موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

(۱) کشورهایی که این موافقتنامه در مورد آن ها اعمال می شود، یک اتحادیه خاص برای ثبت بین المللی علامت ها تشکیل می دهند.

(۲) اتباع هر یک از کشورهای متعاهد می توانند در تمام کشورهای دیگر طرف این موافقتنامه، برای علامت های خود که بر کالاها یا خدمات قابل اعمال بوده و در کشور مبدأ به ثبت رسیده اند، از طریق تودیع علامت های مزبور در دفتر بین المللی مالکیت معنوی (که از این پس «دفتر بین المللی» نامیده می شود) مذکور در کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی (که از این پس «سازمان» نامیده می شود)، با وساطت اداره کشور مبدأ مزبور، حمایت کسب نمایند.

(۳) کشوری از اتحادیه خاص که متقاضی در آن دارای یک اقامتگاه صنعتی یا تجاری واقعی و موثر است، کشور مبدأ تلقی خواهد شد؛ اگر او چنین اقامتگاهی در کشوری از اتحادیه خاص نداشته باشد، کشوری از اتحادیه خاص که وی در آن اقامتگاه دارد؛ اگر در داخل اتحادیه خاص اقامتگاهی نداشته باشد لیکن تبعه کشوری از اتحادیه خاص باشد، کشوری که وی تبعه آن است.

با اتباع کشورهایی که به این موافقتنامه ملحق نشده اند ولی در قلمرو اتحادیه خاص تشکیل شده به موجب موافقتنامه مزبور، شرایط مشخص شده در ماده ۳ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی را دارا هستند، به همان شیوه اتباع کشورهای متعاهد رفتار خواهد شد.

(۱) هر درخواست ثبت بین المللی باید روی فرم مقرر در آیین نامه تسلیم شود؛ اداره کشور مبدأ علامت باید گواهی نماید که مشخصات مندرج در چنین درخواستی با مشخصات موجود در دفتر ثبت ملی مطابقت دارد، و باید تاریخ ها و شماره های تودیع و ثبت علامت در کشور مبدأ و همچنین تاریخ درخواست ثبت بین المللی را قید کند.

(۲) متقاضی باید کالاها یا خدماتی را که حمایت از علامت در مورد آن ها ادعا می شود و همچنین در صورت امکان، طبقه یا طبقات مربوطه را طبق طبقه بندی ایجاد شده به موجب موافقتنامه نیس درباره طبقه بندی بین المللی کالاها و خدمات به منظور ثبت علامت ها، مشخص نماید. اگر متقاضی چنین مشخصاتی را ارائه ندهد، دفتر بین المللی کالاها یا خدمات را در طبقات مناسب طبقه بندی مزبور طبقه بندی خواهد کرد. ذکر طبقات توسط متقاضی مشمول نظارت دفتر بین المللی خواهد بود، که نظارت مزبور را با همکاری اداره ملی اعمال خواهد کرد. در صورت بروز اختلاف نظر میان اداره ملی و دفتر بین المللی، نظر دفتر اخیر حاکم خواهد بود.

(۳) اگر متقاضی رنگ را به عنوان ویژگی ممیزه علامت خود ادعا کند، مکلف خواهد بود:

۱. این امر را اظهار نماید و همراه با درخواست خود اخطاریه ای دایر بر تعیین رنگ یا ترکیب رنگ های ادعا شده تودیع کند؛

۲. نسخه های رنگی از علامت مزبور را به درخواست خود پیوست نماید، که به ابلاغیه ارسالی از سوی دفتر بین المللی ضمیمه خواهد شد. تعداد نسخه های مزبور توسط آیین نامه تعیین خواهد شد.

(۴) دفتر بین المللی باید علامت های تودیع شده طبق ماده ۱ را فورا ثبت نماید. ثبت مزبور حامل تاریخ درخواست ثبت بین المللی در کشور مبدأ خواهد بود، مشروط بر آنکه درخواست ظرف مدت دو ماه از آن تاریخ به دفتر بین المللی واصل شده باشد. چنانچه درخواست ظرف آن مدت واصل نشده باشد، دفتر بین المللی آن را با تاریخ وصول درخواست مزبور ثبت خواهد کرد. دفتر بین المللی باید چنین ثبتی را بدون تاخیر به اداره های ذی ربط ابلاغ نماید. علامت های ثبت شده باید بر اساس مشخصات مندرج در درخواست ثبت، در یک مجله دوره ای که توسط دفتر بین المللی منتشر می شود، منتشر گردند. در مورد علامت هایی که متضمن یک عنصر تصویری یا شکل خاصی از نوشتار هستند، آیین نامه تعیین خواهد کرد که آیا کلیشه چاپ باید توسط متقاضی ارائه شود یا خیر.

(۵) به منظور انتشار آگهی های لازم در کشورهای متعاهد نسبت به علامت های ثبت شده، هر اداره باید تعدادی نسخه از نشریه مزبور را به طور رایگان و تعدادی نسخه را با قیمت تخفیف یافته، به نسبت تعداد واحدهای ذکر شده در بند (۴) قسمت الف ماده ۱۶ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، طبق شرایط تعیین شده در آیین نامه از دفتر بین المللی دریافت دارد. چنین آگهی هایی در تمامی کشورهای متعاهد کافی تلقی خواهد شد و هیچ گونه آگهی دیگری را نمی توان از متقاضی مطالبه نمود.

(۱) هر کشور متعاهد می تواند در هر زمان، کتبا به مدیر کل سازمان (که از این پس «مدیر کل» نامیده می شود) ابلاغ نماید که حمایت ناشی از ثبت بین المللی تنها به درخواست صریح مالک علامت به آن کشور تسری خواهد یافت.

(۲) چنین ابلاغی تا شش ماه پس از تاریخ ارسال آن توسط مدیر کل به سایر کشورهای متعاهد نافذ نخواهد شد.

