پروتکل موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

ماده ۵ پروتکل موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

رد و ابطال آثار ثبت بین المللی در رابطه با برخی از طرف های متعاهد

(۱) در مواردی که قانون حاکم چنین اجازه ای می دهد، هر اداره یک طرف متعاهد که از سوی دفتر بین المللی، طبق بند های (۱) یا (۲) ماده ۳مکرر ۲، از گسترش حمایت ناشی از ثبت بین المللی به آن طرف متعاهد مطلع شده است، این حق را خواهد داشت که در اخطاریه رد اعلام کند که حمایت در طرف متعاهد مذکور نمی تواند به علامتی که موضوع چنین گسترشی است اعطا شود. هر گونه ردی از این دست فقط می تواند مبتنی بر دلایلی باشد که طبق کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، در مورد علامتی که مستقیما نزد اداره ای که رد را اعلام می کند تودیع شده باشد، اعمال می گردد. با این حال، نمی توان حمایت را، حتی به طور جزئی، صرفا به این دلیل رد کرد که قانون حاکم ثبت را فقط در تعداد محدودی از طبقات یا برای تعداد محدودی از کالا ها یا خدمات مجاز می داند.

(۲)

    (الف) هر اداره ای که مایل به اعمال چنین حقی باشد، باید رد خود را به همراه بیانیه ای مشتمل بر کلیه دلایل، ظرف مهلت مقرر در قانون حاکم بر آن اداره و حداکثر، مشروط به رعایت قسمت های (ب) و (ج)، قبل از انقضای یک سال از تاریخی که اخطاریه گسترشِ موضوع بند (۱) توسط دفتر بین المللی برای آن اداره ارسال شده است، به دفتر بین المللی اعلام نماید.

    (ب) صرف نظر از قسمت (الف)، هر طرف متعاهد می تواند اعلام کند که، برای ثبت های بین المللی انجام شده به موجب این پروتکل، مهلت یک ساله موضوع قسمت (الف) با ۱۸ ماه جایگزین می شود.

    (ج) چنین اعلامیه ای همچنین می تواند تصریح کند که، هرگاه رد حمایت ممکن است ناشی از اعتراض به اعطای حمایت باشد، چنین ردی می تواند پس از انقضای مهلت ۱۸ ماهه توسط اداره طرف متعاهد مذکور به دفتر بین المللی اعلام شود. چنین اداره ای می تواند، در رابطه با هر ثبت بین المللی معین، رد حمایت را پس از انقضای مهلت ۱۸ ماهه اعلام نماید، اما تنها در صورتی که

      (یکم) قبل از انقضای مهلت ۱۸ ماهه، دفتر بین المللی را از این احتمال که ممکن است اعتراض ها پس از انقضای مهلت ۱۸ ماهه واصل شوند، مطلع کرده باشد، و

      (دوم) اخطاریه رد مبتنی بر اعتراض، ظرف مهلت یک ماه از انقضای دوره اعتراض و، در هر حال، حداکثر ظرف هفت ماه از تاریخی که دوره اعتراض آغاز می شود، ارسال گردد.

    (د) هر گونه اعلامیه به موجب قسمت های (ب) یا (ج) می تواند در اسناد موضوع بند (۲) ماده ۱۴ به عمل آید، و تاریخ اثر اعلامیه همان تاریخ لازم الاجرا شدن این پروتکل در رابطه با دولت یا سازمان بین الدولی صادرکننده اعلامیه خواهد بود. هر گونه اعلامیه ای از این دست همچنین می تواند بعدا صادر شود، که در این صورت اعلامیه سه ماه پس از دریافت آن توسط مدیر کل سازمان (که از این پس «مدیر کل» نامیده می شود)، یا در هر تاریخ مؤخر قید شده در اعلامیه، نسبت به هر ثبت بین المللی که تاریخ آن همان تاریخ اثر اعلامیه یا مؤخر بر آن باشد، نافذ خواهد بود.

