ماده ۸ پروتکل موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

(۱) اداره مبدأ می تواند به صلاحدید خود، هزینه ای را تعیین و به نفع خود وصول کند که می تواند آن را از متقاضی ثبت بین المللی یا از دارنده ثبت بین المللی در ارتباط با تسلیم درخواست (اظهارنامه) بین المللی یا تمدید ثبت بین المللی مطالبه نماید.

(۲) ثبت یک علامت در دفتر بین المللی مشروط به پرداخت پیشاپیش هزینه ای بین المللی خواهد بود که با رعایت مقررات جزء (الف) بند (۷)، شامل موارد زیر می شود:

(یکم) یک هزینه پایه؛

(دوم) یک هزینه تکمیلی برای هر طبقه از طبقه بندی بین المللی، مازاد بر سه طبقه، که کالاها یا خدماتی که علامت بر آن ها اعمال می شود در آن قرار می گیرند؛

(سوم) یک هزینه متمم برای هر درخواست گسترش حمایت به موجب ماده ۳ مکرر ۲.

(۳) با وجود این، هزینه تکمیلی مشخص شده در جزء (دوم) بند (۲) می تواند بدون خدشه به تاریخ ثبت بین المللی، ظرف مهلت مقرر در آیین نامه پرداخت شود مشروط بر اینکه تعداد طبقات کالاها یا خدمات توسط دفتر بین المللی تعیین شده یا مورد اختلاف قرار گرفته باشد. چنانچه پس از انقضای مهلت مذکور، هزینه تکمیلی پرداخت نشده باشد یا فهرست کالاها یا خدمات تا میزان لازم توسط متقاضی کاهش نیافته باشد، درخواست (اظهارنامه) بین المللی متروک تلقی خواهد شد.

(۴) عواید سالانه حاصل از دریافتی های گوناگون از ثبت بین المللی، به استثنای دریافتی های ناشی از هزینه های ذکر شده در جزء های (دوم) و (سوم) بند (۲)، پس از کسر هزینه ها و مخارجی که اجرای این پروتکل ایجاب می کند، توسط دفتر بین المللی به طور مساوی میان طرف های متعاهد تقسیم خواهد شد.

(۵) مبالغ ناشی از هزینه های تکمیلی پیش بینی شده در جزء (دوم) بند (۲) در پایان هر سال میان طرف های متعاهد ذینفع به نسبت تعداد علامت هایی که طی آن سال حمایت از آن ها در هر یک از آن ها تقاضا شده است تقسیم خواهد شد، و در مورد طرف های متعاهدی که بررسی انجام می دهند، این تعداد در ضریبی که توسط آیین نامه تعیین خواهد شد، ضرب می شود.

(۶) مبالغ ناشی از هزینه های متمم پیش بینی شده در جزء (سوم) بند (۲) طبق همان قواعد پیش بینی شده در بند (۵) تقسیم خواهد شد.

(۷)

(الف) هر طرف متعاهد می تواند اعلام کند که در ارتباط با هر ثبت بین المللی که در آن به موجب ماده ۳ مکرر ۲ از آن نام برده شده است، و در ارتباط با تمدید هر یک از این ثبت های بین المللی، می خواهد به جای سهمی از درآمد حاصل از هزینه های تکمیلی و متمم، هزینه ای دریافت کند (که از این پس «هزینه انفرادی» نامیده می شود) که مبلغ آن در اعلامیه مشخص خواهد شد، و می تواند در اعلامیه های بعدی تغییر یابد، اما نمی تواند از معادل مبلغی که اداره طرف متعاهد مذکور حق دارد از متقاضی برای یک ثبت ده ساله، یا از دارنده یک ثبت برای تمدید ده ساله آن ثبت، برای علامت در دفتر ثبت اداره مذکور دریافت کند، بیشتر باشد؛ مبلغ مذکور با صرفه جویی های ناشی از تشریفات بین المللی تقلیل می یابد. در مواردی که چنین هزینه انفرادی قابل پرداخت باشد،

(یکم) چنانچه به موجب ماده ۳ مکرر ۲ تنها از طرف های متعاهدی نام برده شده باشد که طبق این جزء اعلامیه داده اند، هیچ هزینه تکمیلی مذکور در جزء (دوم) بند (۲) قابل پرداخت نخواهد بود، و

(دوم) در رابطه با هر طرف متعاهدی که طبق این جزء اعلامیه داده است، هیچ هزینه متمم مذکور در جزء (سوم) بند (۲) قابل پرداخت نخواهد بود.

(ب) هر اعلامیه به موجب جزء (الف) می تواند در اسناد مذکور در بند (۲) ماده ۱۴ صادر شود، و تاریخ اثر اعلامیه همان تاریخ لازم الاجرا شدن این پروتکل در مورد دولت یا سازمان بین الدولی صادرکننده اعلامیه خواهد بود. هرگونه اعلامیه ای از این دست همچنین می تواند بعدا صادر شود که در این صورت اعلامیه سه ماه پس از وصول آن توسط مدیر کل، یا در هر تاریخ مؤخری که در اعلامیه قید شده است، در مورد هر ثبت بین المللی که تاریخ آن همانند یا مؤخر بر تاریخ اثر اعلامیه باشد، نافذ خواهد بود.