پروتکل موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

ماده ۱ پروتکل موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم

عضویت در اتحادیه مادرید

دولت های طرف این پروتکل (که از این پس «دولت های متعاهد» نامیده می شوند)، حتی در مواردی که طرف موافقت نامه مادرید در خصوص ثبت بین المللی علائم تجدیدنظر شده در استکهلم در سال ۱۹۶۷ و اصلاح شده در سال ۱۹۷۹ (که از این پس «موافقت نامه مادرید (استکهلم)» نامیده می شود) نباشند، و سازمان های مذکور در قسمت (ب) بند (۱) ماده ۱۴ که طرف این پروتکل هستند (که از این پس «سازمان های متعاهد» نامیده می شوند) باید عضو همان اتحادیه ای باشند که کشورهای طرف موافقت نامه مادرید (استکهلم) عضو آن هستند. هر گونه ارجاع در این پروتکل به «طرف های متعاهد» باید به عنوان ارجاع به هر دو دولت های متعاهد و سازمان های متعاهد تفسیر شود.

در یک نگاه

کشورها و سازمان های بین الدولی عضو پروتکل، عضو اتحادیه مادرید اند؛ همان اتحادیه ای که موافقتنامه مادرید ساخته است.

اتحادیه مادرید

نظام مادرید دو سند دارد: موافقتنامه (۱۸۹۱) و پروتکل (۱۹۸۹). امروز تقریباً همه اعضا عضو پروتکل اند و روابط عملاً بر پایه پروتکل است. ایران از ۴ دی ۱۳۸۲ عضو هر دو است.

این شرح برای آشنایی است و نظر حقوقی درباره پرونده خاص شما نیست. تفسیر رسمی قانون با مراجع صالح است.

آخرین بازبینی شرح:

این متن ترجمه فارسی «Protocol Relating to the Madrid Agreement Concerning the International Registration of Marks» است که سازمان جهانی مالکیت فکری (وایپو) منتشر کرده است. متن انگلیسی در وایپو

این ترجمه رسمی نیست. متن را برندنو ماده به ماده به فارسی برگردانده و یک بازبین مستقل آن را با متن انگلیسی مقایسه کرده است. در صورت هر گونه ابهام یا اختلاف، متن اصلی معاهده معتبر است.

دبیرخانه وایپو هیچ مسئولیتی در قبال تغییر یا ترجمه محتوای اصلی نمی پذیرد. The Secretariat of WIPO assumes no liability or responsibility with regard to the transformation or translation of the original content.

پرسشی درباره اجرای این مقررات در پرونده خودتان دارید؟

متن قانون جای مشاوره حقوقی برای یک پرونده مشخص را نمی گیرد. کارشناسان برندنو وضعیت شما را بررسی می کنند.