فصل اول ـ تعاریف قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی

اصطلاحات و عبارات بکار برده شده در این قانون دارای معانی زیر می باشد: قانون - قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی. سرمایه گذار خارجی - اشخاص حقیقی یا حقوقی غیرایرانی و یا ایرانی با استفاده از سرمایه با منشاء خارجی که مجوز سرمایه گذاری موضوع ماده (۶) را اخذ نموده باشند. سرمایه خارجی - انواع سرمایه اعم از نقدی و یا غیرنقدی که توسط سرمایه گذار خارجی به کشور وارد می شود و شامل موارد زیر می گردد: الف - وجوه نقدی که به صورت ارز قابل تبدیل، از طریق نظام بانکی یا دیگر طرق انتقال وجوه که مورد تأیید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران باشد، به کشور وارد شود، ب - ماشین آلات و تجهیزات، ج - ابزار و قطعات یدکی، قطعات منفصله و مواد اولیه، افزودنی و کمکی، د - حق اختراع، دانش فنی، اسامی و علائم تجاری و خدمات تخصصی، هـ- سود سهام قابل انتقال سرمایه گذار خارجی، و - سایر موارد مجاز با تصویب هیأت دولت. سرمایه گذاری خارجی – به کارگیری سرمایه خارجی در یک بنگاه اقتصادی جدید یا موجود پس از اخذ مجوز سرمایه گذاری. مجوز سرمایه گذاری - مجوزی که بر طبق ماده (۶) این قانون برای هر مورد سرمایه گذاری خارجی صادر می شود. سازمان - سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران موضوع ماده (۵) قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارائی مصوب ۲۴ /۴ /۱۳۵۳. هیأت - هیأت سرمایه گذاری خارجی موضوع ماده (۶) این قانون.