ماده ۹ قانون حمایت از مالکیت صنعتی

قاعده. اختراع ناشی از استخدام یا قرارداد، حقوق مادی اش مال کارفرما است. «مگر آنکه به صورت دیگری توافق شده باشد»؛ پس قرارداد می تواند تقسیم دیگری بگذارد. نام مخترع در هر حال باید به مرجع ثبت اعلام شود.

استثنا (تبصره). دو حالت از قاعده بیرون است: اختراع خارج از چارچوب موضوع کار قراردادی مخترع، و اختراعی که قرارداد درباره اش تعیین تکلیف نکرده. در این دو حالت حقوق مادی با پیمانکار یا مستخدم است.

تبصره یک گره هم دارد. اگر مخترع در همین حالت ها از دانش، اطلاعات، فناوری یا تجهیزات کارفرما استفاده کرده باشد، حق ثبت و حقوق گواهینامه باز با مخترع است، ولی کارفرما حق بهره برداری غیرانحصاری پیدا می کند.

برای شرکت های فناور و دانش بنیان، جمله «مگر آنکه به صورت دیگری توافق شده باشد» و حالت «تعیین تکلیف نشده» هر دو یک پیام دارند: قرارداد کار و قرارداد پیمانکاری باید بند مالکیت فکری روشن داشته باشد. اگر ساکت باشد، تبصره حق را به مخترع می دهد و شرکت فقط با حق بهره برداری غیرانحصاری، آن هم وقتی از امکاناتش استفاده شده، باقی می ماند.