار نمی گیرند، تا آنجا که به آثار در آن دولت مربوط می شود، مسترد تلقی خواهند شد مگر آن که هزینه ویژه ای توسط متقاضی به اداره ملی آن دولت پرداخت شود.

(ج) اگر متقاضی در مهلت مقرر به دعوت موضوع جزء (الف) عمل نکند، مرجع بررسی مقدماتی بین المللی باید گزارش بررسی مقدماتی بین المللی را در مورد آن بخش هایی از درخواست (اظهارنامه) بین المللی که مربوط به آنچه اختراع اصلی به نظر می رسد تنظیم کند و واقعیات مربوط را در گزارش مزبور قید نماید. قانون ملی هر دولت انتخاب شده می تواند مقرر دارد که هرگاه اداره ملی آن دعوت مرجع بررسی مقدماتی بین المللی را موجه تشخیص دهد، آن بخش هایی از درخواست (اظهارنامه) بین المللی که به اختراع اصلی مربوط نمی شوند، تا آنجا که به آثار در آن دولت مربوط می شود، مسترد تلقی خواهند شد مگر آن که هزینه ویژه ای توسط متقاضی به آن اداره پرداخت شود.

(۴)

(الف) اگر مرجع بررسی مقدماتی بین المللی تشخیص دهد

(یکم) که درخواست (اظهارنامه) بین المللی به موضوعی مربوط است که مرجع بررسی مقدماتی بین المللی، به موجب آیین نامه، ملزم به انجام بررسی مقدماتی بین المللی نسبت به آن نیست و در مورد خاص تصمیم بگیرد که چنین بررسی را انجام ندهد، یا

(دوم) که توصیف، ادعاها یا نقشه ها چنان نامفهوم هستند یا ادعاها چنان به نحو ناکافی توسط توصیف پشتیبانی می شوند که نمی توان نظر معناداری درباره جدید بودن، گام ابتکاری (بدیهی نبودن) یا کاربرد صنعتی اختراع ادعا شده ابراز نمود،

مرجع مذکور نباید به موضوعات مطرح شده در بند (۱) ماده ۳۳ بپردازد و باید متقاضی را از این نظر و دلایل آن مطلع کند.

(ب) اگر احراز شود که هر یک از وضعیت های موضوع جزء (الف) تنها در برخی از ادعاها یا در ارتباط با آنها وجود دارد، مقررات آن جزء فقط در مورد ادعاهای مذکور اعمال خواهد شد.

(۱) گزارش بررسی مقدماتی بین المللی باید در مهلت مقرر و به شکل مقرر تنظیم شود.

(۲) گزارش بررسی مقدماتی بین المللی نباید متضمن هیچ گونه اظهار نظری در این باره باشد که آیا اختراع ادعا شده بر طبق هر قانون ملی قابل ثبت به عنوان اختراع (ورقه اختراع) است یا به نظر می رسد قابل ثبت باشد یا نباشد. این گزارش باید، مشروط به مقررات بند (۳)، در ارتباط با هر ادعا تصریح کند که آیا به نظر می رسد ادعا واجد معیارهای جدید بودن، گام ابتکاری (بدیهی نبودن) و کاربرد صنعتی، طبق تعریفی که به منظور بررسی مقدماتی بین المللی در بندهای (۱) تا (۴) ماده ۳۳ ارائه شده است، می باشد یا خیر. این اظهار نظر باید همراه با ذکر اسنادی باشد که به نظر می رسد از نتیجه گیری بیان شده پشتیبانی می کنند، همراه با توضیحاتی که ممکن است اوضاع و احوال قضیه اقتضا نماید. این اظهار نظر همچنین باید همراه با سایر ملاحظاتی باشد که آیین نامه مقرر می دارد.

(۳)

(الف) اگر مرجع بررسی مقدماتی بین المللی، در زمان تنظیم گزارش بررسی مقدماتی بین المللی، تشخیص دهد که هر یک از وضعیت های موضوع جزء (الف) بند (۴) ماده ۳۴ وجود دارد، آن گزارش باید این نظر و دلایل آن را قید کند. این گزارش نباید متضمن هیچ گونه اظهار نظری به شرح مقرر در بند (۲) باشد.

