ماده ۴ کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی

الف.

(۱) هر شخصی که بر طبق قاعده، درخواست (اظهارنامه) ای برای یک اختراع (ورقه اختراع)، یا برای ثبت یک نمونه اشیای مصرفی، یا یک طرح صنعتی، یا یک علامت تجاری در یکی از کشورهای عضو اتحادیه تسلیم کرده باشد، یا قائم مقام قانونی او، به منظور تسلیم درخواست در سایر کشورها، در طول مهلت های تعیین شده در زیر، از حق تقدم برخوردار خواهد بود.

(۲) هر تسلیمی که به موجب قانون گذاری داخلی هر یک از کشورهای عضو اتحادیه یا به موجب معاهدات دو یا چندجانبه منعقد شده میان کشورهای عضو اتحادیه، معادل یک تسلیم منظم ملی باشد، به عنوان ایجادکننده حق تقدم شناخته خواهد شد.

(۳) منظور از تسلیم منظم ملی، هر تسلیمی است که برای احراز تاریخی که درخواست (اظهارنامه) در کشور مربوط تسلیم شده است، کافی باشد، صرف نظر از سرنوشت بعدی درخواست (اظهارنامه).

ب. در نتیجه، هر تسلیم بعدی در هر یک از دیگر کشورهای عضو اتحادیه پیش از انقضای مهلت های یادشده در بالا، به سبب هرگونه اعمالی که در این فاصله انجام گرفته است، به ویژه تسلیم دیگری، انتشار یا بهره برداری از اختراع (ورقه اختراع)، عرضه نسخه های طرح برای فروش، یا استفاده از علامت، بی اعتبار نخواهد شد و چنین اعمالی نمی تواند منشأ هیچ گونه حق اشخاص ثالث یا هرگونه حق تصرف شخصی گردد. حقوق مکتسبه اشخاص ثالث پیش از تاریخ نخستین درخواست (اظهارنامه) که پایه حق تقدم قرار می گیرد، بر وفق قانون گذاری داخلی هر کشور عضو اتحادیه محفوظ است.

ج.

(۱) مهلت های تقدم یادشده در بالا، دوازده ماه برای اختراعات (ورقه های اختراع) و نمونه های اشیای مصرفی، و شش ماه برای طرح های صنعتی و علامت های تجاری خواهد بود.

(۲) این مهلت ها از تاریخ تسلیم نخستین درخواست (اظهارنامه) آغاز می شود؛ روز تسلیم جزء مهلت محاسبه نخواهد شد.

(۳) چنانچه آخرین روز مهلت، یک تعطیل رسمی باشد، یا روزی باشد که اداره برای تسلیم درخواست ها (اظهارنامه ها) در کشوری که در آن ادعای حمایت می شود باز نباشد، مهلت تا نخستین روز کاری پس از آن تمدید خواهد شد.

(۴) یک درخواست (اظهارنامه) بعدی مربوط به همان موضوع نخستین درخواست (اظهارنامه) پیشین به مفهوم بند (۲) بالا که در همان کشور عضو اتحادیه تسلیم شده باشد، نخستین درخواست (اظهارنامه) تلقی خواهد شد و تاریخ تسلیم آن مبدأ مهلت تقدم خواهد بود، مشروط بر آنکه در زمان تسلیم درخواست (اظهارنامه) بعدی، درخواست (اظهارنامه) پیشین یادشده مسترد، رها یا رد شده باشد، بدون اینکه در دسترس بازرسی همگانی قرار گرفته باشد و بدون باقی گذاشتن هرگونه حقی، و چنانچه هنوز مبنایی برای ادعای حق تقدم واقع نشده باشد. درخواست (اظهارنامه) پیشین پس از آن نمی تواند مبنایی برای ادعای حق تقدم قرار گیرد.

د.

(۱) هر شخصی که مایل به استفاده از حق تقدم یک تسلیم پیشین باشد، ملزم خواهد بود اظهارنامه ای دایر بر تعیین تاریخ آن تسلیم و کشوری که تسلیم در آن انجام شده است، تسلیم نماید. هر کشور آخرین مهلتی را که در آن باید چنین اظهارنامه ای تسلیم شود، تعیین خواهد کرد.

(۲) این مشخصات در نشریات صادره توسط مرجع صلاحیت دار، و به ویژه در ورقه های اختراع و توصیف نامه های مربوط به آن ها قید خواهد شد.

(۳) کشورهای عضو اتحادیه می توانند از هر شخصی که اظهارنامه تقدم می دهد، مطالبه نمایند که نسخه ای از درخواست (اظهارنامه) قبلاً تسلیم شده (توصیف، نقشه ها و غیره) را ارائه دهد. نسخه ای که صحت آن توسط مرجعی که آن درخواست (اظهارنامه) را دریافت کرده است گواهی شده باشد، مستلزم هیچ تصدیقی نخواهد بود و در هر حال می تواند بدون هزینه، در هر زمان ظرف سه ماه از تسلیم درخواست (اظهارنامه) بعدی تسلیم شود. آن ها می توانند مطالبه کنند که گواهی ای از همان مرجع مشعر بر تاریخ تسلیم، و یک ترجمه، ضمیمه آن گردد.

