ماده ۱۲۹ قانون حمایت از مالکیت صنعتی

بند ۱، بدگویی خلاف واقع. گفتن چیز نادرست درباره رقیب که اعتماد به او یا کالایش را کم کند. نقد درست نقض نیست؛ ادعای نادرست هست.

بند ۲، شباهت سازی. بسته بندی، رنگ، شکل یا نامی که کالای خود را شبیه کالای رقیب کند و نوعاً مصرف کننده را گمراه کند. این بند جایی کارساز است که رقیب علامتی ثبت نکرده ولی ظاهر محصولش شناخته شده است.

بند ۳، تبلیغات گمراه کننده. درباره ترکیب، تاریخ اعتبار، منشأ، روش ساخت، مقدار و دسترسی.

بند ۴، تبلیغات مقایسه ای گمراه کننده که به شهرت رقیب آسیب بزند.

بند ۵. تبلیغی که کالای اصلی را از کالای تحت مجوز که کیفیت اصلی را ندارد جدا نکند.

بند ۶. تبانی برای افزایش یا کاهش قیمت با هدف حذف رقبا.

تبصره نظر کارشناسی مرجع تخصصی در حدود صلاحیتش را از این دایره بیرون گذاشته؛ گزارش آزمایش سازمان استاندارد درباره یک کالا، رقابت غیرمنصفانه نیست.

قانون ۱۳۸۶ فصل رقابت غیرمنصفانه نداشت؛ مستند معمول، ماده ۱۰ مکرر کنوانسیون پاریس بود. قانون اجرای سیاست های کلی اصل ۴۴ هم رویه های ضدرقابتی را از زاویه بازار تنظیم کرده است. ماده ۱۲۹ این دو را در حوزه مالکیت صنعتی کنار هم آورده و ضمانت اجرای کیفری هم دارد (بند ۴ ماده ۱۳۱).