(۱) هرگونه درخواست برای توسعه حمایت ناشی از ثبت بین المللی به کشوری که از حق مقرر در ماده ۳ مکرر استفاده کرده است، باید به طور ویژه در درخواست (اظهارنامه) مذکور در بند (۱) ماده ۳ ذکر شود.

(۲) هرگونه درخواست برای توسعه سرزمینی که پس از ثبت بین المللی به عمل آید، باید به واسطه اداره کشور مبدأ در برگه ای که در آیین نامه مقرر شده است، ارائه شود. این درخواست باید بلافاصله توسط دفتر بین المللی ثبت شود، و دفتر مذکور باید آن را بدون تأخیر به اداره یا اداره های ذی ربط ابلاغ نماید. این امر باید در نشریه دوره ای منتشره توسط دفتر بین المللی منتشر شود. چنین توسعه سرزمینی از تاریخی که در دفتر ثبت بین المللی درج شده است، نافذ خواهد بود؛ اعتبار آن با انقضای ثبت بین المللیِ علامتی که به آن مربوط است، پایان می یابد.

(۱) از تاریخ ثبتی که بدین ترتیب نزد دفتر بین المللی مطابق با مقررات مواد ۳ و ۳ مکرر ۲ انجام شده است، حمایت از علامت در هر یک از کشورهای متعاهد ذی ربط همان خواهد بود که گویی علامت مستقیماً در آن جا تسلیم شده است. ذکر طبقات کالاها یا خدمات مقرر در ماده ۳، کشورهای متعاهد را در رابطه با تعیین قلمرو حمایت از علامت متعهد نمی سازد.

(۲) هر علامتی که موضوع یک ثبت بین المللی بوده است، از حق تقدم مقرر در ماده ۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، بدون نیاز به رعایت تشریفات مقرر در قسمتِ د آن ماده، برخوردار خواهد بود.

(۱) هنگامی که علامتی که پیش تر در یک یا چند کشور از کشورهای متعاهد تسلیم شده است، بعداً توسط دفتر بین المللی به نام همان مالک یا قائم مقام قانونی او به ثبت برسد، ثبت بین المللی جایگزین ثبت های ملی پیشین تلقی خواهد شد، بدون آن که به هرگونه حقوق مکتسب به سبب چنین ثبت های پیشینی لطمه ای وارد آید.

(۲) اداره ملی باید بر اساس درخواست، ملزم باشد ثبت بین المللی را در دفاتر ثبت خود قید نماید.

(۱) در کشورهایی که قوانین آن ها چنین اجازه ای می دهد، اداره هایی که ثبت یک علامت یا درخواست توسعه حمایتِ به عمل آمده مطابق با ماده ۳ مکرر ۲ توسط دفتر بین المللی به آن ها ابلاغ شده است، این حق را خواهند داشت که اعلام نمایند حمایت از چنین علامتی نمی تواند در قلمرو آن ها اعطا شود. هرگونه رد از این قبیل فقط می تواند مبتنی بر دلایلی باشد که به موجب کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، در مورد علامتی که برای ثبت ملی تسلیم شده است، اعمال می شود. با این حال، حمایت نمی تواند، حتی به طور جزئی، تنها به این دلیل که قوانین ملی ثبت را جز در تعداد محدودی از طبقات یا برای تعداد محدودی از کالاها یا خدمات مجاز نمی داند، رد شود.

(۲) اداره هایی که مایل به اعمال چنین حقی هستند باید اخطار رد خود را به همراه بیان تمام دلایل، ظرف مهلت مقرر در قوانین داخلی خود و حداکثر قبل از انقضای یک سال از تاریخ ثبت بین المللی علامت یا از تاریخ درخواست توسعه حمایتِ به عمل آمده مطابق با ماده ۳ مکرر ۲، به دفتر بین المللی اعلام نمایند.

(۳) دفتر بین المللی باید بدون تأخیر، یکی از نسخه های اظهارنامه ردِ ابلاغ شده بدین ترتیب را به اداره کشور مبدأ و به مالک علامت، یا به نماینده او در صورتی که نماینده ای توسط اداره مذکور به دفتر معرفی شده باشد، ارسال نماید. طرف ذی نفع از همان طرق جبران خسارت و مراجعه به مراجع ذی صلاح برخوردار خواهد بود که گویی علامت مستقیماً توسط او در کشوری که حمایت در آن رد شده است، تسلیم شده بود.

(۴) دلایل رد یک علامت باید توسط دفتر بین المللی به هر طرف ذی نفعی که چنین درخواستی نماید، ابلاغ شود.

(۵) اداره هایی که ظرف حداکثر مهلت یک ساله مذکور، هیچ تصمیم موقت یا نهایی مبنی بر رد را در رابطه با ثبت یک علامت یا درخواست توسعه حمایت به دفتر بین المللی ابلاغ نکرده باشند، مزیت حق مقرر در بند (۱) این ماده را در خصوص علامت مورد نظر از دست خواهند داد.

(۶) ابطال یک علامت بین المللی نمی تواند توسط مراجع ذی صلاح اعلام شود مگر آن که به مالک علامت در زمان مناسب فرصت دفاع از حقوق خود داده شده باشد. ابطال باید به دفتر بین المللی ابلاغ شود.

مدارک مثبته مشروعیتِ استفاده از برخی اجزای تشکیل دهنده علامت، از قبیل نشان های اشرافی، سپرها و نشان های خانوادگی، چهره ها، نشان های افتخار، عناوین، نام های تجاری، نام های اشخاص غیر از نام متقاضی، یا سایر عبارات و کتیبه های مشابه، که ممکن است توسط اداره های کشورهای متعاهد مطالبه شود، از هرگونه تصدیق یا گواهی به جز تصدیق یا گواهی اداره کشور مبدأ معاف خواهد بود.

(۱) دفتر بین المللی باید به هر شخصی که برای آن درخواست کند، مشروط به پرداخت هزینه ای که در آیین نامه تعیین شده است، یک رونوشت از مندرجات دفتر ثبت مربوط به یک علامت مشخص را صادر نماید.