(۴) هیچ گونه تشریفات دیگری برای اظهارنامه تقدم در زمان تسلیم درخواست (اظهارنامه) نمی تواند مطالبه شود. هر کشور عضو اتحادیه آثار ناشی از عدم رعایت تشریفات مقرر در این ماده را تعیین خواهد کرد، اما این آثار در هیچ مورد فراتر از سلب حق تقدم نخواهد رفت.

(۵) متعاقباً می تواند دلایل و مدارک تکمیلی مطالبه شود.

هر شخصی که از حق تقدم یک درخواست (اظهارنامه) پیشین استفاده می کند، ملزم خواهد بود شماره آن درخواست (اظهارنامه) را قید نماید؛ این شماره به ترتیبی که در بند (۲) بالا پیش بینی شده است منتشر خواهد شد.

هـ.

(۱) در مواردی که یک طرح صنعتی در کشوری به موجب حق تقدمِ مبتنی بر تسلیم یک نمونه اشیای مصرفی تسلیم می شود، مهلت تقدم همان مهلت تعیین شده برای طرح های صنعتی خواهد بود.

(۲) به علاوه، تسلیم یک نمونه اشیای مصرفی در یک کشور به موجب حق تقدمِ مبتنی بر تسلیم یک درخواست (اظهارنامه) اختراع مجاز است، و بالعکس.

و. هیچ کشور عضو اتحادیه نمی تواند تقدم یا یک درخواست (اظهارنامه) اختراع را به این دلیل که متقاضی ادعای تقدم های متعدد نموده است، حتی اگر مبدأ آن ها کشورهای متفاوتی باشد، یا به این دلیل که درخواست (اظهارنامه) ای که مدعی یک یا چند حق تقدم است مشتمل بر یک یا چند جزء است که در درخواست یا درخواست هایی (اظهارنامه هایی) که تقدم آن ها مورد ادعاست گنجانده نشده است، رد کند، مشروط بر آنکه در هر دو حالت، وحدت اختراع به مفهوم قانون آن کشور وجود داشته باشد.

در خصوص اجزایی که در درخواست یا درخواست های (اظهارنامه های) مورد ادعای تقدم گنجانده نشده است، تسلیم درخواست (اظهارنامه) بعدی در شرایط عادی ایجادکننده حق تقدم خواهد بود.

ز.

(۱) چنانچه در بررسی معلوم شود که یک درخواست (اظهارنامه) برای اختراع متضمن بیش از یک اختراع است، متقاضی می تواند درخواست (اظهارنامه) را به تعداد معینی درخواست (اظهارنامه) تفکیکی تقسیم کند و تاریخ درخواست (اظهارنامه) اولیه و در صورت وجود، استفاده از حق تقدم را برای تاریخ هر یک حفظ نماید.

(۲) متقاضی همچنین می تواند بنا به ابتکار خود، درخواست (اظهارنامه) اختراع را تفکیک کند و تاریخ درخواست (اظهارنامه) اولیه و در صورت وجود، استفاده از حق تقدم را به عنوان تاریخ هر درخواست (اظهارنامه) تفکیکی حفظ کند. هر کشور عضو اتحادیه این حق را خواهد داشت که شرایطی را که به موجب آن چنین تفکیکی مجاز خواهد بود، تعیین نماید.

ح. تقدم را نمی توان به این دلیل رد کرد که برخی از اجزای اختراعی که برای آن ادعای تقدم می شود در ادعاهای تنظیم شده در درخواست (اظهارنامه) در کشور مبدأ قید نشده است، مشروط بر آنکه اسناد درخواست (اظهارنامه) در مجموع خود، این اجزا را به روشنی افشا کرده باشد.

ط.

(۱) درخواست های (اظهارنامه های) گواهی نامه مخترع تسلیم شده در کشوری که در آن متقاضیان حق دارند به انتخاب خود یا برای اختراع (ورقه اختراع) یا برای گواهی نامه مخترع تقاضا دهند، ایجادکننده حق تقدم مقرر در این ماده، تحت همان شرایط و با همان آثار درخواست های (اظهارنامه های) اختراع خواهد بود.

(۲) در کشوری که در آن متقاضیان حق دارند به انتخاب خود یا برای اختراع (ورقه اختراع) یا برای گواهی نامه مخترع تقاضا دهند، متقاضی گواهی نامه مخترع، طبق مقررات این ماده در رابطه با درخواست های (اظهارنامه های) اختراع، از حق تقدم مبتنی بر یک درخواست (اظهارنامه) برای یک اختراع (ورقه اختراع)، یک نمونه اشیای مصرفی، یا یک گواهی نامه مخترع برخوردار خواهد بود.