ماده ۵ موافقتنامه استراسبورگ درباره طبقه بندی بین المللی اختراعات

1ـ یک کارگروه کارشناسی که در آن هر کشور اتحادیه خاص دارای نماینده باشد، تشکیل خواهد شد.

2ـ

(الف) مدیرکل از سازمان های بین دولتی متخصص در زمینه اختراع که حداقل یکی از اعضای آن عضو این موافقتنامه باشد، دعوت خواهد نمود تا به صورت ناظر در جلسات کارگروه کارشناسی نمایندگی داشته باشد.

(ب) مدیرکل می تواند و اگر کارگروه کارشناسی از وی تقاضا نماید، باید از نمایندگان سایر سازمان های بین دولتی و سازمان های بین المللی غیر دولتی دعوت نماید تا در مباحثات مربوط به خود شرکت نمایند.

3ـ کارگروه کارشناسی:

(1) طبقه بندی را اصلاح خواهد نمود؛

(2) به منظور تسهیل استفاده از طبقه بندی و ارتقای کاربرد متحدالشکل آن توصیه هایی به کشورهای اتحادیه خاص خواهد نمود؛

(3) به ارتقای همکاری بین المللی در طبقه بندی مجدد اسناد مورد استفاده برای بررسی اختراعات با در نظر گرفتن به ویژه احتیاجات کشورهای درحال توسعه کمک خواهد نمود؛

(4) تمام تدابیر دیگری که به تسهیل اعمال طبقه بندی به وسیله کشورهای درحال توسعه کمک نماید و مستلزم تبعات مالی برای بودجه اتحادیه خاص و یا سازمان نباشد را اتخاذ خواهد نمود؛

(5) دارای حق تأسیس کارگروههای فرعی و گروه های کاری می باشد.

4ـ کارگروه کارشناسی، آیین کار خود را اتخاذ خواهد نمود. در این آیین کار امکان شرکت سازمان های بین دولتی موضوع جزء (الف) بند (2) این ماده که می توانند کار مهمی را در توسعه طبقه بندی انجام دهند، در جلسه کارگروههای فرعی و گروههای کاری کارگروه کارشناسی مقرر خواهد شد.

5 ـ پیشنهادهای اصلاح طبقه بندی، می تواند به وسیله نهاد صلاحیت دار هر کشور اتحادیه خاص، دفتر بین المللی، هر سازمان بین دولتی دارای نماینده در کارگروه کارشناسی طبق جزء (الف) بند (2) و هر کشور یا سازمانی که به طور خاص از طرف کارگروه کارشناسی برای تسلیم پیشنهادهای مذکور دعوت شده باشد، ارائه گردد. این پیشنهادها باید به دفتر بین المللی ارسال گردد. دفتر بین المللی آنها را حداکثر تا دو ماه قبل از اجلاس کارگروه کارشناسی برای رسیدگی به این پیشنهادها، به اعضای کارگروه کارشناسی و ناظران تسلیم خواهد نمود.

6 ـ

(الف) هر کشور عضو کارگروه کارشناسی دارای یک رأی خواهد بود.

(ب) تصمیم های کارگروه کارشناسی مستلزم اکثریت مطلق کشورهای دارای نماینده و حق رأی می باشد.

(پ) هر تصمیمی که توسط یک پنجم کشورهای دارای نماینده و حق رأی منجر به اصلاح ساختار بنیادین طبقه بندی شود یا مستلزم اقدام اساسی در زمینه طبقه بندی مجدد باشد، نیازمند رأی اکثریت سه چهارم کشورهای دارای نماینده و حق رأی می باشد.

(ت) امتناع ها رأی محسوب نمی گردند.