(۲) دفتر بین المللی همچنین می تواند در ازای پرداخت وجه، به جستجو برای سابقه در میان علامت های بین المللی مبادرت ورزد.

(۳) خلاصه های دفتر ثبت بین المللی که به منظور ارائه در یکی از کشورهای متعاهد درخواست می شود، از هرگونه تصدیق معاف خواهد بود.

(۱) ثبت یک علامت در دفتر بین المللی برای بیست سال صورت می پذیرد، با امکان تمدید تحت شرایط مشخص شده در ماده ۷.

(۲) با انقضای دوره پنج ساله از تاریخ ثبت بین المللی، چنین ثبتی، مشروط به مقررات زیر، از علامت ملی که پیش تر در کشور مبدأ به ثبت رسیده است مستقل خواهد شد.

(۳) چنانچه ظرف پنج سال از تاریخ ثبت بین المللی، علامت ملی که پیش تر مطابق با ماده ۱ در کشور مبدأ به ثبت رسیده است، کلا یا جزئا دیگر از حمایت قانونی در آن کشور برخوردار نباشد، حمایت ناشی از ثبت بین المللی، اعم از اینکه موضوع انتقال قرار گرفته باشد یا خیر، دیگر کلا یا جزئا قابل استناد نخواهد بود. این حکم همچنین زمانی اعمال می شود که حمایت قانونی متعاقبا در نتیجه دعوایی که پیش از انقضای دوره پنج ساله آغاز شده است، پایان یافته باشد.

(۴) در صورت ابطال اختیاری یا ابطال از طرف اداره، اداره کشور مبدأ باید ابطال علامت را در دفتر بین المللی درخواست نماید، و دفتر مزبور باید ابطال را انجام دهد. در صورت اقامه دعوای قضایی، اداره مزبور باید، راسا یا به درخواست خواهان، نسخه ای از دادخواست یا هر گونه مدرک مثبت دیگری دال بر آغاز دعوا، و نیز رای نهایی دادگاه را برای دفتر بین المللی ارسال نماید؛ دفتر مزبور باید یادداشت آن را در دفتر ثبت بین المللی درج کند.

(۱) هر ثبتی می تواند برای یک دوره بیست ساله از تاریخ انقضای دوره پیشین، صرفا با پرداخت هزینه پایه و، در صورت لزوم، هزینه های اضافی و تکمیلی مقرر در بند (۲) ماده ۸ تمدید گردد.

(۲) تمدید نمی تواند متضمن هیچ گونه تغییری نسبت به ثبت پیشین در آخرین شکل آن باشد.

(۳) نخستین تمدیدی که به موجب مقررات سند نیس مورخ ۱۵ ژوئن ۱۹۵۷ یا این سند صورت می پذیرد، باید متضمن ذکر طبقات طبقه بندی بین المللی باشد که ثبت به آن ها مربوط می شود.

(۴) شش ماه پیش از انقضای مدت حمایت، دفتر بین المللی باید با ارسال یک اطلاعیه غیررسمی، تاریخ دقیق انقضا را به دارنده علامت و وکیل او یادآوری نماید.

(۵) مشروط به پرداخت هزینه اضافی تعیین شده در آیین نامه، یک مهلت ارفاقی شش ماهه برای تمدید ثبت بین المللی اعطا خواهد شد.

(۱) اداره کشور مبدأ می تواند به صلاحدید خود، هزینه ای ملی را که می تواند از دارنده علامت برای ثبت بین المللی یا تمدید مورد درخواست مطالبه نماید، تعیین و به نفع خود وصول کند.

(۲) ثبت یک علامت در دفتر بین المللی مشروط به پرداخت پیشاپیش یک هزینه بین المللی خواهد بود که شامل موارد زیر است:

(الف) یک هزینه پایه؛

(ب) یک هزینه اضافی برای هر طبقه از طبقه بندی بین المللی، مازاد بر سه طبقه، که کالاها یا خدماتی که علامت در مورد آن ها به کار می رود در آن قرار می گیرند؛

(ج) یک هزینه تکمیلی برای هر درخواست گسترش حمایت به موجب ماده ۳مکرر ۲.

(۳) با این حال، هزینه اضافی مشخص شده در جزء (ب) بند (۲) می تواند، بدون لطمه به تاریخ ثبت، ظرف مهلت تعیین شده در آیین نامه پرداخت شود، مشروط بر اینکه تعداد طبقات کالاها یا خدمات توسط دفتر بین المللی تعیین یا مورد مناقشه واقع شده باشد. چنانچه با انقضای مهلت مزبور، هزینه اضافی پرداخت نشده باشد یا فهرست کالاها یا خدمات تا میزان لازم توسط متقاضی کاهش نیافته باشد، درخواست ثبت بین المللی مسترد تلقی خواهد شد.

(۴) عواید سالانه حاصل از دریافتی های گوناگون ثبت بین المللی، به استثنای موارد مقرر در اجزای (ب) و (ج) بند (۲)، پس از کسر مخارج و هزینه هایی که اجرای سند مزبور ایجاب می نماید، توسط دفتر بین المللی به طور مساوی میان کشورهای طرف این سند تقسیم خواهد شد. چنانچه در زمان لازم الاجرا شدن این سند، کشوری هنوز سند مزبور را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده باشد، تا تاریخی که تصویب یا الحاق آن نافذ می شود، محق به دریافت سهمی از مازاد عواید خواهد بود که بر اساس آن سند پیشینی که در مورد آن قابل اعمال است محاسبه می شود.

(۵) مبالغ حاصل از هزینه های اضافی مقرر در جزء (ب) بند (۲) در پایان هر سال میان کشورهای طرف این سند یا طرف سند نیس مورخ ۱۵ ژوئن ۱۹۵۷، به نسبت تعداد علائمی که در طول آن سال در هر یک از آن ها برایشان درخواست حمایت شده است تقسیم خواهد شد؛ این تعداد، در مورد کشورهایی که بررسی مقدماتی انجام می دهند، در ضریبی که توسط آیین نامه تعیین خواهد شد ضرب می شود. چنانچه در زمان لازم الاجرا شدن این سند، کشوری هنوز سند مزبور را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده باشد، تا تاریخی که تصویب یا الحاق آن نافذ می شود، محق به دریافت سهمی از مبالغ خواهد بود که بر اساس سند نیس محاسبه می شود.

