ماده ۸۲ قانون حمایت از مالکیت صنعتی

طرح صنعتی آن چیزی است که چشم می بیند: فرم یک بطری، نقش یک فرش ماشینی، شکل بدنه یک لوازم خانگی، نقش روی یک ظرف. دو بعدی (خط و رنگ) یا سه بعدی (شکل) فرقی نمی کند.

مرز آن با اختراع و نمونه شیء مصرفی روشن است: اگر نوآوری در «کار کردن» است، جایش آنجاست؛ اگر در «دیده شدن»، اینجا. ماده ۸۳ هم طرحی را که فقط عملکرد فنی دارد بیرون گذاشته است.

تعریف ماده ۲۰ قانون ۱۳۸۶ تقریباً همین بود، با این تفاوت که از «تغییر» شکل فراورده حرف می زد؛ متن تازه از «دادن شکل ظاهری و بصری خاص» می گوید. جمله ای که دسترسی صرف به نتیجه فنی را بیرون می گذاشت، حالا در تبصره ماده ۸۳ آمده.