قانون تجارت

ماده ۶ قانون تجارت

فصل اول ـ دفاتر تجارتی

هر تاجری به استثنای کسبه جزء مکلف است دفاتر ذیل یا دفاتر دیگری را که وزارت عدلیه بموجب نظامنامه قائم مقام این دفاتر قرار میدهد داشته باشد: ۱) دفتر روزنامه. ۲) دفتر کل. ۳) دفتر دارائی. ۴) دفتر کپیه.

در یک نگاه

هر تاجری جز کسبه جزء باید چهار دفتر داشته باشد: روزنامه، کل، دارایی و کپیه؛ یا دفاتر دیگری که مقررات جای آنها گذاشته است.

چهار دفتر

تعریف هر دفتر در مواد ۷ تا ۱۰ آمده. امروز در عمل، دفاتر قانونی که اشخاص حقوقی پلمب می کنند و مقررات مالیاتی درباره دفاتر و سامانه مودیان، بخش بزرگی از این تکلیف را شکل داده اند. قانون مالیات های مستقیم و آیین نامه دفاتر قانونی هم تکالیف مستقل خودشان را دارند.

تخلف از این ماده طبق ماده ۱۵ جزای نقدی دارد. اما داشتن یا نداشتن دفتر، در ورشکستگی هم مهم است: تاجر ورشکسته بدون دفتر مرتب ممکن است ورشکسته به تقصیر شناخته شود.

نظریه

نظر مشورتی ۷/۹۸/۱۲۶۵ (۱۳۹۸/۱۲/۱۳): نداشتن دفاتر تجارتی به تنهایی نه موجب ورشکستگی است و نه مانع رسیدگی به دعوای ورشکستگی؛ با استناد به آرای وحدت رویه ۶۲ (۱۳۵۱/۱۱/۱۱) و ۷۶۳ (۱۳۹۶/۰۸/۰۹) دیوان عالی کشور.

پرسش های رایج

دفاتر تجارتی چیست؟
طبق ماده ۶ قانون تجارت، دفتر روزنامه، دفتر کل، دفتر دارایی و دفتر کپیه؛ کسبه جزء از این تکلیف معاف اند.

منابع این شرح: نظر مشورتی ۷/۹۸/۱۲۶۵ (۱۳۹۸/۱۲/۱۳)

این شرح برای آشنایی است و نظر حقوقی درباره پرونده خاص شما نیست. تفسیر رسمی قانون با مراجع صالح است.

آخرین بازبینی شرح:

مواد دیگر فصل اول ـ دفاتر تجارتی

پرسشی درباره اجرای این مقررات در پرونده خودتان دارید؟

متن قانون جای مشاوره حقوقی برای یک پرونده مشخص را نمی گیرد. کارشناسان برندنو وضعیت شما را بررسی می کنند.