(۶) مبالغ حاصل از هزینه های تکمیلی مقرر در جزء (ج) بند (۲) باید طبق شرایط مقرر در بند (۵) میان کشورهایی که از حق مقرر در ماده ۳مکرر استفاده می نمایند تقسیم شود. چنانچه در زمان لازم الاجرا شدن این سند، کشوری هنوز سند مزبور را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده باشد، تا تاریخی که تصویب یا الحاق آن نافذ می شود، محق به دریافت سهمی از مبالغ خواهد بود که بر اساس سند نیس محاسبه می شود.

شخصی که ثبت بین المللی به نام اوست می تواند در هر زمان از طریق اظهارنامه ای که جهت ابلاغ به دفتر بین المللی نزد اداره کشور خود تودیع می کند، از حمایت در یک یا چند کشور متعاهد انصراف دهد؛ دفتر بین المللی باید مراتب را بر همین اساس به کشورهایی که انصراف نسبت به آنها صورت گرفته است ابلاغ نماید. انصراف نباید مشمول هیچ هزینه ای باشد.

(۱) اداره کشور شخصی که ثبت بین المللی به نام اوست باید به همین ترتیب تمام ابطال ها، الغاها، انصراف ها، انتقال ها و سایر تغییرات به عمل آمده در ثبت علامت در دفتر ثبت ملی را، چنانچه این تغییرات بر ثبت بین المللی نیز اثر گذارد، به دفتر بین المللی ابلاغ نماید.

(۲) دفتر باید آن تغییرات را در دفتر ثبت بین المللی قید کند، آنها را به نوبه خود به اداره های کشورهای متعاهد ابلاغ نماید، و در نشریه خود منتشر سازد.

(۳) هنگامی که شخص دارنده ثبت بین المللی، کاهش فهرست کالاها یا خدماتی را که ثبت در مورد آنها اعمال می شود تقاضا نماید، آیین مشابهی باید رعایت شود.

(۴) چنین اقداماتی می تواند مشمول هزینه ای باشد که توسط آیین نامه تعیین خواهد شد.

(۵) افزایش بعدی کالاها یا خدمات جدید به فهرست مذکور فقط از طریق تودیع یک درخواست (اظهارنامه) جدید طبق مقرر در ماده ۳ قابل حصول است.

(۶) جایگزینی یکی از کالاها یا خدمات به جای دیگری باید به عنوان افزایش تلقی شود.

(۱) هرگاه علامتی که در دفتر ثبت بین المللی به ثبت رسیده است به شخصی مستقر در یک کشور متعاهد غیر از کشور شخصی که ثبت بین المللی به نام اوست انتقال یابد، انتقال باید توسط اداره کشور اخیر به دفتر بین المللی ابلاغ شود. دفتر بین المللی باید انتقال را قید کند، مراتب را به سایر اداره ها ابلاغ نماید، و آن را در نشریه خود منتشر سازد. چنانچه انتقال پیش از انقضای دوره ۵ سال از ثبت بین المللی انجام شده باشد، دفتر بین المللی باید رضایت اداره کشور مالک جدید را کسب نماید، و در صورت امکان، تاریخ و شماره ثبت علامت در کشور مالک جدید را منتشر کند.

(۲) هیچ گونه انتقال علامت ثبت شده در دفتر ثبت بین المللی به نفع شخصی که محق به تسلیم علامت بین المللی نیست، نباید قید شود.

(۳) هرگاه قید یک انتقال در دفتر ثبت بین المللی میسر نبوده باشد، اعم از اینکه به دلیل امتناع کشور مالک جدید از دادن رضایت باشد یا به دلیل آنکه انتقال مذکور به نفع شخصی صورت گرفته باشد که محق به تقاضای ثبت بین المللی نیست، اداره کشور مالک پیشین این حق را خواهد داشت که از دفتر بین المللی بخواهد علامت را در دفتر ثبت خود الغا کند.

(۱) چنانچه واگذاری یک علامت بین المللی صرفا برای بخشی از کالاها یا خدمات ثبت شده به دفتر بین المللی ابلاغ شود، دفتر باید آن را در دفتر ثبت خود قید نماید. هر یک از کشورهای متعاهد این حق را خواهد داشت که از شناسایی اعتبار چنین واگذاری ای خودداری کند، چنانچه کالاها یا خدمات مشمول در بخش واگذار شده مشابه کالاهایی باشند که علامت به نفع واگذارنده برای آنها در حالت ثبت شده باقی می ماند.

(۲) دفتر بین المللی باید به همین ترتیب واگذاری یک علامت بین المللی را صرفا نسبت به یک یا چند کشور از کشورهای متعاهد قید نماید.

(۳) چنانچه در موارد فوق، تغییری در کشور مالک پدید آید، در صورتی که علامت بین المللی پیش از انقضای دوره ۵ سال از ثبت بین المللی انتقال یافته باشد، اداره کشوری که مالک جدید به آن تعلق دارد باید رضایت خود را طبق مقرر در ماده ۹مکرر اعلام نماید.

(۴) مقررات بندهای پیشین با رعایت ماده ۶مکرر ۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی اعمال خواهد شد.

(۱) چنانچه چند کشور عضو اتحادیه خاص توافق کنند که قوانین داخلی خود را در مورد علامات یکپارچه سازند، می توانند به مدیر کل ابلاغ نمایند:

(الف) که یک اداره مشترک جانشین اداره ملی هر یک از آنها خواهد شد، و

(ب) که کلیه سرزمین های مربوط به آنها به منظور اعمال تمام یا بخشی از مقررات مقدم بر این ماده، یک کشور واحد تلقی خواهد شد.

