ماده ۳۴ معاهده همکاری ثبت اختراع (پی سی تی)

(۱) آیین رسیدگی در مرجع بررسی مقدماتی بین المللی تابع مقررات این معاهده، آیین نامه و موافقت نامه ای خواهد بود که دفتر بین المللی، مشروط به این معاهده و آیین نامه، با مرجع مذکور منعقد می کند.

(۲)

(الف) متقاضی حق خواهد داشت به صورت شفاهی و کتبی با مرجع بررسی مقدماتی بین المللی ارتباط برقرار کند.

(ب) متقاضی حق خواهد داشت ادعاها، توصیف و نقشه ها را به شیوه مقرر و در مهلت مقرر، پیش از تنظیم گزارش بررسی مقدماتی بین المللی، اصلاح کند. اصلاح نباید فراتر از افشای صورت گرفته در درخواست (اظهارنامه) بین المللی به هنگام تسلیم باشد.

(ج) متقاضی باید حداقل یک نظریه کتبی از مرجع بررسی مقدماتی بین المللی دریافت کند مگر آن که مرجع مزبور احراز کند که تمام شرایط زیر محقق شده است:

(یکم) اختراع معیارهای مقرر در بند (۱) ماده ۳۳ را دارا باشد،

(دوم) درخواست (اظهارنامه) بین المللی تا آنجا که توسط آن مرجع بررسی شده است با شرایط این معاهده و آیین نامه مطابقت داشته باشد،

(سوم) هیچ ملاحظه ای به موجب بند (۲) ماده ۳۵، جمله پایانی، مد نظر نباشد.

(د) متقاضی می تواند به نظریه کتبی پاسخ دهد.

(۳)

(الف) اگر مرجع بررسی مقدماتی بین المللی تشخیص دهد که درخواست (اظهارنامه) بین المللی با شرط وحدت اختراع مقرر در آیین نامه مطابقت ندارد، می تواند از متقاضی دعوت کند تا به انتخاب خود، ادعاها را محدود کند تا با آن شرط منطبق گردد یا هزینه های اضافی را پرداخت نماید.

(ب) قانون ملی هر دولت انتخاب شده می تواند مقرر دارد که هرگاه متقاضی محدود کردن ادعاها را به موجب جزء (الف) برگزیند، آن بخش هایی از درخواست (اظهارنامه) بین المللی که در نتیجه این تحدید، موضوع بررسی مقدماتی بین المللی قرار نمی گیرند، تا آنجا که به آثار در آن دولت مربوط می شود، مسترد تلقی خواهند شد مگر آن که هزینه ویژه ای توسط متقاضی به اداره ملی آن دولت پرداخت شود.

(ج) اگر متقاضی در مهلت مقرر به دعوت موضوع جزء (الف) عمل نکند، مرجع بررسی مقدماتی بین المللی باید گزارش بررسی مقدماتی بین المللی را در مورد آن بخش هایی از درخواست (اظهارنامه) بین المللی که مربوط به آنچه اختراع اصلی به نظر می رسد تنظیم کند و واقعیات مربوط را در گزارش مزبور قید نماید. قانون ملی هر دولت انتخاب شده می تواند مقرر دارد که هرگاه اداره ملی آن دعوت مرجع بررسی مقدماتی بین المللی را موجه تشخیص دهد، آن بخش هایی از درخواست (اظهارنامه) بین المللی که به اختراع اصلی مربوط نمی شوند، تا آنجا که به آثار در آن دولت مربوط می شود، مسترد تلقی خواهند شد مگر آن که هزینه ویژه ای توسط متقاضی به آن اداره پرداخت شود.

(۴)

(الف) اگر مرجع بررسی مقدماتی بین المللی تشخیص دهد

(یکم) که درخواست (اظهارنامه) بین المللی به موضوعی مربوط است که مرجع بررسی مقدماتی بین المللی، به موجب آیین نامه، ملزم به انجام بررسی مقدماتی بین المللی نسبت به آن نیست و در مورد خاص تصمیم بگیرد که چنین بررسی را انجام ندهد، یا

(دوم) که توصیف، ادعاها یا نقشه ها چنان نامفهوم هستند یا ادعاها چنان به نحو ناکافی توسط توصیف پشتیبانی می شوند که نمی توان نظر معناداری درباره جدید بودن، گام ابتکاری (بدیهی نبودن) یا کاربرد صنعتی اختراع ادعا شده ابراز نمود،

مرجع مذکور نباید به موضوعات مطرح شده در بند (۱) ماده ۳۳ بپردازد و باید متقاضی را از این نظر و دلایل آن مطلع کند.

(ب) اگر احراز شود که هر یک از وضعیت های موضوع جزء (الف) تنها در برخی از ادعاها یا در ارتباط با آنها وجود دارد، مقررات آن جزء فقط در مورد ادعاهای مذکور اعمال خواهد شد.