ماده ۲ پروتکل موافقتنامه مادرید درباره ثبت بین المللی علائم
(۱) در صورتی که یک درخواست (اظهارنامه) برای ثبت یک علامت نزد اداره یک طرف متعاهد تودیع شده باشد، یا در صورتی که یک علامت در دفتر ثبت اداره یک طرف متعاهد به ثبت رسیده باشد، شخصی که آن درخواست (اظهارنامه) (که از این پس «درخواست پایه» نامیده می شود) یا آن ثبت (که از این پس «ثبت پایه» نامیده می شود) به نام او است می تواند، با رعایت مقررات این پروتکل، از طریق تحصیل ثبت آن علامت در دفتر ثبت دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی (که از این پس به ترتیب «ثبت بین المللی»، «دفتر ثبت بین المللی»، «دفتر بین المللی» و «سازمان» نامیده می شوند)، حمایت از علامت خود را در قلمرو طرف های متعاهد تحصیل کند، مشروط بر این که،
(یکم) در صورتی که درخواست پایه نزد اداره یک دولت متعاهد تودیع شده باشد یا در صورتی که ثبت پایه توسط چنین اداره ای انجام شده باشد، شخصی که آن درخواست یا ثبت به نام او است تبعه آن دولت متعاهد باشد، یا در دولت متعاهد مذکور اقامتگاه داشته باشد، یا دارای یک مرکز صنعتی یا تجاری واقعی و مؤثر در دولت متعاهد مذکور باشد،
(دوم) در صورتی که درخواست پایه نزد اداره یک سازمان متعاهد تودیع شده باشد یا در صورتی که ثبت پایه توسط چنین اداره ای انجام شده باشد، شخصی که آن درخواست یا ثبت به نام او است تبعه یک دولت عضو آن سازمان متعاهد باشد، یا در قلمرو سازمان متعاهد مذکور اقامتگاه داشته باشد، یا دارای یک مرکز صنعتی یا تجاری واقعی و مؤثر در قلمرو سازمان متعاهد مذکور باشد.
(۲) درخواست (اظهارنامه) برای ثبت بین المللی (که از این پس «درخواست بین المللی» نامیده می شود) باید حسب مورد، از طریق واسطه اداره ای که درخواست پایه نزد آن تودیع شده است یا ثبت پایه توسط آن انجام شده است (که از این پس «اداره مبدأ» نامیده می شود) نزد دفتر بین المللی تودیع شود.
(۳) هر گونه ارجاع در این پروتکل به یک «اداره» یا «اداره یک طرف متعاهد» باید به عنوان ارجاع به اداره ای تفسیر شود که از طرف یک طرف متعاهد، مسئول ثبت علائم است، و هر گونه ارجاع در این پروتکل به «علائم» باید به عنوان ارجاع به علائم تجاری و علائم خدماتی تفسیر شود.
(۴) از نظر این پروتکل، «قلمرو یک طرف متعاهد» در مواردی که طرف متعاهد یک دولت است به معنای قلمرو آن دولت، و در مواردی که طرف متعاهد یک سازمان بین الدولی است به معنای قلمروی است که معاهده موسس آن سازمان بین الدولی در آن اعمال می شود.
در یک نگاه
صاحب علامتی که در اداره کشور مبدأ اظهارنامه داده یا ثبت کرده، می تواند با ثبت آن در دفتر بین المللی وایپو، برای کشورهای عضو دیگر حمایت بگیرد.
در ایران
آیین نامه ۱۳۸۷ (مواد ۱۵۰ تا ۱۶۰) روند ثبت بین المللی را تنظیم کرده و طبق ماده ۱۴۹ قانون حمایت از مالکیت صنعتی، در حد عدم مغایرت اجرا می شود. اتباع ایرانی یا کسانی که در ایران اقامت یا مؤسسه واقعی دارند، از راه مرجع ثبت ایران درخواست می دهند.
پرسش های رایج
ثبت بین المللی علامت تجاری از ایران چگونه است؟
این متن ترجمه فارسی «Protocol Relating to the Madrid Agreement Concerning the International Registration of Marks» است که سازمان جهانی مالکیت فکری (وایپو) منتشر کرده است. متن انگلیسی در وایپو
این ترجمه رسمی نیست. متن را برندنو ماده به ماده به فارسی برگردانده و یک بازبین مستقل آن را با متن انگلیسی مقایسه کرده است. در صورت هر گونه ابهام یا اختلاف، متن اصلی معاهده معتبر است.
دبیرخانه وایپو هیچ مسئولیتی در قبال تغییر یا ترجمه محتوای اصلی نمی پذیرد. The Secretariat of WIPO assumes no liability or responsibility with regard to the transformation or translation of the original content.
متن قانون جای مشاوره حقوقی برای یک پرونده مشخص را نمی گیرد. کارشناسان برندنو وضعیت شما را بررسی می کنند.