(۲) چنین ابلاغی تا ۶ ماه پس از تاریخ ارسال آن توسط مدیر کل به سایر کشورهای متعاهد نافذ نخواهد شد.

(۱)

(الف) اتحادیه خاص دارای مجمعی مرکب از کشورهایی خواهد بود که این سند را تصویب کرده یا به آن ملحق شده اند.

(ب) دولت هر کشور توسط یک نماینده نمایندگی می شود، که می تواند توسط نمایندگان علی البدل، مشاوران و کارشناسان یاری گردد.

(ج) هزینه های هر هیئت بر عهده دولتی است که آن را منصوب کرده است، به استثنای هزینه های سفر و فوق العاده اقامت یک نماینده برای هر کشور عضو، که باید از محل وجوه اتحادیه خاص پرداخت شود.

(۲)

(الف) مجمع باید:

(یکم) به کلیه امور مربوط به حفظ و توسعه اتحادیه خاص و اجرای این موافقت نامه رسیدگی کند؛

(دوم) در خصوص آماده سازی کنفرانس های بازنگری به دفتر بین المللی دستورالعمل هایی ارائه دهد، با در نظر گرفتن کامل هر گونه نظری که توسط آن دسته از کشورهای عضو اتحادیه خاص که این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده اند اعلام شده است؛

(سوم) آیین نامه را اصلاح کند، از جمله تعیین مبالغ هزینه های مذکور در بند (۲) ماده ۸ و سایر هزینه های مربوط به ثبت بین المللی؛

(چهارم) گزارش ها و فعالیت های مدیر کل در رابطه با اتحادیه خاص را بررسی و تصویب نماید و کلیه دستورالعمل های لازم در خصوص موضوعات در صلاحیت اتحادیه خاص را به وی ارائه دهد؛

(پنجم) برنامه را تعیین و بودجه دو سالانه اتحادیه خاص را تصویب، و حساب های نهایی آن را تایید کند؛

(ششم) مقررات مالی اتحادیه خاص را تصویب نماید؛

(هفتم) آن دسته از کمیته های کارشناسان و گروه های کاری را که برای تحقق اهداف اتحادیه خاص لازم تشخیص می دهد تشکیل دهد؛

(هشتم) تعیین کند کدام کشورهای غیر عضو اتحادیه خاص و کدام سازمان های بین الدولی و بین المللی غیر دولتی به عنوان ناظر در جلسات آن پذیرفته شوند؛

(نهم) اصلاحات مواد ۱۰ تا ۱۳ را تصویب کند؛

(دهم) هر گونه اقدام مناسب دیگری را که به منظور پیشبرد اهداف اتحادیه خاص طراحی شده است اتخاذ نماید؛

(یازدهم) سایر وظایفی را که به موجب این موافقت نامه مناسب است انجام دهد.

(ب) در رابطه با موضوعاتی که برای سایر اتحادیه های تحت اداره سازمان نیز حائز اهمیت است، مجمع پس از استماع نظر کمیته هماهنگی سازمان، تصمیمات خود را اتخاذ خواهد کرد.

(۳)

(الف) هر کشور عضو مجمع دارای یک رای خواهد بود.

(ب) نصف کشورهای عضو مجمع، حد نصاب را تشکیل می دهند.

(ج) علی رغم مقررات جزء (ب)، چنانچه در هر اجلاس، تعداد کشورهای دارای نماینده کمتر از نصف اما برابر با یا بیش از یک سوم کشورهای عضو مجمع باشد، مجمع می تواند تصمیم گیری کند؛ اما، به استثنای تصمیمات مربوط به آیین کار خود، کلیه این تصمیمات تنها در صورتی نافذ خواهند بود که شرایط مقرر در ادامه محقق شود. دفتر بین المللی باید تصمیمات مذکور را به کشورهای عضو مجمع که دارای نماینده نبوده اند ابلاغ نماید و از آنها دعوت کند که ظرف مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ، رای یا امتناع از رای خود را به صورت کتبی اعلام دارند. چنانچه با انقضای این مدت، تعداد کشورهایی که بدین ترتیب رای یا امتناع خود را اعلام کرده اند به تعداد کشورهایی برسد که برای دستیابی به حد نصاب در خود اجلاس کسری وجود داشته است، چنین تصمیماتی نافذ خواهند شد، مشروط بر این که در همان زمان، اکثریت لازم همچنان حاصل باشد.

(د) با رعایت مقررات بند (۲) ماده ۱۳، تصمیمات مجمع مستلزم دو سوم آرای ماخوذه خواهد بود.

(هـ) آرای ممتنع، رای تلقی نخواهند شد.

(و) یک نماینده فقط می تواند یک کشور را نمایندگی کند و فقط به نام یک کشور رای دهد.

(ز) کشورهای عضو اتحادیه خاص که عضو مجمع نیستند، به عنوان ناظر در جلسات مجمع پذیرفته خواهند شد.

(۴)

(الف) مجمع هر دو سال تقویمی یک بار برای اجلاس عادی با دعوت مدیر کل تشکیل جلسه می دهد و، در صورت نبود شرایط استثنایی، در همان دوره و در همان محل مجمع عمومی سازمان تشکیل خواهد شد.

(ب) مجمع در اجلاس فوق العاده با دعوت مدیر کل، بنا به درخواست یک چهارم از کشورهای عضو مجمع تشکیل جلسه می دهد.

(ج) دستور کار هر اجلاس توسط مدیر کل تهیه می شود.

(۵) مجمع آیین کار خود را تصویب خواهد کرد.

(۱)

(الف) ثبت بین المللی و وظایف مربوط به آن، و همچنین کلیه وظایف اداری دیگر مربوط به اتحادیه خاص، باید توسط دفتر بین المللی انجام گیرد.