    (هـ) به محض انقضای یک دوره ده ساله از لازم الاجرا شدن این پروتکل، مجمع، نحوه کارکرد نظام برقرار شده به موجب قسمت های (الف) تا (د) را بررسی خواهد کرد. پس از آن، مقررات قسمت های مذکور می تواند با تصمیم به اتفاق آرای مجمع تغییر یابد.

(۳) دفتر بین المللی باید، بدون تاخیر، یکی از نسخه های اخطاریه رد را برای دارنده ثبت بین المللی ارسال کند. دارنده مذکور از همان طرق جبران برخوردار خواهد بود که گویی علامت مستقیما توسط او نزد اداره ای که رد را اعلام کرده است، تودیع شده بود. در صورتی که دفتر بین المللی اطلاعاتی را طبق جزء (یکم) قسمت (ج) بند (۲) دریافت کرده باشد، باید، بدون تاخیر، اطلاعات مذکور را برای دارنده ثبت بین المللی ارسال نماید.

(۴) دلایل رد یک علامت باید توسط دفتر بین المللی به هر ذی نفعی که چنین درخواستی داشته باشد ابلاغ شود.

(۵) هر اداره ای که در رابطه با یک ثبت بین المللی معین، هیچ گونه رد موقت یا نهایی را طبق بند های (۱) و (۲) به دفتر بین المللی اعلام نکرده باشد، در رابطه با آن ثبت بین المللی، حق مقرر در بند (۱) را از دست خواهد داد.

(۶) ابطال آثار یک ثبت بین المللی در قلمرو یک طرف متعاهد توسط مراجع صالح آن طرف متعاهد، نمی تواند بدون آن که به دارنده چنین ثبت بین المللی در زمان مناسب فرصت دفاع از حقوقش داده شده باشد، اعلام گردد. ابطال باید به دفتر بین المللی اعلام شود.

در یک نگاه

اداره هر کشور تعیین شده می تواند به دلایلی که قانون خودش برای علامت های ملی دارد، حمایت را رد کند؛ اما باید امتناع را با دلایل، در مهلت مقرر (اصولاً یک سال، یا با اعلامیه کشور هجده ماه) به دفتر بین المللی اعلام کند.

امتناع موقت

امتناع باید مستدل باشد و فقط به دلایلی که برای اظهارنامه ملی هم پذیرفته است؛ نه صرفاً به خاطر اینکه علامت از راه مادرید آمده. متقاضی خارجی برای پاسخ به امتناع در ایران، طبق ماده ۱۵۹ آیین نامه ۱۳۸۷ اگر مقیم ایران نیست باید وکیل معرفی کند.

در ایران، طبق ماده ۱۵۷ همان آیین نامه، درخواست بین المللی که ایران را تعیین کرده آگهی می شود و پس از سی روز، اگر معترضی نباشد، پذیرفته می شود.

منابع این شرح: مواد ۱۵۷ و ۱۵۹ آیین نامه ۱۳۸۷ (۱۳۸۷/۱۱/۰۱)

این شرح برای آشنایی است و نظر حقوقی درباره پرونده خاص شما نیست. تفسیر رسمی قانون با مراجع صالح است.

آخرین بازبینی شرح:

این متن ترجمه فارسی «Protocol Relating to the Madrid Agreement Concerning the International Registration of Marks» است که سازمان جهانی مالکیت فکری (وایپو) منتشر کرده است. متن انگلیسی در وایپو

این ترجمه رسمی نیست. متن را برندنو ماده به ماده به فارسی برگردانده و یک بازبین مستقل آن را با متن انگلیسی مقایسه کرده است. در صورت هر گونه ابهام یا اختلاف، متن اصلی معاهده معتبر است.

دبیرخانه وایپو هیچ مسئولیتی در قبال تغییر یا ترجمه محتوای اصلی نمی پذیرد. The Secretariat of WIPO assumes no liability or responsibility with regard to the transformation or translation of the original content.

پرسشی درباره اجرای این مقررات در پرونده خودتان دارید؟

متن قانون جای مشاوره حقوقی برای یک پرونده مشخص را نمی گیرد. کارشناسان برندنو وضعیت شما را بررسی می کنند.