ماده ۱۰۳ قانون حمایت از مالکیت صنعتی

تاریخ تقاضا همان روزی است که مرجع ثبت روی اظهارنامه می نویسد. از روز وصول، مرجع ثبت حداکثر سه ماه وقت دارد دو چیز را بررسی کند: رعایت شرایط قانون، و اینکه طبقه هایی که متقاضی اعلام کرده با آخرین ویرایش طبقه بندی بین المللی نیس جور باشد.

نتیجه دو حالت دارد.

رد. متقاضی می تواند در «هیأت رسیدگی به اختلافات ثبت مالکیت صنعتی» که ماده ۲۳ ساخته اعتراض کند. مهلت و شکل اعتراض را همان ماده ۲۳ گفته: یک ماه از ابلاغ، کتبی، در دو نسخه، با دلایل و رسید هزینه. تصمیم نهایی هیأت هم ظرف یک ماه در دادگاه قابل اعتراض است.

پذیرش. مرجع ثبت باید حداکثر ظرف یک هفته مفاد اظهارنامه را منتشر کند. از روز انتشار، هر ذی نفع یک ماه فرصت دارد اعتراض بدهد؛ فقط با این استدلال که مواد ۹۵ و ۹۶ رعایت نشده. ادامه کار، یعنی ابلاغ اعتراض به متقاضی و پاسخ او، در ماده ۱۰۴ آمده.

قانون از مرجع ثبت خواسته ظرف شش ماه از لازم الاجرا شدن قانون، یعنی تا ۱۴۰۳/۱۱/۰۴، یک جستجوگر علائم مبتنی بر پردازش تصویر بسازد. سه ویژگی برایش شمرده: میزان شباهت علامت تقاضاشده با علائم ثبت شده را گزارش کند، مرجع ثبت برای تأیید اظهارنامه ها از نتیجه آن استفاده کند، و عموم بتوانند اظهارنامه های ردشده را جستجو کنند.

ماده ۳۶ قانون ۱۳۸۶ برای بررسی اظهارنامه مهلتی نگذاشته بود؛ آیین نامه ۱۳۸۷ (ماده ۱۱۸) سی روز برای بررسی تعیین کرده بود. مهلت اعتراض اشخاص ثالث در ماده ۳۷ «سی روز» از انتشار آگهی بود. حالا هم برای اعتراض متقاضی به رد و هم برای اختلاف با معترض، هیأت ماده ۲۳ مرجع رسیدگی است.

بررسی تطبیق طبقه ها با آخرین ویرایش نیس هم در متن قانون قدیم نبود.

اعتراض بعد از انتشار فقط به ماده ۹۵ و ۹۶ تکیه می کند. کسی که علامتی را سال ها بدون ثبت به کار برده و حالا می بیند دیگری آن را به نام خود اظهارنامه داده، اگر علامتش معروف نباشد، معمولاً تکیه گاهش ماده ۱۰۵ است و راهش دادگاه، نه اعتراض در مرجع ثبت.

یک ماه مهلت اعتراض کوتاه است. صاحبان برند معمولاً آگهی های اظهارنامه را در طبقه های خود دنبال می کنند تا این فرصت از دست نرود.