(ب) به ویژه، دفتر بین المللی باید جلسات را آماده سازی کند و دبیرخانه مجمع و آن دسته از کمیته های کارشناسان و گروه های کاری را که ممکن است توسط مجمع ایجاد شده باشند فراهم آورد.

(ج) مدیر کل باید بالاترین مقام اجرایی اتحادیه خاص باشد و اتحادیه خاص را نمایندگی کند.

(۲) مدیر کل و هر یک از اعضای کارمندان که توسط او تعیین شوند باید بدون حق رای در کلیه جلسات مجمع و کمیته های کارشناسان یا گروه های کاری که ممکن است توسط مجمع ایجاد شده باشند، شرکت کنند. مدیر کل یا یکی از اعضای کارمندان که توسط او تعیین شود، به حکم سمت، دبیر این ارکان خواهد بود.

(۳)

(الف) دفتر بین المللی باید طبق رهنمودهای مجمع، مقدمات کنفرانس های تجدیدنظر در مقررات موافقت نامه، غیر از مواد ۱۰ تا ۱۳، را فراهم کند.

(ب) دفتر بین المللی می تواند با سازمان های بین الدولی و بین المللی غیردولتی درباره مقدمات کنفرانس های تجدیدنظر مشورت نماید.

(ج) مدیر کل و اشخاص تعیین شده توسط او باید بدون حق رای، در مذاکرات این کنفرانس ها شرکت نمایند.

(۴) دفتر بین المللی باید هر وظیفه دیگری را که به آن محول شود انجام دهد.

(۱)

(الف) اتحادیه خاص باید دارای بودجه باشد.

(ب) بودجه اتحادیه خاص باید شامل درآمدها و هزینه های ویژه اتحادیه خاص، سهم آن در بودجه هزینه های مشترک اتحادیه ها و، در صورت اقتضا، مبلغی باشد که در اختیار بودجه کنفرانس سازمان قرار می گیرد.

(ج) هزینه هایی که منحصرا به اتحادیه خاص قابل انتساب نبوده، بلکه به یک یا چند اتحادیه دیگرِ تحت اداره سازمان نیز مربوط می شوند، هزینه های مشترک اتحادیه ها محسوب می گردند. سهم اتحادیه خاص در این قبیل هزینه های مشترک باید متناسب با نفعی باشد که اتحادیه خاص در آنها دارد.

(۲) بودجه اتحادیه خاص باید با توجه لازم به الزامات هماهنگی با بودجه های دیگر اتحادیه های تحت اداره سازمان تنظیم شود.

(۳) بودجه اتحادیه خاص باید از منابع زیر تامین مالی شود:

(یکم) هزینه های ثبت بین المللی و سایر هزینه ها و مبالغ پرداختی برای سایر خدماتی که توسط دفتر بین المللی در رابطه با اتحادیه خاص ارائه می شود؛

(دوم) فروش انتشارات دفتر بین المللی در مورد اتحادیه خاص یا حق امتیاز ناشی از آنها؛

(سوم) هدایا، ترکه ها، و کمک های بلاعوض؛

(چهارم) اجاره بها، سودها و سایر درآمدهای متفرقه.

(۴)

(الف) مبالغ هزینه های مذکور در بند (۲) ماده ۸ و سایر هزینه های مربوط به ثبت بین المللی باید بنا به پیشنهاد مدیر کل توسط مجمع تعیین گردد.

(ب) مبالغ این قبیل هزینه ها باید به نحوی تعیین گردد که درآمدهای اتحادیه خاص حاصل از هزینه ها، به غیر از هزینه های تکمیلی و اضافی مذکور در قسمت های (ب) و (ج) بند (۲) ماده ۸، و سایر منابع، دست کم برای پوشش دادن هزینه های دفتر بین المللی در رابطه با اتحادیه خاص کافی باشد.

(ج) چنانچه بودجه پیش از آغاز یک دوره مالی جدید تصویب نشود، همان گونه که در مقررات مالی پیش بینی شده است، باید در همان سطح بودجه سال قبل باشد.

(۵) با رعایت مقررات قسمت (الف) بند (۴)، مبلغ هزینه ها و وجوه پرداختی بابت سایر خدماتی که توسط دفتر بین المللی در رابطه با اتحادیه خاص ارائه می شود باید توسط مدیر کل تعیین و به مجمع گزارش شود.

(۶)

(الف) اتحادیه خاص باید دارای یک صندوق سرمایه در گردش باشد که از یک بار پرداخت توسط هر کشور عضو اتحادیه خاص تشکیل می شود. چنانچه موجودی صندوق ناکافی گردد، مجمع باید در مورد افزایش آن تصمیم گیری کند.

(ب) مبلغ پرداخت اولیه هر کشور به صندوق مذکور یا سهم مشارکت آن در افزایش صندوق، باید نسبتی از سهم مشارکت آن کشور به عنوان عضو اتحادیه پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در بودجه اتحادیه مزبور برای سالی باشد که صندوق در آن تشکیل می شود یا تصمیم به افزایش آن گرفته می شود.

(ج) نسبت و شرایط پرداخت باید بنا به پیشنهاد مدیر کل و پس از استماع نظر مشورتی کمیته هماهنگی سازمان، توسط مجمع تعیین گردد.

(د) تا زمانی که مجمع استفاده از صندوق ذخیره اتحادیه خاص را به عنوان صندوق سرمایه در گردش مجاز می داند، مجمع می تواند اعمال مقررات بندهای فرعی (الف)، (ب) و (ج) را تعلیق کند.

(۷)

(الف) در موافقت نامه مقر که با کشوری که سازمان در قلمرو آن مقر دارد منعقد می شود، باید پیش بینی گردد که هر گاه صندوق سرمایه در گردش ناکافی باشد، آن کشور باید مساعده هایی را اعطا کند. مبلغ این مساعده ها و شرایط اعطای آنها، در هر مورد، موضوع موافقت نامه های جداگانه ای بین آن کشور و سازمان خواهد بود.

