ماده ۶۴ معاهده همکاری ثبت اختراع (پی سی تی)

(۱)

(الف) هر دولتی می تواند اعلام نماید که به مقررات فصل دوم متعهد نخواهد بود.

(ب) دولت هایی که طبق جزء (الف) اعلامیه صادر می کنند، به مقررات فصل دوم و مقررات مربوط در آیین نامه متعهد نخواهند بود.

(۲)

(الف) هر دولتی که طبق جزء (الف) بند (۱) اعلامیه ای صادر نکرده باشد می تواند اعلام نماید که:

(یکم) در رابطه با ارائه نسخه ای از درخواست (اظهارنامه) بین المللی و ترجمه آن (طبق آنچه مقرر شده است)، به مقررات بند (۱) ماده ۳۹ متعهد نخواهد بود،

(دوم) تعهد به به تأخیر انداختن رسیدگی ملی، طبق آنچه در ماده ۴۰ مقرر شده است، مانع از انتشار درخواست (اظهارنامه) بین المللی یا ترجمه ای از آن، توسط اداره ملی خود یا از طریق آن، نخواهد شد، با این درک که با وجود این، از محدودیت های مقرر در مواد ۳۰ و ۳۸ معاف نمی باشد.

(ب) دولت هایی که چنین اعلامیه ای صادر می کنند، بر همان اساس متعهد خواهند بود.

(۳)

(الف) هر دولتی می تواند اعلام نماید که، تا آنجا که به آن مربوط می شود، انتشار بین المللی درخواست (اظهارنامه) های بین المللی الزامی نیست.

(ب) در صورتی که در انقضای ۱۸ ماه از تاریخ حق تقدم، درخواست (اظهارنامه) بین المللی فقط حاوی تعیین دولت هایی باشد که طبق جزء (الف) اعلامیه صادر کرده اند، درخواست (اظهارنامه) بین المللی به موجب بند (۲) ماده ۲۱ منتشر نخواهد شد.

(ج) در صورتی که مقررات جزء (ب) اعمال شود، درخواست (اظهارنامه) بین المللی با وجود این توسط دفتر بین المللی منتشر خواهد شد:

(یکم) به درخواست متقاضی، طبق آنچه در آیین نامه مقرر شده است،

(دوم) هنگامی که یک درخواست (اظهارنامه) ملی یا یک اختراع (ورقه اختراع) مبتنی بر درخواست (اظهارنامه) بین المللی توسط اداره ملی هر دولت تعیین شده ای که طبق جزء (الف) اعلامیه صادر کرده است یا از طرف آن اداره منتشر شود، بی درنگ پس از چنین انتشاری اما نه پیش از انقضای ۱۸ ماه از تاریخ حق تقدم.

(۴)

(الف) هر دولتی که قانون ملی آن برای اختراع (ورقه اختراع) های آن از تاریخی پیش از انتشار، اثر دانش پیشین مقرر می دارد، اما برای اهداف دانش پیشین، تاریخ حق تقدم ادعا شده تحت کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی را با تاریخ واقعی تسلیم در آن دولت برابر نمی داند، می تواند اعلام نماید که تسلیم یک درخواست (اظهارنامه) بین المللی متضمن تعیین آن دولت در خارج از آن دولت، برای اهداف دانش پیشین برابر با تسلیم واقعی در آن دولت دانسته نمی شود.

(ب) هر دولتی که طبق جزء (الف) اعلامیه صادر کند، تا آن میزان به مقررات بند (۳) ماده ۱۱ متعهد نخواهد بود.

(ج) هر دولتی که طبق جزء (الف) اعلامیه صادر کند، باید هم زمان، تاریخی را که از آن تاریخ، و شرایطی را که تحت آن، اثر دانش پیشین هر درخواست (اظهارنامه) بین المللی متضمن تعیین آن دولت در آن دولت نافذ می شود، کتبا بیان نماید. این بیانیه می تواند در هر زمان از طریق اطلاعیه ای خطاب به مدیر کل اصلاح شود.

(۵) هر دولتی می تواند اعلام نماید که خود را به ماده ۵۹ متعهد نمی داند. در خصوص هرگونه اختلاف میان هر دولت متعاهدی که چنین اعلامیه ای صادر کرده است و هر دولت متعاهد دیگر، مقررات ماده ۵۹ اعمال نخواهد شد.

(۶)

(الف) هر اعلامیه ای که طبق این ماده صادر می شود باید کتبا صورت گیرد. این اعلامیه می تواند در زمان امضای این معاهده، در زمان تودیع سند تصویب یا الحاق، یا به جز در مورد اشاره شده در بند (۵)، در هر زمان پس از آن از طریق اطلاعیه ای خطاب به مدیر کل صادر شود. در صورت ارسال اطلاعیه مزبور، اعلامیه شش ماه پس از روزی که مدیر کل اطلاعیه را دریافت کرده است نافذ خواهد شد، و بر درخواست (اظهارنامه) های بین المللی تسلیم شده پیش از انقضای دوره شش ماهه مزبور اثر نخواهد گذاشت.

(ب) هر اعلامیه ای که طبق این ماده صادر شده باشد می تواند در هر زمان از طریق اطلاعیه ای خطاب به مدیر کل پس گرفته شود. چنین پس گرفتنی سه ماه پس از روزی که مدیر کل اطلاعیه را دریافت کرده است نافذ خواهد شد و در مورد پس گرفتن اعلامیه ای که طبق بند (۳) صادر شده است، بر درخواست (اظهارنامه) های بین المللی تسلیم شده پیش از انقضای دوره سه ماهه مزبور اثر نخواهد گذاشت.

(۷) هیچ حق شرطی نسبت به این معاهده به جز حق شرط های موضوع بندهای (۱) تا (۵) مجاز نمی باشد.