ماده ۸ کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت فکری (وایپو)

(۱)

(الف) کمیته هماهنگی مرکب از دولت های طرف این کنوانسیون که عضو کمیته اجرایی اتحادیه پاریس، یا کمیته اجرایی اتحادیه برن، یا هر دو هستند، وجود خواهد داشت. با این حال، اگر هر یک از این کمیته های اجرایی متشکل از بیش از یک چهارم تعداد کشورهای عضو مجمعی باشد که آن را انتخاب کرده است، در این صورت آن کمیته اجرایی باید از میان اعضای خود دولت هایی را که عضو کمیته هماهنگی خواهند بود، به گونه ای تعیین کند که تعداد آن ها از یک چهارمِ مذکور در بالا تجاوز نکند؛ با این درک که کشوری که مقر سازمان در قلمرو آن واقع است در محاسبه یک چهارم مذکور منظور نخواهد شد.

(ب) دولت هر دولت عضو کمیته هماهنگی باید توسط یک نماینده نمایندگی شود، که می تواند توسط نمایندگان جانشین، مشاوران و کارشناسان یاری گردد.

(ج) هر زمان که کمیته هماهنگی موضوعاتی را که مستقیما به برنامه یا بودجه کنفرانس و دستور کار آن مربوط می شود، یا پیشنهادهای مربوط به اصلاح این کنوانسیون را که بر حقوق یا تعهدات دولت های طرف این کنوانسیون که عضو هیچ یک از اتحادیه ها نیستند اثر می گذارد بررسی کند، یک چهارم از این دولت ها باید در جلسات کمیته هماهنگی با حقوقی برابر با اعضای آن کمیته شرکت کنند. کنفرانس باید در هر یک از اجلاسیه های عادی خود این دولت ها را تعیین کند.

(د) هزینه های هر هیئت نمایندگی باید بر عهده دولتی باشد که آن را منصوب کرده است.

(۲) اگر سایر اتحادیه های اداره شده توسط سازمان مایل باشند به عنوان چنین اتحادیه ای در کمیته هماهنگی نمایندگی داشته باشند، نمایندگان آن ها باید از میان دولت های عضو کمیته هماهنگی منصوب شوند.

(۳) کمیته هماهنگی باید:

(یکم) به ارکان اتحادیه ها، مجمع عمومی، کنفرانس و مدیر کل در مورد تمام امور اداری، مالی و سایر موضوعات دارای منفعت مشترک برای دو یا چند اتحادیه، یا برای یک یا چند اتحادیه و سازمان، و به ویژه در مورد بودجه هزینه های مشترک اتحادیه ها، نظر مشورتی بدهد؛

(دوم) پیش نویس دستور کار مجمع عمومی را تهیه کند؛

(سوم) پیش نویس دستور کار و پیش نویس برنامه و بودجه کنفرانس را تهیه کند؛

(چهارم) [حذف شده است]

(پنجم) هنگامی که دوره تصدی مدیر کل در شرف انقضا است، یا هنگامی که در سمت مدیر کل بلاتصدی وجود دارد، نامزدی را جهت انتصاب به این سمت توسط مجمع عمومی معرفی کند؛ چنانچه مجمع عمومی نامزد معرفی شده را منصوب نکند، کمیته هماهنگی باید نامزد دیگری را معرفی کند؛ این تشریفات باید تا زمانی که آخرین نامزد توسط مجمع عمومی منصوب شود تکرار گردد؛

(ششم) چنانچه سمت مدیر کل در فاصله میان دو اجلاسیه مجمع عمومی بلاتصدی شود، یک کفیل مدیر کل را برای دوره پیش از تصدی سمت توسط مدیر کل جدید منصوب کند؛

(هفتم) سایر وظایفی را که به موجب این کنوانسیون به آن محول شده است انجام دهد.

(۴)

(الف) کمیته هماهنگی باید هر سال یک بار در اجلاسیه عادی، بنا به دعوت مدیر کل تشکیل جلسه دهد. این کمیته به طور معمول در مقر سازمان تشکیل جلسه خواهد داد.

(ب) کمیته هماهنگی باید در اجلاسیه فوق العاده، بنا به دعوت مدیر کل، خواه به ابتکار خود او یا بنا به درخواست رئیس آن یا یک چهارم از اعضای آن تشکیل جلسه دهد.

(۵)

(الف) هر دولت اعم از اینکه عضو یکی یا هر دو کمیته اجرایی مذکور در قسمت (الف) بند (۱) باشد، در کمیته هماهنگی دارای یک رأی خواهد بود.

(ب) نصف اعضای کمیته هماهنگی نصاب رسمیت جلسات را تشکیل خواهند داد.

(ج) یک نماینده فقط می تواند یک دولت را نمایندگی کند و فقط به نام یک دولت رأی دهد.

(۶)

(الف) کمیته هماهنگی باید نظرات خود را ابراز و تصمیمات خود را با اکثریت ساده آرای مأخوذه اتخاذ کند. آرای ممتنع به عنوان رأی محسوب نخواهند شد.

(ب) حتی در صورت حصول اکثریت ساده، هر یک از اعضای کمیته هماهنگی می تواند بلافاصله پس از رأی گیری درخواست کند که آرا به شیوه زیر مورد بازشماری ویژه قرار گیرد: دو فهرست جداگانه تهیه خواهد شد، یکی حاوی اسامی دولت های عضو کمیته اجرایی اتحادیه پاریس و دیگری اسامی دولت های عضو کمیته اجرایی اتحادیه برن؛ رأی هر دولت در برابر نام آن در هر فهرستی که نامش در آن درج است ثبت خواهد شد. چنانچه این بازشماری ویژه نشان دهد که اکثریت ساده در هر یک از آن فهرست ها به دست نیامده است، پیشنهاد تصویب شده تلقی نخواهد شد.

(۷) هر دولت عضو سازمان که عضو کمیته هماهنگی نباشد می تواند در جلسات کمیته توسط ناظرانی نمایندگی شود که حق شرکت در مباحثات را دارند ولی حق رأی ندارند.

(۸) کمیته هماهنگی باید آیین کار خود را تصویب کند.