(ب) کشور مذکور در بند فرعی (الف) و سازمان، هر یک حق خواهند داشت تعهد به اعطای مساعده را با اخطار کتبی فسخ (کناره گیری) کنند. فسخ (کناره گیری) سه سال پس از پایان سالی که اخطار در آن داده شده است، نافذ خواهد شد.

(۸) حسابرسی حساب ها باید طبق آنچه در مقررات مالی پیش بینی شده است، توسط یک یا چند کشور از کشورهای عضو اتحادیه خاص یا توسط حسابرسان خارجی انجام گیرد. آنها باید با موافقت خودشان توسط مجمع تعیین شوند.

(۱) پیشنهادهای مربوط به اصلاح مواد ۱۰، ۱۱، ۱۲ و ماده حاضر می تواند توسط هر کشور عضو مجمع یا توسط مدیر کل مطرح شود. این پیشنهادها باید توسط مدیر کل حداقل شش ماه پیش از بررسی آن ها در مجمع، به کشورهای عضو مجمع ابلاغ شود.

(۲) اصلاحات مواد موضوع بند (۱) باید توسط مجمع به تصویب برسد. تصویب مستلزم سه چهارم آرای مأخوذه است، مشروط بر این که هرگونه اصلاح ماده ۱۰ و بند حاضر مستلزم چهار پنجم آرای مأخوذه باشد.

(۳) هرگونه اصلاح در مواد موضوع بند (۱) یک ماه پس از آن که اطلاعیه های کتبی حاکی از پذیرش که بر طبق فرآیندهای قانون اساسی مربوط به خود صورت گرفته است، از سوی سه چهارم کشورهای عضو مجمع در زمان تصویب اصلاحیه توسط مدیر کل دریافت شد، لازم الاجرا می شود. هرگونه اصلاح در مواد مذکور که بدین ترتیب پذیرفته شده است، برای کلیه کشورهایی که در زمان لازم الاجرا شدن اصلاحیه عضو مجمع هستند یا در تاریخی پس از آن به عضویت آن درمی آیند، الزام آور خواهد بود.

(۱) هر کشور عضو اتحادیه خاص که این سند را امضا کرده است می تواند آن را تصویب کند، و چنانچه آن را امضا نکرده باشد، می تواند به آن ملحق شود.

(۲)

(الف) هر کشوری خارج از اتحادیه خاص که عضو کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی است می تواند به این سند ملحق شود و بدین ترتیب عضو اتحادیه خاص گردد.

(ب) به محض آن که دفتر بین المللی مطلع شود که چنین کشوری به این سند ملحق شده است، باید مطابق با ماده ۳، یک ابلاغیه دسته جمعی از علامت هایی را که در آن زمان از حمایت بین المللی برخوردارند، به اداره آن کشور ارسال نماید.

(ج) چنین ابلاغیه ای به خودی خود مزایای مقررات پیش گفته را برای علامت های مذکور در قلمرو کشور یادشده تأمین می نماید و آغاز مهلت یک ساله ای خواهد بود که طی آن اداره مربوط می تواند اعلامیه مقرر در ماده ۵ را صادر کند.

(د) با وجود این، هر یک از این کشورها می تواند هنگام الحاق به این سند اعلام نماید که به جز در مورد علامت های بین المللی که قبلاً در آن کشور موضوع یک ثبت ملی پیشینِ یکسان و هنوز معتبر بوده اند، و به محض درخواست طرف های ذی نفع فوراً به رسمیت شناخته خواهند شد، اجرای این سند به علامت هایی که از تاریخ لازم الاجرا شدن الحاق آن ثبت می شوند محدود خواهد بود.

(هـ) چنین اعلامیه ای دفتر بین المللی را از ارسال ابلاغیه دسته جمعی مذکور در فوق معاف می کند. دفتر بین المللی فقط علامت هایی را ابلاغ می نماید که در خصوص آن ها ظرف مدت یک سال از الحاق کشور جدید، درخواستی همراه با مشخصات لازم برای استفاده از استثنای مقرر در قسمتِ د دریافت کند.

(و) دفتر بین المللی ابلاغیه دسته جمعی را به کشورهایی که هنگام الحاق به این سند اعلام می کنند که از حق مقرر در ماده ۳مکرر استفاده می نمایند، ارسال نخواهد کرد. کشورهای مذکور همچنین می توانند هم زمان اعلام کنند که اجرای این سند به علامت هایی که از روز لازم الاجرا شدن الحاق آن ها ثبت می شوند محدود خواهد بود؛ با وجود این، چنین محدودیتی بر علامت های بین المللی که قبلاً در آن کشورها موضوع یک ثبت ملی پیشینِ یکسان بوده اند و می توانند منشأ درخواست های توسعه حمایت باشند که طبق ماده ۳مکرر ۲ و بند (۲) قسمتِ ج ماده ۸ مطرح و ابلاغ شده اند، تأثیری نخواهد داشت.

(ز) ثبت های علامت هایی که موضوع یکی از ابلاغیه های مقرر در این بند بوده اند، جایگزینِ ثبت هایی تلقی می شوند که مستقیماً در کشور متعاهد جدید قبل از تاریخ لازم الاجرا شدن الحاق آن انجام شده اند.

(۳) اسناد تصویب و الحاق باید نزد مدیر کل تودیع شود.

(۴)

(الف) در مورد پنج کشور اولی که اسناد تصویب یا الحاق خود را تودیع کرده اند، این سند سه ماه پس از تودیع پنجمین سند از این دست لازم الاجرا می شود.

(ب) در مورد هر کشور دیگر، این سند سه ماه پس از تاریخی که تصویب یا الحاق آن توسط مدیر کل ابلاغ شده است لازم الاجرا می شود، مگر این که تاریخ مؤخری در سند تصویب یا الحاق قید شده باشد. در حالت اخیر، این سند در مورد آن کشور در تاریخی که بدین ترتیب قید شده است لازم الاجرا می شود.

(۵) تصویب یا الحاق به طور خودکار مستلزم پذیرش کلیه شروط و برخورداری از تمام مزایای این سند است.