(ب) اگر وجود وضعیتی به موجب جزء (ب) بند (۴) ماده ۳۴ احراز گردد، گزارش بررسی مقدماتی بین المللی باید در ارتباط با ادعاهای مربوط، متضمن اظهار نظر مقرر در جزء (الف) باشد، در حالی که در ارتباط با سایر ادعاها، باید متضمن اظهار نظر مقرر در بند (۲) باشد.

(۱) گزارش بررسی مقدماتی بین المللی، به همراه ضمایم مقرر، باید به متقاضی و به دفتر بین المللی ارسال شود.

(۲)

(الف) گزارش بررسی مقدماتی بین المللی و ضمایم آن باید به زبان های مقرر ترجمه شوند.

(ب) هرگونه ترجمه گزارش مذکور باید توسط دفتر بین المللی یا تحت مسوولیت آن تهیه شود، در حالی که هرگونه ترجمه ضمایم مذکور باید توسط متقاضی تهیه گردد.

(۳)

(الف) گزارش بررسی مقدماتی بین المللی، به همراه ترجمه آن (به نحو مقرر) و ضمایم آن (به زبان اصلی)، باید توسط دفتر بین المللی به هر یک از اداره های انتخاب شده ابلاغ شود.

(ب) ترجمه مقرر ضمایم باید ظرف مهلت مقرر توسط متقاضی به اداره های انتخاب شده ارسال شود.

(۴) مقررات بند (۳) ماده ۲۰، با اعمال تغییرات لازم، در مورد نسخه های هر سندی که در گزارش بررسی مقدماتی بین المللی بدان استناد شده و در گزارش جستجوی بین المللی بدان استناد نشده است، اعمال خواهد شد.

(۱) متقاضی می تواند هر یک از انتخاب ها یا تمامی آن ها را پس بگیرد.

(۲) چنانچه انتخاب تمام دولت های انتخاب شده پس گرفته شود، تقاضا پس گرفته شده تلقی خواهد شد.

(۳)

(الف) هرگونه پس گرفتن باید به دفتر بین المللی اعلام شود.

(ب) اداره های انتخاب شده مربوط و مرجع بررسی مقدماتی بین المللی مربوط باید بر همین اساس توسط دفتر بین المللی مطلع شوند.

(۴)

(الف) با رعایت مقررات جزء (ب)، پس گرفتن تقاضا یا انتخابِ یک دولت متعاهد، مگر آن که قانون ملی آن دولت به گونه دیگری مقرر کرده باشد، تا آنجا که به آن دولت مربوط می شود، پس گرفتنِ درخواست (اظهارنامه) بین المللی تلقی خواهد شد.

(ب) چنانچه پس گرفتن تقاضا یا انتخاب پیش از انقضای مهلت قابل اعمال بر اساس ماده ۲۲ صورت گیرد، پس گرفتن درخواست (اظهارنامه) بین المللی تلقی نخواهد شد؛ با این حال، هر دولت متعاهد می تواند در قانون ملی خود مقرر دارد که مورد مذکور تنها در صورتی اعمال می شود که اداره ملی آن، ظرف مهلت یاد شده، نسخه ای از درخواست (اظهارنامه) بین المللی را به همراه ترجمه ای (به نحو مقرر) و هزینه ملی دریافت کرده باشد.

(۱) نه دفتر بین المللی و نه مرجع بررسی مقدماتی بین المللی نباید، مگر با درخواست یا اجازه متقاضی، به معنای بند (۴) ماده ۳۰ و با رعایت شرط مقرر در آن، در هر زمان به هر شخص یا مرجعی اجازه دسترسی به پرونده بررسی مقدماتی بین المللی را بدهند، مگر به اداره های انتخاب شده پس از آن که گزارش بررسی مقدماتی بین المللی تنظیم شده باشد.

(۲) با رعایت مقررات بند (۱) و بندهای (۱) و (۳) ماده ۳۶ و جزء (ب) بند (۳) ماده ۳۷، نه دفتر بین المللی و نه مرجع بررسی مقدماتی بین المللی نباید، مگر با درخواست یا اجازه متقاضی، اطلاعاتی در مورد صدور یا عدم صدور گزارش بررسی مقدماتی بین المللی و در مورد پس گرفتن یا پس نگرفتن تقاضا یا هر انتخابی ارائه دهند.

