ماده ۱ قانون حمایت از مالکیت صنعتی

تعریف سه جزء دارد. اختراع «نتیجه فکر» است، پس چیزی که در طبیعت پیدا می شود اختراع نیست؛ کشف است. «راه حل عملی» است، پس ایده کلی یا نظریه کافی نیست و باید بشود ساختش یا به کارش برد. و جواب یک «مشکل فنی مشخص» است، نه یک مسئله تجاری یا سلیقه ای.

جمله دوم دو شکل اختراع را می شمارد. فراورده یعنی یک چیز: دستگاه، ترکیب شیمیایی، قطعه. فرایند یعنی یک روش: راه تازه ای برای ساختن یا انجام دادن. این تفکیک بعدها مهم می شود، چون در ماده ۷۱ بار اثبات نقض در این دو فرق دارد.

ماده ۱ قانون ۱۳۸۶ اختراع را چیزی می دانست که «برای اولین بار» فرایند یا فراورده ای خاص را ارائه کند و مشکلی را «در یک حرفه، فن، فناوری، صنعت و مانند آنها» حل کند. تعریف تازه «برای اولین بار» را برداشته؛ تازگی حالا جداگانه در ماده ۱۲ به عنوان شرط ثبت آمده است. دامنه را هم به «مشکل فنی» در «زمینه صنعت» محدود کرده؛ صنعت البته طبق تبصره ۱ ماده ۱۲ معنای وسیعی دارد.