(۶) پس از لازم الاجرا شدن این سند، یک کشور فقط هم زمان با تصویب یا الحاق به این سند می تواند به سند نیس مورخ ۱۵ ژوئن ۱۹۵۷ ملحق شود. الحاق به اسناد مقدم بر سند نیس، حتی هم زمان با تصویب یا الحاق به این سند مجاز نخواهد بود.

(۷) مقررات ماده ۲۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در مورد این موافقت نامه اعمال خواهد شد.

(۱) این موافقت نامه بدون محدودیت زمانی لازم الاجرا باقی خواهد ماند.

(۲) هر کشوری می تواند این سند را از طریق اطلاعیه ای خطاب به مدیر کل فسخ کند (از آن کناره گیری نماید). چنین فسخی (کناره گیری ای) همچنین به منزله فسخ (کناره گیری از) کلیه اسناد پیشین خواهد بود و تنها بر کشوری که آن را انجام می دهد اثر خواهد داشت، و موافقت نامه در خصوص سایر کشورهای عضو اتحادیه خاص با قوت و اعتبار کامل باقی می ماند.

(۳) فسخ (کناره گیری) یک سال پس از روزی که مدیر کل اطلاعیه را دریافت کرده است نافذ خواهد شد.

(۴) حق فسخ (کناره گیری) مقرر در این ماده نباید توسط هیچ کشوری پیش از انقضای پنج سال از تاریخی که به عضویت اتحادیه خاص درمی آید اعمال شود.

(۵) علامت های تجاری بین المللی ثبت شده تا تاریخی که فسخ (کناره گیری) نافذ می شود، و ظرف مهلت یک ساله مقرر در ماده ۵ رد نشده باشند، در طول مدت حمایت بین المللی، همچنان از همان حمایتی برخوردار خواهند بود که گویی مستقیما در کشور فسخ کننده (کناره گیری کننده) تسلیم شده اند.

(۱)

(الف) این سند، در خصوص روابط میان کشورهای عضو اتحادیه خاص که آن را تصویب کرده یا به آن ملحق شده اند، از روزی که در رابطه با آنها لازم الاجرا می شود، جایگزین موافقت نامه مادرید ۱۸۹۱ در متون پیشین آن قبل از این سند خواهد شد.

(ب) با این حال، هر کشور عضو اتحادیه خاص که این سند را تصویب کرده یا به آن ملحق شده است، در خصوص روابط خود با کشورهایی که این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده اند، به متون پیشینی که قبلا به موجب بند (۴) ماده ۱۲ سند نیس مورخ ۱۵ ژوئن ۱۹۵۷ فسخ نکرده است، متعهد باقی خواهد ماند.

(۲) کشورهای خارج از اتحادیه خاص که طرف این سند می شوند، آن را در مورد ثبت های بین المللی انجام شده در دفتر بین المللی با واسطه اداره ملی هر کشور عضو اتحادیه خاص که طرف این سند نیست اعمال خواهند کرد، مشروط بر اینکه چنین ثبت هایی، در رابطه با کشورهای مذکور، شرایط این سند را برآورده سازند. در خصوص ثبت های بین المللی انجام شده در دفتر بین المللی با واسطه ادارات ملی کشورهای مذکور خارج از اتحادیه خاص که طرف این سند می شوند، این کشورها به رسمیت می شناسند که کشور عضو اتحادیه خاص پیش گفته می تواند رعایت شرایط جدیدترین سندی را که خود طرف آن است مطالبه نماید.

(۱)

(الف) این سند در یک نسخه واحد به زبان فرانسوی امضا خواهد شد و نزد دولت سوئد تودیع می گردد.

(ب) متون رسمی توسط مدیر کل، پس از مشورت با دولت های ذی نفع، به سایر زبان هایی که مجمع ممکن است تعیین کند، تهیه خواهد شد.

(۲) این سند تا ۱۳ ژانویه ۱۹۶۸ برای امضا در استکهلم مفتوح خواهد ماند.

(۳) مدیر کل دو نسخه از متن امضا شده این سند را که به گواهی دولت سوئد رسیده است، به دولت های کلیه کشورهای عضو اتحادیه خاص و، در صورت درخواست، به دولت هر کشور دیگری ارسال خواهد کرد.

(۴) مدیر کل این سند را نزد دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رساند.

(۵) مدیر کل دولت های کلیه کشورهای عضو اتحادیه خاص را از امضاها، تودیع های اسناد تصویب یا الحاق و هرگونه اعلامیه مندرج در چنین اسنادی، لازم الاجرا شدن هر یک از مقررات این سند، اطلاعیه های فسخ (کناره گیری)، و اطلاعیه های پیرو مواد ۳ مکرر، ۹ مکرر ۳، ۱۳، بند (۷) ماده ۱۴، و بند (۲) ماده ۱۵ آگاه خواهد کرد.

(۱) تا زمانی که نخستین مدیر کل متصدی سمت خود شود، ارجاعات در این سند به دفتر بین المللی سازمان یا به مدیر کل، به ترتیب، به عنوان ارجاعات به دفتر اتحادیه تاسیس شده توسط کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی یا مدیر آن تفسیر خواهد شد.

(۲) کشورهای عضو اتحادیه خاص که این سند را تصویب نکرده یا به آن ملحق نشده اند می توانند، تا پنج سال پس از لازم الاجرا شدن کنوانسیون موسس سازمان، چنانچه تمایل داشته باشند، حقوق مقرر در مواد ۱۰ تا ۱۳ این سند را به گونه ای اعمال کنند که گویی به آن مواد متعهد هستند. هر کشوری که تمایل به اعمال چنین حقوقی داشته باشد باید اطلاعیه کتبی مبنی بر این امر به مدیر کل تسلیم نماید؛ چنین اطلاعیه ای از تاریخ دریافت آن نافذ خواهد بود. این کشورها تا انقضای مهلت مذکور، عضو مجمع تلقی خواهند شد.