ماده ۱۴ موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

(۱) هر کشور عضو اتحادیه خاص که این سند را امضا کرده است می تواند آن را تصویب کند، و چنانچه آن را امضا نکرده باشد، می تواند به آن ملحق شود.

(۲)

(الف) هر کشوری خارج از اتحادیه خاص که عضو کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی است می تواند به این سند ملحق شود و بدین ترتیب عضو اتحادیه خاص گردد.

(ب) به محض آن که دفتر بین المللی مطلع شود که چنین کشوری به این سند ملحق شده است، باید مطابق با ماده ۳، یک ابلاغیه دسته جمعی از علامت هایی را که در آن زمان از حمایت بین المللی برخوردارند، به اداره آن کشور ارسال نماید.

(ج) چنین ابلاغیه ای به خودی خود مزایای مقررات پیش گفته را برای علامت های مذکور در قلمرو کشور یادشده تأمین می نماید و آغاز مهلت یک ساله ای خواهد بود که طی آن اداره مربوط می تواند اعلامیه مقرر در ماده ۵ را صادر کند.

(د) با وجود این، هر یک از این کشورها می تواند هنگام الحاق به این سند اعلام نماید که به جز در مورد علامت های بین المللی که قبلاً در آن کشور موضوع یک ثبت ملی پیشینِ یکسان و هنوز معتبر بوده اند، و به محض درخواست طرف های ذی نفع فوراً به رسمیت شناخته خواهند شد، اجرای این سند به علامت هایی که از تاریخ لازم الاجرا شدن الحاق آن ثبت می شوند محدود خواهد بود.

(هـ) چنین اعلامیه ای دفتر بین المللی را از ارسال ابلاغیه دسته جمعی مذکور در فوق معاف می کند. دفتر بین المللی فقط علامت هایی را ابلاغ می نماید که در خصوص آن ها ظرف مدت یک سال از الحاق کشور جدید، درخواستی همراه با مشخصات لازم برای استفاده از استثنای مقرر در قسمتِ د دریافت کند.

(و) دفتر بین المللی ابلاغیه دسته جمعی را به کشورهایی که هنگام الحاق به این سند اعلام می کنند که از حق مقرر در ماده ۳مکرر استفاده می نمایند، ارسال نخواهد کرد. کشورهای مذکور همچنین می توانند هم زمان اعلام کنند که اجرای این سند به علامت هایی که از روز لازم الاجرا شدن الحاق آن ها ثبت می شوند محدود خواهد بود؛ با وجود این، چنین محدودیتی بر علامت های بین المللی که قبلاً در آن کشورها موضوع یک ثبت ملی پیشینِ یکسان بوده اند و می توانند منشأ درخواست های توسعه حمایت باشند که طبق ماده ۳مکرر ۲ و بند (۲) قسمتِ ج ماده ۸ مطرح و ابلاغ شده اند، تأثیری نخواهد داشت.

(ز) ثبت های علامت هایی که موضوع یکی از ابلاغیه های مقرر در این بند بوده اند، جایگزینِ ثبت هایی تلقی می شوند که مستقیماً در کشور متعاهد جدید قبل از تاریخ لازم الاجرا شدن الحاق آن انجام شده اند.

(۳) اسناد تصویب و الحاق باید نزد مدیر کل تودیع شود.

(۴)

(الف) در مورد پنج کشور اولی که اسناد تصویب یا الحاق خود را تودیع کرده اند، این سند سه ماه پس از تودیع پنجمین سند از این دست لازم الاجرا می شود.

(ب) در مورد هر کشور دیگر، این سند سه ماه پس از تاریخی که تصویب یا الحاق آن توسط مدیر کل ابلاغ شده است لازم الاجرا می شود، مگر این که تاریخ مؤخری در سند تصویب یا الحاق قید شده باشد. در حالت اخیر، این سند در مورد آن کشور در تاریخی که بدین ترتیب قید شده است لازم الاجرا می شود.

(۵) تصویب یا الحاق به طور خودکار مستلزم پذیرش کلیه شروط و برخورداری از تمام مزایای این سند است.

(۶) پس از لازم الاجرا شدن این سند، یک کشور فقط هم زمان با تصویب یا الحاق به این سند می تواند به سند نیس مورخ ۱۵ ژوئن ۱۹۵۷ ملحق شود. الحاق به اسناد مقدم بر سند نیس، حتی هم زمان با تصویب یا الحاق به این سند مجاز نخواهد بود.

(۷) مقررات ماده ۲۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در مورد این موافقت نامه اعمال خواهد شد.