(۱)

(الف) چنانچه انتخاب هر دولت متعاهد پیش از انقضای ماه نوزدهم از تاریخ حق تقدم صورت گرفته باشد، مقررات ماده ۲۲ در مورد آن دولت اعمال نخواهد شد و متقاضی باید حداکثر تا زمان انقضای ۳۰ ماه از تاریخ حق تقدم، نسخه ای از درخواست (اظهارنامه) بین المللی (مگر آن که ابلاغ موضوع ماده ۲۰ قبلا انجام شده باشد) و ترجمه ای از آن (به نحو مقرر) را به هر یک از اداره های انتخاب شده تسلیم کند و هزینه ملی (در صورت وجود) را بپردازد.

(ب) هر قانون ملی می تواند برای انجام اقدام های اشاره شده در جزء (الف)، مهلت هایی را تعیین کند که دیرتر از مهلت مقرر در آن جزء منقضی می شوند.

(۲) چنانچه متقاضی نتواند اقدام های اشاره شده در جزء (الف) بند (۱) را ظرف مهلت قابل اعمال بر اساس جزء (الف) یا (ب) بند (۱) انجام دهد، اثر مقرر در بند (۳) ماده ۱۱ در دولت انتخاب شده با همان عواقب پس گرفتن هر درخواست (اظهارنامه) ملی در آن دولت متوقف خواهد شد.

(۳) هر اداره انتخاب شده می تواند اثر مقرر در بند (۳) ماده ۱۱ را حفظ کند حتی در مواردی که متقاضی شرایط مقرر در جزء (الف) یا (ب) بند (۱) را رعایت نکند.

(۱) چنانچه انتخاب هر دولت متعاهد پیش از انقضای ماه نوزدهم از تاریخ حق تقدم صورت گرفته باشد، مقررات ماده ۲۳ در مورد آن دولت اعمال نخواهد شد و اداره ملی آن دولت یا اداره ای که به نمایندگی از آن دولت عمل می کند نباید، با رعایت مقررات بند (۲)، پیش از انقضای مهلت قابل اعمال بر اساس ماده ۳۹، به بررسی و سایر مراحل رسیدگی به درخواست (اظهارنامه) بین المللی اقدام کند.

(۲) صرف نظر از مقررات بند (۱)، هر اداره انتخاب شده می تواند بر اساس درخواست صریح متقاضی، در هر زمان به بررسی و سایر مراحل رسیدگی به درخواست (اظهارنامه) بین المللی اقدام کند.

(۱) به متقاضی باید این فرصت داده شود که ادعانامه ها، توصیف، و نقشه ها را نزد هر اداره انتخاب شده ظرف مهلت مقرر اصلاح کند. هیچ اداره انتخاب شده ای نباید پیش از انقضای چنین مهلتی، اختراع (ورقه اختراع) اعطا کند، یا از اعطای اختراع (ورقه اختراع) امتناع ورزد، مگر با رضایت صریح متقاضی.

(۲) اصلاحات نباید فراتر از افشای مندرج در درخواست (اظهارنامه) بین المللی به هنگام تسلیم باشد، مگر اینکه قانون ملی دولت انتخاب شده اجازه دهد که آنها فراتر از افشای مذکور بروند.

(۳) اصلاحات باید از جمیع جهاتی که در این معاهده و آیین نامه پیش بینی نشده است، منطبق با قانون ملی دولت انتخاب شده باشد.

(۴) در مواردی که یک اداره انتخاب شده ترجمه درخواست (اظهارنامه) بین المللی را الزامی بداند، اصلاحات باید به زبان ترجمه باشد.

هیچ اداره انتخاب شده ای که گزارش بررسی مقدماتی بین المللی را دریافت می کند، نمی تواند متقاضی را ملزم نماید که نسخه ها، یا اطلاعاتی درباره محتوای هرگونه اوراق مرتبط با بررسی مربوط به همان درخواست (اظهارنامه) بین المللی در هر اداره انتخاب شده دیگری را ارائه دهد.